Monday, November 25, 2013

ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆို႔မႈေၾကာင့္ ထိခိုက္သြားေသာဘ၀မ်ား

ေရးသားသူ- ေအာင္သစ္လြင္၊ ဇဲြမာန္၊ ေအးျမတ္သူ၊ ရွင္းရွင္း

ကမၻာေက်ာ္နယူးေယာက္တုိင္း(မ္)
သတင္းစာ အုပ္ခ်ဳပ္မႈအယ္ဒီတာေဟာင္းဂၽြန္က သူ ပထမဆုံးျမန္မာႏုိင္ငံခရီးစဥ္တြင္ အံ့အားအသင့္ဆုံးက ဘာလဲဟုေမးေသာအခါ ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆုိ႔မႈျပႆနာဟု ေျပာပါသည္။

ကမၻာ့ႏုိင္ငံမ်ားစြာသို႔ လွည့္လည္ေနေသာ သူ႔အတြက္ ျမန္မာကဲ့သို႔ စီးပြားေရးမဖံြ႕ၿဖိဳးေသာႏုိင္ငံငယ္တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လူထုမွာ ဆုိးရြားလွေသာ ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆို႔မႈၾကား မည္သို႔ေန႔စဥ္လုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ကိုင္ေနၾကသနည္းဟု သူအံ့ၾသစြာ ေမးခြန္းျပန္ထုတ္သည္။

အစုိးရသစ္လက္ထက္တြင္ ပထမဆုံးဦးဆုံးအႀကိမ္ ယာဥ္အိုယာဥ္ေဟာင္းမ်ားအပ္ႏွံၿပီး အစားထုိးတင္သြင္းစနစ္ႏွင့္ လြတ္လပ္စြာ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္တင္သြင္းခြင့္ျပဳလုိက္ၿပီးေနာက္ပိုင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၏ ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆုိ႔မႈျပႆနာမွာ ၂ ႏွစ္အတြင္း အဆုိးရြားဆုံးျဖစ္လာသည္။ ထိုျပႆနာ၏ ေနာက္ဆက္တဲြအျဖစ္ ၿမိဳ႕တြင္းခရီးသည္တင္ဘတ္စ္ကားယာဥ္ေမာင္းမ်ား၊ အငွားယာဥ္ေမာင္းမ်ားအျပင္ အိမ္စီးကားေမာင္းႏွင္သူမ်ားသာမက မိမိတို႔ ဘ၀ရပ္တည္မႈအေျခအေနအရ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕အတြင္း လွည့္လည္သြားလာေနရသည့္ အလႊာအသီးသီးမွ လူတန္းစားေပါင္းစုံမွာ ယင္းျပႆနာကို နိစၥဓူ၀ရင္ဆုိင္ေနရသည္။

“အရင္တုန္းက တစ္ေန႔ကို အံုနာခေပးၿပီး တစ္ေသာင္းေလာက္ သာသာယာယာရွာလို႔ရတယ္။ အခုက မရေတာ့ဘူး။ လမ္းေပၚမွာတင္ အခ်ိန္ေတြကုန္ေနတာ”ဟု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ တကၠစီယာဥ္ေမာင္းကိုေက်ာ္ဦးက ေျပာသည္။

လြတ္လပ္စြာ ယာဥ္တင္သြင္းခြင့္ျပဳၿပီးေနာက္ပိုင္း တကၠစီယာဥ္အစီးေရမွာလည္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လမ္းမမ်ားထက္တြင္ ပိုမိုမ်ားျပားလာကာ ယာဥ္ေမာင္းမ်ား၏ ေန႔စဥ္တစ္ဦးခ်င္း ၀င္ေငြကိုလည္း ထိခုိက္လာၿပီး မိသားစုစား၀တ္ေနေရးအေပၚ ဆုိးရြားစြာသက္ေရာက္ခဲ့ေၾကာင္း ခရီးသည္တင္ဘတ္စ္ကား ယာဥ္ေမာင္းမ်ားႏွင့္ တကၠစီယာဥ္ေမာင္းမ်ားက ေျပာသည္။

“ဟုိတုန္းက တစ္ေန႔ကို ပုံမွန္ငါးေၾကာင္းေလာက္ေမာင္းရၿပီး အုံနာအတြက္ ပိုက္ဆံပိုရွာႏုိင္ေတာ့ ကားပုိင္သူေဌးက ၾကည္ျဖဴတယ္။ အခုေနာက္ပိုင္း သုံးေၾကာင္းေလာက္ပဲဆဲြႏုိင္ေတာ့ အုံနာကိုအပ္တဲ့ ပိုက္ဆံနည္းသြားလို႔ အရင္လို မၾကည္ျဖဴေတာ့တဲ့အတြက္ အလုပ္လုပ္ရတာ အဆင္မေျပဘူး”ဟု ဒညင္းကုန္းလမ္းဆုံႏွင့္ ဒဂုံတကၠသိုလ္သို႔ ေျပးဆဲြသည့္ ၂၀၂ ယာဥ္လုိင္းမွ ယာဥ္ေနာက္လုိက္ ကုိသက္ဦးကေျပာသည္။

ကိုသက္ဦးသည္ ယာဥ္ေနာက္လုိက္အေတြ႕အႀကံဳ ရွစ္ႏွစ္ခန္႔ရွိၿပီျဖစ္သည္။ သူ၏လုပ္သက္တစ္ေလွ်ာက္လုံး ကားပိုင္ရွင္သူေဌးႏွင့္ အေပးအယူမွ်ကာ မိသားစုသဖြယ္ ဆက္ဆံေရးရွိခဲ့သည္။ ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆုိ႔မႈမ်ားေၾကာင့္ ေန႔စဥ္ပုံမွန္ေျပးဆဲြရသည့္ အုံနာခမအပ္ႏုိင္သည့္အခါ သူ၏ယာဥ္ေနာက္လုိက္အလုပ္ကုိပင္ စြန္႔ခြာခ်င္ၿပီဟု ကိုသက္ဦးကေျပာသည္။ “ကားသမားအလုပ္က ေထာင္ႏႈတ္ခမ္းကိုနင္းၿပီး လုပ္ေနရတာ။ ပုံမွန္၀င္ေငြရေနၿပီး ဒီအလုပ္ကို သံေယာဇဥ္ျဖစ္ေနေပမယ့္ အုံနာကတစ္မ်ဳိး၊ ပိုက္ဆံရတာနည္းလို႔ မိန္းမက မၾကည္ျဖဴတာတစ္မ်ဳိးနဲ႔ ေန႔တုိင္းစိတ္ညစ္ရတယ္။ လမ္းေပၚက အေျခအေနေတြကို သူတုိ႔သိတာမဟုတ္ဘူး”ဟု လက္ထဲမွ ယာဥ္စီးခေငြစကၠဴအရြယ္စုံကို ေရတြက္ရင္းေျပာသည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္း အေရးကိစၥမ်ဳိးစုံေၾကာင့္ နိစၥဓူ၀သြားလာေနသည့္ ဘတ္စ္ကားအသုံးျပဳသူ ခရီးသည္အေရအတြက္မွာ ၂ ဒသမ ၄ သန္းခန္႔ရွိၿပီး သြားလာေရးအတြက္ ေန႔စဥ္အသုံးျပဳေနသည့္ ဘတ္စ္ကားအေရအတြက္မွာ ၄၃၀၀ သာရွိေၾကာင္း ရန္ကုန္တုိင္းေဒသႀကီး ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ထိန္းသိန္းေရးႀကီးၾကပ္မႈ ဗဟိုေကာ္မတီက စာရင္းထုတ္ျပန္ထားသည္။

ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆုိ႔မႈ ဆိုးရြားစြာျဖစ္ေပၚေနသည့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္း လမ္းမမ်ားေပၚတြင္ ယခုအခါ ကားအစီးေရ သုံးသိန္းႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ ေန႔စဥ္အသုံးျပဳေနသည္။ အဆုိပါ ယာဥ္မ်ားအနက္မွ ၿမိဳ႕တြင္းသြားလာေရးအတြက္ ခရီးသည္တင္ဘတ္စ္ကားအျဖစ္ အသုံးျပဳေနေသာ ယာဥ္အေရအတြက္မွာ ၄၃၀၀ ေက်ာ္၊ တကၠစီစီးေရ ေလးေသာင္းေက်ာ္ရွိသည္။ ထိုေၾကာင့္ အမ်ားစုမွာ အိမ္သုံးကားမ်ားႏွင့္ လုပ္ငန္းသုံးကားမ်ား ျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ လမ္းအခ်ဳိးအစားႏွင့္ သြားလာေနသည့္ ကားအေရအတြက္မွာ အခ်ဳိးအစားမမွ်တေၾကာင္း ၿမိဳ႕ျပအင္ဂ်င္နီယာ ပညာရွင္ေဒါက္တာေက်ာ္လတ္က ေျပာသည္။

ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆုိ႔မႈေၾကာင့္ လိုရာခရီးေႏွာင့္ေႏွးရသည့္ အက်ဳိးဆက္ကို အေျခခံလူတန္းစား အလုပ္သမားမ်ားအျပင္ ၿမိဳ႕ျပင္တြင္ တည္ထားသည့္ တကၠသိုလ္မ်ားသို႔ သြားလာေနရေသာ ပညာေရး၀န္ထမ္းမ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ားလည္း ရင္ဆုိင္ႀကံဳေတြ႕ေနရသည္။

“အိမ္ကေန ႐ုံးကိုလာတာ ကားေပၚမွာတင္ တုိင္ပတ္ေနတယ္။ တကၠစီငွားစီးဖို႔လည္း ပိုက္ဆံမတတ္ႏုိင္ဘူး။ ႐ုံးေနာက္က်ရင္လည္း လစာက အျဖတ္ခံရဦးမယ္။ ဘယ္သူ႔ကို အေဖေခၚရမွန္း မသိေတာ့ဘူး”ဟု ေဆာက္လုပ္ေရးကုမၸဏီ၀န္ထမ္းတစ္ဦးကေျပာသည္။

“ေက်ာင္းကို အရင္က ၄၅ မိနစ္ေလာက္ ကားစီးရၿပီး အခု တစ္နာရီခဲြေလာက္စီးမွ ေရာက္တယ္။ ႐ုံးခ်ိန္မီဖို႔ အေစာႀကီးထၿပီး ကားစီးရတဲ့အတြက္ မိသားစုကိုေတာင္ အခ်ိန္မေပးႏုိင္ ျဖစ္ေနၿပီ”ဟု ဒဂုံေတာင္ပိုင္းၿမိဳ႕နယ္ စိတ္က်န္းမာေရးေဆး႐ုံအနီးတြင္ ဖြင့္လွစ္ထားသည့္ စီးပြားေရးတကၠသိုလ္ (ရြာသာႀကီး)သုိ႔ သြားေရာက္ရသည့္ ေျမာက္ဥကၠလာပၿမိဳ႕နယ္တြင္ ေနထုိင္သူ ကထိကဆရာမကေျပာသည္။

ေျမာက္ဥကၠလာပၿမိဳ႕နယ္မွ စီးပြားေရးတကၠသိုလ္(ရြာသာႀကီး)သို႔ ဖယ္ရီျဖင့္ ယခင္က ၄၅ မိနစ္ခန္႔စီးလွ်င္ ေရာက္ႏုိင္ေသာ္လည္း ယခုအခါ ကားေပၚတြင္ တစ္နာရီခဲြခန္႔ အခ်ိန္ျဖဳန္းၿပီးမွသာ ေရာက္ေတာ့ေၾကာင္း စီးပြားေရးတကၠသိုလ္ ဒုတိယႏွစ္ေက်ာင္းသူ မၿဖိဳးေသာ္တာကေျပာသည္။

“လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး၊ ဒါမွမဟုတ္ ပညာေရးဆိုတာေတြကို အစိုးရတာ၀န္ရွိသူေတြ ဘယ္လိုစီမံကိန္းခ်တယ္ဆုိတာ ကၽြန္မတို႔မသိဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားေတြ ေန႔စဥ္ရင္ဆုိင္ေနရတဲ့ ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆုိ႔မႈျပႆနာကိုေတာ့ အစိုးရအေနနဲ႔ အျမန္ဆုံးေျဖရွင္းေပးေစခ်င္တယ္။ ဒါဟာ ကၽြန္မတို႔အတြက္ အရမ္းအေရးႀကီးပါတယ္”ဟု မၿဖိဳးေသာ္တာက သူ၏လုိလားခ်က္ကိုေျပာသည္။

ၿမိဳ႕ျပင္တြင္ တည္ေဆာက္ထားေသာ တကၠသိုလ္မ်ားဆီသို႔ သြားေရာက္ၾကသည့္ ေက်ာင္းသားအမ်ားစုမွာ ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆုိ႔မႈေၾကာင့္ မိမိတို႔စာသင္ခန္းသို႔မေရာက္မီ ကားေပၚတြင္ အခ်ိန္ကုန္လူပင္ပန္းျဖစ္ကာ မိမိသင္ၾကားမည့္ ဘာသာရပ္အေပၚတြင္ အာ႐ုံစူးစုိက္ႏုိင္မႈနည္းပါးသြားေၾကာင္း ဒဂုံတကၠသိုလ္ ပထမႏွစ္ေက်ာင္းသား ေက်ာ္ထက္ေအာင္ကေျပာသည္။

“အိမ္ကထြက္ၿပီး ေက်ာင္းေရာက္တဲ့အခ်ိန္ လမ္းမွာကားပိတ္တာနဲ႔ အနည္းဆုံးေတာ့ စာသင္ခ်ိန္ႏွစ္ခ်ိန္ေလာက္ လြတ္သြားတယ္။ အဲဒီေတာ့ စာသင္ခ်င္စိတ္မရရွိေတာ့ဘဲ ေက်ာင္းကိုေရာက္ေပမယ့္ အျပင္မွာပဲေနတာမ်ားတယ္”ဟု ေက်ာ္ထက္ေအာင္ကေျပာသည္။

ဖံြ႕ၿဖိဳးၿပီးႏွင့္ ဖံြ႕ၿဖိဳးဆဲႏုိင္ငံအမ်ားစုရွိ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားတြင္ ရင္ဆုိင္ႀကံဳေတြ႕ရေလ့ရွိသည့္ ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆုိ႔မႈျပႆနာကို သက္ဆုိင္ရာႏုိင္ငံအစိုးရမ်ားက ေျမေအာက္ရထား၊ ေကာင္းကင္ရထားစနစ္ႏွင့္ ဘီအာရ္တီကဲ့သို႔ေသာ အဆင့္ျမင့္သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရးစနစ္ အသုံးျပဳ၍ ေျဖရွင္းေလ့ရွိေသာ္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္မူ ယခုအခ်ိန္မွသာ ဘီအာရ္တီစနစ္ကို စတင္အေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္ ႀကိဳးပမ္းေနဆဲျဖစ္သည္။

လက္ရွိအစိုးရအဖဲြ႕အစည္းအေနျဖင့္ ဘီအာရ္တီစနစ္ကို မေဖာ္ေဆာင္မီကာလတြင္ ၿမိဳ႕တြင္းယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆုိ႔မႈျပႆနာကုိ ေျဖရွင္းႏုိင္မည္ဟုဆုိေသာ ခုံးေက်ာ္တံတားစီမံကိန္းသုံးခုကုိ အျမန္ဆုံးတည္ေဆာက္ရန္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့သည္။ လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ အဆုိပါ ခုံးတံတားသုံးစင္းအနက္ ႏွစ္စင္းမွာ စတင္အသက္၀င္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆုိ႔မႈျပႆနာကို ေျဖရွင္းရန္မစြမ္းႏိုင္ေသးေပ။ ဘတ္ဂ်က္အေျခအေနေပၚမူတည္၍ ရန္ကုန္တုိင္းေဒသႀကီးအတြင္းတြင္ ခုံးေက်ာ္တံတားမ်ား တုိးျမႇင့္တည္ေဆာက္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ရန္ကုန္တုိင္းေဒသႀကီး လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ခင္ကေျပာသည္။

“အစိုးရအဖဲြ႕အေနနဲ႔ ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆို႔မႈေတြကို လတ္တေလာေျဖရွင္းႏုိင္ဖို႔ ၿမိဳ႕တြင္းယာဥ္မရပ္ရဇုန္ေတြသတ္မွတ္ၿပီး စည္းကမ္းမဲ့ရပ္ထားတဲ့ ယာဥ္ေတြကို ကရိန္းေတြနဲ႔ဆဲြၿပီး အေရးယူတာမ်ဳိးေတြ လုပ္ေနရတယ္”ဟု ၀န္ႀကီးဦးေအာင္ခင္ကေျပာသည္။ တကၠစီအငွားယာဥ္မ်ားမွာလည္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္း လမ္းမမ်ားေပၚတြင္ ေန႔စဥ္သြားလာေနၿပီး ၿမိဳ႕တြင္းယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆုိ႔မႈ၏ ေနာက္ဆက္တဲြျပႆနာမ်ားကို ႀကံဳေတြ႕ေနသည္။

“အခု ဘယ္ေနရာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ လမ္းေတြက်ပ္ေနတယ္။ ေခ်ာင္ႀကိဳေခ်ာင္ၾကားကအစ က်ပ္တယ္။ ကားေတြက်ပ္ေတာ့ အုံနာနဲ႔ ေမာင္းတဲ့ယာဥ္ေမာင္းေတြဆုိရင္ အလုပ္ခ်ိန္ေတြ ေျပာင္းလာၾကတယ္။ မနက္အေစာႀကီးထဆဲြ ေန႔လယ္ပိုင္းခဏနားၿပီး ညဘက္တစ္ညလုံး ျပန္ဆဲြတယ္”ဟု တကၠစီယာဥ္ေမာင္းကိုေဌးလြင္ကေျပာသည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆုိ႔ျပႆနာႀကီးမားရျခင္းမွာ လမ္းတံတားကဲ့သို႔ အေျခခံအေဆာက္အအုံမ်ား မလုံေလာက္ျခင္းအျပင္ လူအမ်ားစု၏ ယာဥ္စည္းကမ္း၊ လမ္းစည္းကမ္း လုိက္နာမႈအားနည္းျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ၂၀၂ မထသ ယာဥ္လုိင္းမွ ယာဥ္ပိုင္ရွင္တစ္ဦးကေျပာသည္။

“ကားတစ္စီးကို သိန္းရာနဲ႔ခ်ီၿပီးေတာ့ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံထားေပမယ့္ အရင္လို ပိုက္ဆံမရေတာ့ဘူး။ လမ္းေတြပိတ္ဆုိ႔ၿပီး ယာဥ္တုိက္မႈမၾကာခဏျဖစ္လို႔ ရွင္းေနရတာနဲ႔တင္ ကားေလာကကို စိတ္ကုန္ေနၿပီ။ ဒါေပမဲ့ ဘ၀ကိုရပ္တည္ေနရတဲ့ အလုပ္သမားေတြက ရွိေနေသးေတာ့ ရသေလာက္ ႀကိဳးစားၿပီးေတာ့ လုပ္ေနဦးမယ္”ဟု အဆုိပါယာဥ္ပိုင္ရွင္ကေျပာသည္။

ထို႔အျပင္ ႐ုံးဆင္း၊ ႐ုံးတက္အခ်ိန္မ်ား၌ လူစည္ကားရာေနရာမ်ားတြင္ ေရာင္းခ်ေနသည့္ လမ္းေဘးေစ်းသည္မ်ားေၾကာင့္လည္း ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆို႔မႈျဖစ္ေပၚေစၿပီး သက္ဆုိင္ရာတာ၀န္ရွိသူမ်ားအေနျဖင့္ ယင္းျပႆနာကို ေျပလည္ေအာင္ ေျဖရွင္းေပးေစခ်င္ေၾကာင္း ယာဥ္ေမာင္းႏွင့္ ယာဥ္ေနာက္လုိက္အခ်ဳိ႕ကဆုိသည္။

ခရီးသည္ႏွင့္ ေမာ္ေတာ္ကားအစီးေရ မမွ်မတျဖစ္ေနသည့္အျပင္ ေတြ႕ႀကံဳေနရေသာ ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆို႔မႈျပႆနာကို အစိုးရအေနျဖင့္ ေျဖရွင္းမည္ဆုိပါက ယာဥ္လုိင္းမ်ား တုိးခ်ဲ႕ေျပးဆဲြျခင္းထက္ ၿမိဳ႕ပတ္ရထားလမ္းမ်ား တုိးခ်ဲ႕ကာ တစ္ေနရာမွတစ္ေနရာသို႔ မီးရထားျဖင့္ လြယ္ကူစြာသြားလာႏုိင္ေရးကိုသာ ဦးစားေပးေဆာင္ရြက္သင့္ေၾကာင္း ယာဥ္ေမာင္းသက္တမ္း ႏွစ္ေလးဆယ္ခန္႔ အေတြ႕အႀကံဳရွိေသာ တကၠစီယာဥ္ေမာင္းတစ္ဦးက အႀကံျပဳသည္။

လြန္ခဲ့ေသာမတ္လက အေမရိကန္ႏုိင္ငံသို႔ အလုပ္ကိစၥျဖင့္ သြားေရာက္ခဲ့ေသာ ကိုေအာင္ေဇာ္မင္းမွာ ႏုိ၀င္ဘာ ၁၀ ရက္က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔ ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာခဲ့ၿပီး ၿမိဳ႕တြင္းယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆုိ႔မႈမွာ အေမရိကသို႔မသြားမီ အေျခအေနႏွင့္ လြန္စြာကြာျခားသြားေၾကာင္း အံ့ၾသစြာေျပာၾကားသည္။

“လမ္းေတြေပၚမွာ ကားေတြပိုက်ပ္လာတယ္။ ကားေတြက ပိုေကာင္းလာၿပီး တကၠစီေတြက ပိုမ်ားလာတယ္။ လမ္းေတြကေတာ့ အရင္လိုပဲ မေကာင္းေသးဘူး”ဟု ခုနစ္လတာကင္းကြာခဲ့ေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၏ အေျခအေနကို ကိုေအာင္ေဇာ္မင္းက ေျပာသည္။

ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆုိ႔ျခင္းျပႆနာမွာ သြယ္၀ိုက္ေသာနည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ မိမိတို႔၏စား၀တ္ေနေရးႏွင့္ မိသားစုဆက္ဆံေရးမ်ားအေပၚ ဆုိးရြားစြာလႊမ္းမိုးမႈမ်ားရွိေနေၾကာင္း ဒလမွ ရန္ကုန္သို႔ ေန႔စဥ္ပုံမွန္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ရန္လာေသာ ေန႔စားအလုပ္သမားမ်ားကဆုိသည္။

“အလုပ္က ၈ နာရီဆုိရင္ အရင္ကပုံမွန္ ၇ နာရီေလာက္ အိမ္ကေစာထြက္ရင္ရတယ္။ အခုအလုပ္ကို ၈ နာရီေရာက္ဖို႔ကို အိမ္ကေန မနက္ ၅ နာရီေက်ာ္ေလာက္ကတည္းက ထရတယ္။ ျပန္ေရာက္ေတာ့လည္း ည ၁၁ နာရီေလာက္မွဆုိေတာ့ အိမ္က ကေလးေတြက အေဖကိုေတာင္ မခင္တြယ္ေတာ့ဘူး။ ဒီၾကားထဲ မိသားစုမ်ားၿပီး အလုပ္ကလည္းပါးေတာ့ ဘာမွကိုအဆင္မေျပပါဘူး”ဟု ဒလမွ ေန႔စားေဆာက္လုပ္ေရးအလုပ္သမား ကို၀လုံးကေျပာသည္။

အစိုးရသစ္လက္ထက္ ႏုိင္ငံေရးျဖစ္စဥ္ တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈႏွင့္ ပြင့္လင္းလာသည့္အေျခအေနမ်ားေၾကာင့္ ယခုႏွစ္အတြင္း ျမန္မာႏုိင္ငံသို႔ ႏုိင္ငံျခားသားခရီးသည္ အ၀င္အထြက္ပိုမိုမ်ားျပားလာသည္။

ေန႔စဥ္၀င္ေငြနည္းပါးလာသည့္ အေျခအေနမ်ားေၾကာင့္ အခ်ဳိ႕တကၠစီယာဥ္ေမာင္းမ်ားမွာ လာေရာက္လည္ပတ္သည့္ ႏုိင္ငံျခားသားခရီးသည္မ်ားအေပၚ ယာဥ္စီးခမ်ား ပုံမွန္ထက္ ပိုမိုတုိးေတာင္းလာျခင္းမ်ဳိး ေတြ႕ႀကံဳလာရေၾကာင္း ဧည့္လမ္းၫႊန္တစ္ဦးျဖစ္သူ ကိုေဇာ္ဘုန္းလင္းကေျပာသည္။

“ကားသမားေတြကိုလည္း ကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္။ ကားက ဆဲြမေကာင္းေတာ့ နယ္ေျမကၽြမ္းက်င္မႈမရွိတဲ့ ႏုိင္ငံျခားသားခရီးသည္ေတြအေပၚ အခုလို ပိုက္ဆံပိုေတာင္းတာ။ ဒါေပမဲ့ တုိးရစ္ေတြက ေလယာဥ္ေပၚကဆင္းတာနဲ႔ သူတို႔နဲ႔ အရင္ေတြ႕ရမွာ။ ႏုိင္ငံရဲ႕ပုံရိပ္အတြက္ မေကာင္းဘူး”ဟု ကိုေဇာ္ဘုန္းလင္းကေျပာသည္။

ႏုိင္ငံအမ်ားစုတြင္ က်င့္သုံးလာၾကသည့္ ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံ၏ ဖံြ႕ၿဖိဳးတုိးတက္မႈကို ၎တို႔ႏုိင္ငံမ်ား၏ တစ္ဦးခ်င္း၀င္ေငြ (GDP)ျဖင့္ မတုိင္းတာဘဲ ႏုိင္ငံသားတစ္ဦးခ်င္းစီေပ်ာ္ရႊင္မႈ (GNH)ျဖင့္ တုိင္းတာလုိသည္ဟု ဘူတန္ႏုိင္ငံဘုရင္က ကမၻာ့ကုလသမဂၢသို႔ ၂၀၁၃ တြင္ ေတာင္းဆုိအသိေပး က်င့္သုံးေနၿပီျဖစ္သည္။

ကမၻာ့ကုလသမဂၢက လက္ခံခဲ့သည့္ ဘူတန္ႏုိင္ငံ၏ အဆိုပါေတာင္းဆိုခ်က္အတုိင္း ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ က်င့္သုံးမည္ဆိုပါက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္း ေနရာေပါင္းမ်ားစြာသို႔ နိစၥဓူ၀သြားလာေနၾကရသည့္ ျပည္သူမ်ား ရင္ဆုိင္ေနရေသာ ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆို႔မႈေၾကာင့္ GNH ျဖင့္ တုိင္းတာလွ်င္ အဆင့္ေနာက္နားေရာက္ေနပါလိမ့္မည္။ ။

Sunday, November 24, 2013

"အင္ဒိုနီးရွား, မေလးရွား , စင္ကာပူႏုိင္ငံမ်ားကို မူဆလင္တို႔၀ါးမ်ိဳျခင္း"

"အင္ဒိုနီးရွား, မေလးရွား , စင္ကာပူႏုိင္ငံမ်ားကို မူဆလင္တို႔၀ါးမ်ိဳျခင္း"
*****************************************
ခ-ပ ၂၃၂ မွ ၂၇၃ အထိ ထီးနန္းစိုးစံခဲ့တဲ့သီရိဓမၼာေသာ ကမင္းၾကီးဟာ ကိုးတုိင္းကိုးဌာနကို သာသနာျပဳေစလႊတ္ခဲ႔ရာ သု၀ဏၰဘူမိဆိုတဲ့ဌာနတစ္ခုပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္။

အိႏိၵယျပည္နာလႏၵာ တကၠသိုလ္ပ်က္ၾကီးကိုယေန႔(၂၁)ရာစုေခတ္မွာတူးေဖာ္ရာမွရရိွေသာေၾကး ပုရပိုက္အရ သု၀ဏၰဘူမိ ဆိုတာ အင္ဒိုးနီးရွား၊ မေလးရွား၊ စင္ကာပူစေသာ  ႏုိင္ငံ(၃)ႏုိင္ငံျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါတယ္။

မန္မာႏုိင္ငံရွိ သထံုျပည္ကို သု၀ဏၰဘူမိလို႔ ေခၚေ၀ၚတာဟာ ရာစုႏွစ္ေပါင္း အတန္ၾကာမွ အင္ဒိုနီးရွား စတဲ႔ႏုိင္ငံ(၃)ႏုိင္ငံကို အမည္မွည္႔ေခၚဟန္ရွိေၾကာင္း သမိုင္းသုေတသီတို႔က ဆိုပါတယ္။ ယင္းႏိုင္ငံမ်ားရွိ ဘုရင္ေရာ ျပည္သူျပည္သားေတြပါ ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။

၎ျပင္ ထိုဗုဒၶဘာသာ ဘုရင္မ်ားတြင္ ၇- ရာစုမွာ စုမၾတာကြ်န္း ေတာင္ပိုင္း လင္းတန္းျမိဳ႕၌ ထီးနန္းစိုက္တဲ႔ သိရီ၀ိဇယမင္း လက္ထက္မွာ ဗုဒၶဘာသာအလြန္ပင္ ထြန္းကားခဲ႔ပါတယ္။ ထိုမင္း၏ သိရီ၀ိဇယ ယူနိဘာ၀ီတိ တကၠသုိလ္ၾကီးမွာ ဂုဏ္သတင္းေမႊး၍ အျခားႏိုင္ငံမွ စာသင္သားရဟန္းေတာ္မ်ား ၀င္လာ မစဲ တသဲသဲျဖစ္ခဲ႔ဘူးပါတယ္။ ထိုမင္းရဲ႔ အင္ပါယာနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာဟာလည္း အင္ဒိုနီးရွားကြ်န္းဆြယ္ စုအားလံုးအျပင္ ပတ္၀န္းက်င္ နယ္ပယ္ေတြပါ ျပန္႔ႏွံသြားပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ဗုဒၶသာသနာေရာင္၀ါ အဲဒီကြ်န္းစုေတြမွာ (ေအဒီ - ၃ ရာစုမွ ေအဒီ ၁၄ ရာစုအထိ) ႏွစ္ေပါင္း ၁၈၀၀ ေလာက္ ထြန္းကား ျပန္႔ႏွံ႔ခဲ့ျပီး ကမာၻေက်ာ္ ကမာၻ႔အံ႔မခန္းျဖစ္တဲ႔ ေဗာေဒါဗုေဒၶာေစတီ ေတာ္ၾကီးနဲ႔ ေစတီ ပုထိုးေပါင္း  ေျမာက္ျမားစြာတည္ေဆာက္ခဲ႔ပါတယ္။ ယဥ္ေက်းမႈလည္း အလြန္လက္ရာ ေျမာက္ခဲ႔ပါတယ္။

ေစတီေတာ္ၾကီးဟာ ကမာၻမွာ အၾကီးဆံုး ေစတီေတာ္ၾကီးျဖစ္ျပီး ဘိုးေတာ္ဘုရား မျပီးစီးတဲ႔ မင္းကြန္းပုထိးုေတာ္ၾကီး ထက္လည္း ၾကီးမားပါတယ္။ ဖိနပ္ေတာ္မွာမ်က္ႏွာတစ္ဘက္စီတြင္ ၃၉၄ - ေပ ရွည္လ်ားျပီး စတုရန္းပတ္လည္ရွိပါတယ္။ ေစတီရံေပါင္း ရုပ္ပြားေတာ္ေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာနဲ႔ အလြန္ ခမ္္းခမ္း နားနားရွိလို႔ ကမာၻ႕အေမြအႏွစ္ ေရွးေဟာင္းယဥ္ေက်းမႈအျဖစ္ ကမာၻ႔ကုလသမဂၢနဲ႔ အင္ဒိုနီးရွား အစိုးရအကူအညီနဲ႔ ေဒၚလာသန္းေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ ျပဳျပင္ခဲ့လို႔(၁၉၈၃)ခုႏွစ္ ေလာက္ကေအာင္ျမင္စြာျပဳျပင္ ျပီးစီးျပီးျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလို ကမာၻ႔ ကုလသမဂၢနဲ႔ အင္ဒိုနီးရွားအစိုးရတို႔ ပူးတြဲျပီး ကမာၻ႕ယဥ္ေက်းမႈ အေမြသေဘာနဲ႔ ျပဳျပင္ခဲ့ တဲ့ ေဗာေဒါဗုေဒၶာေစတီေတာ္ၾကီးရဲ႕ ေစတီ ေတာ္ေတာ္မ်ားကို မူဆလင္ အယူ သည္း အၾကမ္းဖက္အုပ္စုတစ္စုက ေဖာက္ခဲြ ပ်က္စီးပစ္ ၾကပါတယ္။ ေဒၚလာ၂၅ သန္းေက်ာ္ကုန္က်တဲ႔ ျပဳျပင္မႈမွာ (၁၀)ႏွစ္ခန္႔ ေနာက္က်သြားေၾကာင္း ဆိုပါတယ္။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား ထိုကြ်န္းသို႔ ေရာက္ရွိျပီးေနာက္ ခပ- ၄ ရာစုခန္႔တြင္ ဟိႏၵဴဗုဒၶဘာသာ၀င္ ပလႅ၀ါကုန္သည္မ်ား သြားေရာက္ၾကျပီး နယ္သစ္ ပယ္သစ္ တည္ေဆာက္ၾကပါတယ္။ ပလႅ၀ါမင္းမ်ားဟာ ႏုိင္ငံငယ္ေလးမ်ား အျဖစ္ေနၾကစဥ္ အိႏၵိယႏွင္႔ ကူးလူးဆက္ဆံကာ ဟိႏၵဴျဗဟၼဏအယူ ၀ါဒကို ကိုးကြယ္ ၾကပါတယ္။
သိရီဓမၼၼေသာကမင္းၾကီး ထိုကြ်န္းစုကို သာသနာျပဳျပီးေနာက္ ႏွစ္ေပါင္း (၁၅၀၀)ခန္႔ အၾကာမွာ ထိုကြ်န္းစုမ်ားသို႔ မူဆလင္အာရပ္ကုန္သည္မ်ားသည္ လည္းေကာင္း, အိႏိၵယသား မူဆလင္မ်ားသည္ လည္းေကာင္း စတင္၍ ကုန္စည္ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ေဖာက္ကားရင္း အေျခခ်လာေရာက္ ေနထိုင္ၾက ပါတယ္။

ယင္းကြ်န္းစုမ်ားတြင္ ဟိႏၵဴႏွင္႔ ဗုဒၶဘာသာ သာသနာၾကီးႏွစ္ရပ္ ယွဥ္ျပိဳင္ထြန္းကားျပီး အခ်င္းခ်င္း အံ႔ၾသေလာက္ေအာင္ ရိုေသေလးစား၍  ညႇိႏွိဳင္းေဆြးေႏြးၾကရန္ အေဆာက္အအံုၾကီးမ်ားရွိပါတယ္။ ယင္းသို႔  အထက္တန္းက်က် ယဥ္ေက်းေနၾကပံုမွာ ကမာၻက အတုစံနမူနာ ယူထိုက္တာေတြ႔ရပါတယ္။

ထိုစဥ္အခါက အေနာက္ႏုိင္ငံမ်ားတြင္ ဘာသာေရးႏွင္႔စပ္လ်ဥ္း၍ ညိႇႏွိဳင္းေဆြးေႏြးဖို႔ေ၀းစြ အၾကီးအက်ယ္ စစ္ပြဲဆင္ႏြဲ သတ္ျဖတ္ ရက္စက္ ၾကမ္းၾကဳတ ္ေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒါနဲ႔ အာရပ္ကုလား မူဆလင္တို႔ အေျခခ်ရာမွကြ်န္းသူေတြနဲ႔ရင္းႏွီးျပီး  လက္ထပ္မ်ိဳးပြားၾကပါ တယ္။ လူေဖာက္သာသနာျပဳၾကပါတယ္။ အဲဒီကြ်န္းစုေတြမွာ မူဆလင္ကုန္သည္ေတြက အႏုနည္းျဖင္႔ လူေဖာက္သာသနာျပဳခ်ိန္မွာ တစ္ဖက္မွ မူဆလင္စစ္တပ္မ်ားက ဥေရာပသို႔ အျပင္းအထန္ ခ်ီတက္ တိုက္ခိုက္ေနခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ လူေဖာက္လို႔ မူဆလင္ဦးေရမ်ားျပီး
အင္အားေတာင္႔တင္းလာတဲ႔ အရပ္ေတြမွာ ဟိႏၵဴဗုဒၶဘာသာေခၚတဲ႔ ဘုရင္ေတြျဖဳတ္ျပီး စု(လ္)တန္လို႔ေခၚတဲ႔ မူဆလင္ဘုရင္ငယ္ေတြကို တင္ေျမႇာက္ပါတယ္။
ျမန္မာႏုိင္ငံမွာလည္း အခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ မူဆလင္ေတြကို ရ .၀. တတို႔ , ဘာတို႔ တင္ေျမႇာက္ထားၾကတာ အႏၱရာယ္ၾကီးလွေၾကာင္း ဒီအခ်က္က သာဓကျပေနပါတယ္။
ေရႊျမန္မာတို႔ သတိျပဳစရာပါ။

ဒီလိုျဖဳတ္ျပီးေနာက္ ရဟန္းေတာ္ေတြကို ေခါင္းျဖတ္သတ္ျခင္း၊ အရွင္လတ္လတ္ မီးရွိဳ႕သတ္ ျဖတ္ျခင္း၊ ဗုဒၶဘာသာကိုးကြယ္သူေတြကို သတ္ျဖတ္ျခင္း၊ ေထာင္ခ်ျခင္း စတာေတြလုပ္ခဲ႔တဲ႔အတြက္ အင္ဒိုနီးရွားစတဲ႔ ႏုိင္ငံေတြမွာ  ဗုဒၶဘာသာဟာ ၾကက္ေပ်ာက္ ငွက္ေပ်ာက္ ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ႔ရပါတယ္။

အင္ဒိုနီးရွားကြ်န္းစုေတြရဲ႕ ေခ်ာင္က်တဲ႔အရပ္ေတြမွာ ဗုဒၶဘာသာ အဆက္အႏြယ္မ်ားဆိုလို႔ လူ တစ္၊ႏွစ္ပိုင္း တစ္ပိုင္းမွ ႏွစ္သန္းခန္႔ရွိျပီး ဘုရားမရွိ၊ ေက်ာင္းမရွိနဲ႔ အမည္မွ်သာခံျပီး ေယာင္ခ်ာခ်ာနဲ႔ အဆက္ျပတ္ေနတဲ႔ ဗုဒၶဘာသာႏြယ္မ်ားရွိေၾကာင္းကို ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မဟာစည္္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ႕ အင္ဒိုနီးရွားသာသနာျပဳမွတ္တမ္းစာမ်က္ႏွာ ၉၃ မွ ၉၆ အတြင္းမွာ ဖတ္ရွဳႏိုင္ပါတယ္။

အင္ဒိုနီးရွားလူမ်ိဳးတုိ႔ဟာ မူဆလင္တို႔၏ ၀ါးမ်ိဳျခင္းကိုခံခဲ႔ရေသာ္လည္း ယေန႔တိုင္ ဗုဒၶဘာသာ ယဥ္ေက်းမႈႏွင္႔ ဘာသာစကားသံုးစြဲမႈ အေတာ္မ်ားမ်ားတို႔ကုိ မစြန္႔လြတ္ၾကပါေခ်။ ႏိုင္ငံပိုင္ အင္ဒိုနီးရွား
ေလေၾကာင္း ကုမၸဏီၾကီးအား ဂဠဳံဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ကမာၻေက်ာ္ အင္ဒိုနီးရွားသမၼတၾကီး ဆူဟာနိ၏ အမည္မွာ ပါဠိသံျဖင္ ‘ သုကဏံၰ‘ ျဖစ္ျပီး (သု - လွပေသာ၊ကဏံၰ- နား ) လွပေသာနားပိုင္ရွင္ဟု အဓိပၸါယ္ရပါသည္။

ဘုရားရွင္လက္ထက္အခါက မဌကု႑လီ သတို႔သားကဲ႔သို႔ ေခၚေ၀ၚျခင္းျဖစ္ပါသည္။  ယခုထက္တိုင္ေအာင္ အင္ဒိုနီးရွား လူမ်ိဳးတစ္ဦးဦး၏ ေနာက္ေက်ာကို အမွတ္မဲ႔ထုလိုက္ပါက ‘၀ုဒ္ ‘ ဟု ဗုဒၶဘုရားကို ေရွးမိဘဘိုးဘြားတို႔  ထားခဲ႔သည္႔အတိုင္း ေယာင္ယမ္းျမည္တမ္းေလ႔ရွိေနပါသည္။

အင္ဒိုနီးရွားကြ်န္းစုအနီး ယေန႔စင္ကာပူေခၚတဲ႔ ႏုိင္ငံဟာေရွးက ပါဠိဘာသာနဲ႔ ၀င္ဟမူရေခၚတဲ႔ ျခေသၤ႔ႏိုင္ငံျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ အင္ဒိုနီးရွား ကြ်န္းစုေပါင္း ၃၀၀၀ေက်ာ္နဲ႔ စင္ကာပူ၊မေလးရွားတို႔မွာ မ်ားျပားလွတဲ႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြဟာ မူဆလင္ေတြ ဒီအရပ္ကို စတင္အေျခခ်ျပီး အျပီးတိုင္၀ါးမ်ိဳျခင္းကို ခံရသည္အထိ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀ မွ ၃၀၀ ခန္႔ကာလအတြင္းမွာ တိမ္ေကာသြားရတာ ၀မ္းနည္းဖို႔ ေကာင္း သလို သတိသံေ၀ဂရဖို႔လည္းေကာင္းပါတယ္။ သမိုင္းေၾကာင္းအရ တိက်တဲ႔ အေထာက္အထားမ်ားအရ မူဆလင္ေတြဟာ တစ္ခါတစ္ရံ စစ္တိုက္၍ အၾကမ္းဖက္ျခင္းျဖင္႔
သာသနာျပဳ လိုသလိုတစ္ခါတစ္ရံ အႏု နည္းျဖင့္ လူေဖာက္ျပီး သာသနာ ျပဳၾကကာ ေနာက္ဆံုး အင္အားမ်ားလာတဲ႔ တစ္ေန႔မွ အၾကမ္းနည္းအႏုနည္း ႏွစ္ရပ္တို႔ျဖင္႔ အႏိုင္ယူတတ္ၾကပါတယ္။

ေဗဒါပင္ကို ဧရာမအင္းၾကီးေတြ အိုင္ၾကီးေတြမွာ တစ္ပင္၊ႏွစ္ပင္ ဆိုသလို ေတြ႔ခါစမွ ဘယ္သူမွ ဂရုမျပဳမိၾကဘူး။ တစ္စတစ္စနဲ႔ ႏွစ္အေတာ္ၾကာေတာ႔ မ်ားျပားလာ ဒီလိုမ်ားျပားလာရာက ႏွိမ္မရေတာ႔ အင္းၾကီးေတြ အိုင္ၾကီးေတြ ကန္ၾကီးေတြ ေကာရသလိုပါဘဲ။ အဲဒီဥပမာကို ေနာင္လာေနာင္သားမ်ား ၾကပ္ၾကပ္မတ္မတ္ ဂရုျပဳၾကရန္ လိုအပ္ပါသည္။

ထပ္ဆင့္မ်ွေဝလုိက္ပါသည္။
ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအားလုံး သက္ရွည္က်န္းမာစိတ္ခ်မ္းသာ၍ လုိရာဆႏၵမ်ားတစ္လုံးတစ္ဝတည္းျပည့္ဝ ၾကပါေစ။
အရွင္ဝိမလဝံသ(နာလႏၵာတကၠသုိလ္)

Tuesday, September 24, 2013

ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ၾကီး၏ ဌာပနတိုက္


◄ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ၾကီး၏ ဌာပနတိုက္ ►

ဗုဒၶဘာသာဝင္ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို ့ရဲ့ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ရာ ေစတီေတာ္ၾကီးျဖစ္တဲ့ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ၾကီးေအာက္မွာ ပင္လယ္ေရ အတက္အက်အလိုက္ အနိမ့္အျမင့္ ျဖစ္ေပၚေစတဲ့ ( ၁ဝ ) ေပ ပတ္လည္ေလာက္ရွိတဲ့ ေရတြင္းနဲ ့အဲ့ဒီေရတြင္းထဲမွာ ( ၆ ) ေပခြဲေလာက္ ရွိျပီး ရတနာမ်ားစီခ်ယ္ထားတဲ့ ေရႊေလွတစ္စီး ရွိတယ္လို ့မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ ့ၾကံဳဖူးခဲ့သည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံဖြား အာေမးနီးယားလူမ်ိဳး ဒီအက္စ္အပရေမ က ေျပာၾကားခဲ့တယ္လို ့( ၁၃.၃.၆၈ ) ေန ့ထုတ္ ေၾကးမံုသတင္းစားမွာ ေဖာ္ျပခဲ့တာကို က်ီးမႏိုးတင္ဝင္း ( ေပါင္းတည္ ) ရဲ့ ျပန္လည္ေဖာ္ျပခ်က္အရ သိရွိရပါသည္။
မစၥတာအပရေမ ကို ေၾကးမံုသတင္းစာက ေတြ ့ဆံုးေမးျမန္းရာ ၁၉ဝ၄ ခု၊ သူ ့ရဲ့အသက္ ( ၇ ) ႏွစ္အရြယ္မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့အတူ ေရႊတိဂံုဘုရားသို ့သြားေရာက္ခဲ့တယ္။ ေရႊတိဂံုရင္ျပင္ေတာ္ရဲ့ အေရွ ့ေျမာက္ေထာင့္၊ တနဂၤေႏြေထာင့္ရွိ ဌာပနာတိုက္ဝကို ေရာက္တဲ့အခါမွာ ရေသ့ၾကီးတစ္ပါးနဲ ့ေတြ ့လို ့ခ်ဥ္းကပ္ေတာင္းပန္ျပီး ဌာပနာတိုက္ထဲကို ဆင္းခဲ့တယ္လို ့ဆိုပါတယ္။

ရေသ့ၾကီးရဲ့ ခြင့္ျပဳခ်က္အရ ဌာပနာတိုက္ထဲသို ့ဆင္းသြားတဲ့ လမ္းတေလွ်ာက္လံုးမွာ ေယာဂီဝတ္နဲ ့နီဝါေရာင္ဝတ္ ပုဂၢိဳလ္ ( ၇ ) ဦးကို ( ၈ ) ေပ၊ ( ၉ ) ေပစီ ျခားျပီး ေတြ ့ရတယ္လို ့ဆိုပါတယ္။ ဌာပနာတိုက္ရဲ့ ပတ္ပတ္လည္ကို အုတ္မ်ားနဲ ့အခန္း ( ၃၆ ) ခန္း တည္ေဆာက္ထားတယ္။ အလယ္တိုင္ မရွိဘူး။ အလယ္ဗဟိုမွာေတာ့ ( ၁ဝ ) ေပ ပတ္လည္ေလာက္ရွိတဲ့ ေရတြင္းရွိတယ္။ ေရတြင္းဟာ ပင္လယ္ေရ အတက္အက်အလိုက္ ေရအနိမ့္အျမင့္ ျဖစ္ေပၚတယ္လုိ ့ ဆိုပါတယ္။
ေရတြင္းထဲမွာ အလ်ား ( ၆ ) ေပခြဲခန္ ့ရွိျပီး ေက်ာက္မ်က္ရတနာမ်ားနဲ ့စီခ်ယ္ထားတဲ့ ေရႊကရဝိတ္ေလွ တစ္စင္းရွိတယ္။ ေလွဟာ ဒီေရအတက္အက်အလိုက္ ေရတြင္းထဲမွာ အနိမ့္အျမင့္ လႈပ္ရွားေနတယ္။ ကရဝိတ္ေလွေပၚမွာ ဆံေတာ္မ်ားလို ့ယူဆရတဲ့ ဌာပနာေတြ ကိန္းဝပ္လွ်က္ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပုဝါလႊမ္းထားလို ့ဆံေတာ္လို ့အတိအက် မေျပာႏိုင္ပါဘူးလို ့ဆိုပါတယ္။
ဌာပနာတိုက္ရဲ့ ထူးျခားခ်က္မွာ တခန္းလံုး ထိန္လင္းေနျခင္းျဖစ္သည္။ တစ္ခုတည္းေသာ အလင္းေရာင္ဟာ အခ်ိန္မခါမေရြး ေလွေပၚကို အခ်ိန္မေရြး ထိုးစိုက္က်ေရာက္ေနတယ္။

ထုထည္ၾကီးမားလွတဲ့ ေစတီအေဆာက္အအံုၾကီးကို ပင္မအလယ္တိုင္မပါ၊ သံယက္မ မရွိပဲ ေက်ာက္တံုးေက်ာက္ခဲမ်ားနဲ ့သာ တည္ေဆာက္ခဲ့ပါတယ္။ ပင္လယ္ေရ ဝင္ေပါက္၊ ထြက္ေပါက္နဲ ့အလင္းေရာင္ယူထားပံုက ေရွးဗိသုကာေတြရဲ့ လက္ရာျဖစ္တယ္။ ခမ္းနားဆန္းၾကယ္တဲ့ ဌာပနတိုက္ကို ကိုယ္တိုင္ေတြ ့ျမင္ခဲ့ရတာျဖစ္လို ့ေႏွာင္းလူေတြ သုေတသနျပဳႏိုင္ေအာင္ ေရႊတိဂံုေဂါပကအဖြဲ ့ကို ေျမပံုဆြဲလို ့တင္ျပခဲ့ပါတယ္။

ေရႊတိဂံုေဂါပကအဖြဲ ့ကလည္း မစၥတာအပရေမ ကို ေတြ ့ဆံုေမးျမန္းျပီး ဌာပနတိုက္ တည္ေနရာကို လိုက္လံျပသေစတဲ့အခါမွာ ဌာပနတိုက္ လိႈဏ္ဂူဟာ ေရႊတိဂံုရင္ျပင္ေတာ္ တနဂၤေႏြေထာင့္ရွိ ဆုေတာင္းျပည့္ဘုရားႏွင့္ ဆုေတာင္းျပည့္ တန္ေဆာင္းေနရာမွာ ရွိတယ္လို ့ဆိုေပမယ့္လည္း ေနာက္တိုးတန္ေဆာင္းေတြနဲ ့ဘုရားမ်ား ထပ္မံမြမ္းမံျပင္ဆင္ထားမႈေၾကာင့္ အတိအက်ျပသႏိုင္ျခင္း မရွိပဲ ဆုေတာင္းျပည့္ေစတီရဲ့ လိႈဏ္ဂူေအာက္မွာသာ ရွိတယ္လို ့ခန္ ့မွန္းညႊန္ျပ သြားႏိုင္တယ္လို ့သိရပါတယ္။

မစၥတာအပရေမ ကို လြစၥလမ္း ( ယခုဆိပ္ကမ္းသာလမ္း )၊ အမွတ္ ( ၂၅ ) မွာ ( ၁၈၉၅ ) ခုႏွစ္က ဖြားျမင္ခဲ့တာပါ။ မိဘမ်ားမွာ မစၥတာအက္စ္အပရေမ နဲ ့ မစၥက္ရိုစ္လူကပ္စ္ တို ့ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာအမ်ိဳးသမီး ေဒၚသိန္းေရႊ နဲ ့အိမ္ေထာင္က်ျပီး သားသမီး ( ၅ ) ေယာက္ ထြန္းကားခဲ့ကာ သားသမီးေျမးမ်ားနဲ ့အတူ ေဘာက္ေထာ္မွာ ေနထိုင္တယ္လို ့သတင္းမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

မစၥတာအပရေမ ကို ယေန ့ထုတ္ ေၾကးမံုက ေတြ ့ဆံုေမးျမန္းျပီး ( ၁၃.၃.၆၈ ) ေန ့မွာ ေဖာ္ျပခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေတြ ့ဆံုေမးျမန္းခ်ိန္မွာ မစၥတာအပရေမ ဟာ ( ၇၃ ) ႏွစ္ ရွိျပီလို ့ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္တဲ့ ေရႊတိဂံုဘုရားၾကီးရဲ့ ေအာက္ေပ ( ၆ဝ ) ခန္ ့အကြာမွာ တည္ရွိတဲ့ ဆံေတာ္တြင္း ဌာပနတိုက္ၾကီးအေၾကာင္းကို ေႏွာင္းလူမ်ား သိရွိေစရန္ ထပ္မံေဖာ္ျပရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

Wednesday, July 24, 2013

မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ (Myanmar Ruby Land) သို႔ ေလ့လာေရးခရီး

မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ (Myanmar Ruby Land) သို႔ ေလ့လာေရးခရီးတစ္ေခါက္ ေရာက္ခဲ့စဥ္က
ေသာင္းႏိုင္ဦး ၊ ဧည့္လမ္းညႊန္

မႏၱေလး-မိုးကုတ္လမ္း
ကြ်န္ေတာ္တို႔ဧည့္လမ္းညႊန္မ်ားအေနျဖင့္အားလပ္ေနသည့္ကာလမ်ားတြင္ ဧည့္လမ္းညႊန္ဆိုင္ရာပညာရည္မ်ား ျမင့္မားသည္ထက္ျမင့္မားေရး၊ ဗဟုသုတမ်ားတိုးပြားသည္ထက္ တိုးပြားေရး စသည္ျဖင့္ မိမိတို႔တတ္ႏိုင္ရာ လုပ္ႏိုင္ရာတို႔ကို ညွိစပ္စုစည္း၍ ရရွိသည့္အခ်ိန္ကို အမိအရ အက်ဳိးရွိရွိအသံုးခ်လွ်က္ရွိေနၾကသည္။ ျပဒါးလင္းဂူ၊ ပင္းယၿမိဳ႕ေဟာင္း၊ ဧရာ၀တီလင္းပိုင္၊ ရတနာသခၤတံတားႀကီးႏွင့္ႏြယ္ၿငိမ္းရြာအိုးလုပ္ငန္း စသည္ မိမိတို႔ မေရာက္ဖူးေသးေသာ ေဒသမ်ားဆီသို႔ အပင္ပမ္းခံ ေငြကုန္က်ခံလွ်က္ သြားေရာက္ေလ့လာဆည္းပူးေနလွ်က္ရွိၾကသည္။ ယခုတဖန္ (၂၀.၇.၂၀၁၃) ေန႔က ျမန္မာတြင္သာမက ကမၻာအထိပါ နာမည္ေက်ာ္ၾကားလွ်က္ရွိတဲ့ ပတၱျမားမ်ားစြာထြက္ရွိရာ ပတၱျမားေျမ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ (Myanmar Ruby Land) သို႔ ေလ့လာေရးခရီးတစ္ေခါက္ ေန႔ခ်င္းျပန္ခရီးျဖင့္ သြားေရာက္ေလ့လာျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ယခင္က ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားသြားလာခြင့္မျပဳခဲ့တဲ့ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ဟာ ယခုအခါ ခြင့္ျပဳခ်က္ရယူ၍ သြားလာခြင့္ျပဳေနၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ ဧည့္လမ္းညႊန္မ်ားအေနျဖင့္ ကမၻာကစိတ္၀င္စားေနေသာ ပတၱျမားေျမသို႔ ဦးစြာသြားေရာက္ေလ့လာထားသင့္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေလ့လာမွတ္သားလာခဲ့သမွ်ေသာ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကို ဧည့္လမ္းညႊန္ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ားအတြက္ပါ အသံုးျပဳႏိုင္ရန္ အလို႔ငွာ လက္ဆင့္ကမ္းေပးလိုက္ပါတယ္။
          ကြ်န္ေတာ္တို႔အဖြဲ႕ဟာ နံနက္ (၅း၁၅) မွာ မႏၱေလးမွ ထြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ မႏၱေလးမွ မိုင္(၅၀) လက္ပန္လွရြာမွာ နံနက္စာစားရင္း ေခတၱနားၾကပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ဆက္လက္ထြက္ခြာခဲ့ၾကၿပီး က်ည္ေတာက္ေပါက္၊ လိပ္က်၊ ေခ်ာင္းႀကီး စသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ ေန႔စဥ္ အရည္အေသြးမီေရႊမ်ားစြာကိုထုတ္ေပးေနေသာ ေရႊတြင္းမ်ားစြာကို ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ေခ်ာင္းႀကီးရြာဟာ အေတာ္ေလးစည္ကားသျဖင့္ နံနက္စာကို ေခ်ာင္းႀကီးမွာစားလည္း အဆင္ေျပပါတယ္။ ေခ်ာင္းႀကီး သံုးထပ္ေကြ႕အေက်ာ္ ေက်ာက္ျဖဴရြာအနီးမွာ ေတာရိုင္းဆင္မ်ား ျဖတ္လမ္းရွိသည္လို႔ ေရးထားသျဖင့္ သတိထားစရာေနရာေလးတစ္ခုပါ။ (၇၆) မိုင္မွာ ေဖာ့ေတာလမ္းဆံုရွိပါတယ္။ ေဖာ့ေတာမွ ဘယ္ဘက္ကိုလိုက္သြားပါက သပိတ္က်င္းၿမိဳ႕၊ တေကာင္း၊ ဗန္းေမာ္စသည္သြားရာလမ္းျဖစ္ၿပီး၊ လက်ၤာဘက္လမ္းကေတာ့ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕၊ မိုးမိတ္ၿမိဳ႕ကို သြားရာလမ္းျဖစ္ပါတယ္။ ေဖာ့ေတာလမ္းဆံုတြင္ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားလာေရာက္ပါက ခြင့္ျပဳခ်က္စသည္ စာရြက္စာတမ္းမ်ား စစ္ေဆးေရးဂိတ္ (လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးဌာ) ရွိပါတယ္။ ၎တြင္ သတင္းပို႔ၿပီးမွသာ မိမိလိုရာသို႔ ခရီးဆက္သြားရမည္ ျဖစ္ပါတယ္။
          မႏၱေလးမွ (၈၈) မိုင္ဟာ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕နယ္အစျဖစ္ပါတယ္။ လမ္းမွာ နားေနစားေသာက္လို႔ ရႏိုင္တဲ့ေနရာေတြကေတာ့ အုန္းတန္းရြာရဲ့ အုန္းဒနိပိႏၷဲပင္ေကြ႕၊ (၉၇) မိုင္ ေရႊေညာင္ပင္ရြာ၊ (၁၁၀) သစ္စိမ့္ကုန္းရြာ တို႔ျဖစ္ပါတယ္။ လဘက္ေျခာက္၊ လဘက္စို၊ ေခါပုတ္၊ မွ်စ္၊ သရက္၊ ပိႏၷဲ၊ တည္သီး၊ ပ်ားရည္၊ ဒညင္းသီး စသည္ ေဒသထြက္သီးႏွံမ်ားကို လက္ေဆာင္ပစၥည္းအျဖစ္၀ယ္ယူႏိုင္ပါတယ္။ (၁၀၂-၁၀၃) မိုင္မွစ၍ ေက်ာက္တူးေဖၚေရးလုပ္ငန္းမ်ား စေတြ႕ရပါတယ္။ လက္ပန္လွရြာမွ ထြက္ကတည္းက ဖုန္းလိုင္းမ်ား ျပတ္ေတာက္ခဲ့ရာ မိုးကုတ္၀င္ခါနီး (၁၁၅) မိုင္ View Point ေရာက္မွ ဖုန္းလိုင္းမ်ားမိပါေတာ့တယ္။ (၁၀း၄၅) မွာ မိုးကုတ္ က်ပ္ျပင္ကိုစတင္၀င္ေရာက္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ မႏၱေလးမွ က်ပ္ျပင္ကို (၁၁၆) မိုင္ရွိၿပီး ခန္႔မွန္း ကားေမာင္းခ်ိန္ (၅) နာရီၾကာမယ္လို႔ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ေတာင္တက္လမ္းျဖစ္သည့္အျပင္ ေခ်ာင္းႀကီးရြာေက်ာ္ကတည္းက အေကြ႕ေပါင္း (၉၉၉) ေကြ႔ေသာ အေကြ႕အေကာက္မ်ားစြာကို ျဖတ္သန္းခဲ့ရသျဖင့္ ကားေမာင္းဆရာ အထူးကြ်မ္းက်င္ဖုိ႔လိုပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ့ကားဆရာ ကိုသိန္းထြန္း (ေရႊက်င္ရပ္) မွာ လြန္ခဲ့တဲ့ (၁၅) ႏွစ္ေက်ာ္ကတည္းက မႏၱေလး-မိုးကုတ္မိုးမိတ္ဘတ္စ္ကားေမာင္းခဲ့သူျဖစ္သျဖင့္ လမ္းအေၾကာင္းေကာင္းေကာင္းသိေန သူျဖစ္ပါတယ္။ အေကြ႕အေကာက္မ်ားလွသျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔အဖြဲ႕ထဲမွအခ်ဳိ႕မွာ ကားမူးသူမူး၊ အန္သူအန္န႔ဲ အေတာ္ေလးပင္ပမ္းဒဏ္ခံရပါတယ္။ ဧည့္လမ္းညႊန္မ်ားအထူးသတိျပဳစရာနဲ႕ လုိအပ္သည္မ်ားႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားဖို႔ လိုပါတယ္။
          က်ပ္ျပင္သို႔ေရာက္သည္ႏွင့္ အ၀င္ေပါက္မွာ အမွတ္တရဓါတ္ပံုမ်ားရိုက္ၾကၿပီး၊ မႏၱေလး မွမိတ္ေဆြ ကိုမိုးျမင့္(ေက်ာက္မ်က္ေရာင္း၀ယ္ေရး)၏ စီစဥ္ဆက္သြယ္ေပးမႈျဖင့္ က်ပ္ျပင္မွာေနထိုင္တဲ့ ၎၏အစ္ကို ကိုျမင့္(ေက်ာက္မ်က္ေရာင္း၀ယ္ေရး) ႏွင့္ ကိုစန္းတင့္(ေက်ာက္မ်က္ေရာင္း၀ယ္ေရး) တို႔ရဲ့ မိသားစုေနအိမ္သို႔သြားၾကပါတယ္။ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕သား မိသားစုတို႔၏ ေႏြးေထြးစြာႀကိဳဆိုမႈေၾကာင့္ လမ္းခရီးႏြမ္းခဲ့သမွ် အပမ္းေျပခဲ့ၾကရပါတယ္။ လဘက္သုတ္ ဂ်င္းသုတ္ ကိတ္မံု႔ ေကာ္ဖီမ်ားေသာက္ရင္း စကားစျမည္ေျပာရင္း အနားယူခဲ့ၾကပါတယ္။ ယခင္က က်ပ္ေကာင္ (က်ပ္သရဲ)မ်ားရွိခဲ့ဖူးလို႔ က်ပ္ျပင္ဟုေခၚေၾကာင္း၊ ဒီရပ္ကြက္မွာ ယခင္က ကသဲလူမ်ဳိးမ်ား မ်ားစြာေနထိုင္ခဲ့၍ ကသဲရပ္ကြက္ဟုေခၚေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ ယခုအခါမွာေတာ့ ကသဲလူမ်ဳိးမ်ား မရွိသေလာက္ရွားပါးေနၿပီး၊ အမ်ားဆံုးမွာ ဗမာ၊ ရွမ္း၊ ပေလာင္၊ လီဆူး မ်ားသာ အမ်ားဆံုးေနထိုင္ၾကၿပီး၊ အမ်ားဆံုးမွာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း၊ အျခားေသာ ဟိႏၵဴဘာ၊ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၊ အစၥလာမ္ဘာသာကိုယ္းကြယ္မႈမ်ားလည္းရွိေၾကာင္း၊ မိုးကုတ္က်ပ္ျပင္၏ အထူးအစားအစာမွာ တို႔ဟူးေပ်ာ့ (တို႔ဟူးေႏြး) ႏွင့္ ၀က္သားခ်ဥ္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပၾကပါတယ္။ နာရီ၀က္ခန္႔အနားယူၿပီး ကိုစန္းတင့္၏ လမ္းျပဦးေဆာင္မႈျဖင့္ မိုးကုတ္က်ပ္ျပင္တခြင္ကို လွည္လည္ၾကည့္ရႈခဲ့ၾကပါတယ္။

ေဒၚနန္းၾကည့္ေတာင္
          ဦးစြာ ေဒၚနန္းၾကည့္ေတာင္ကို သြားေရာက္ေလ့လာခဲ့ၾကပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ျမင့္ပါတယ္။ ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္အထက္ (၅၂၇၇) ေပမွာ တည္ရွိပါတယ္။ ရႈေမွ်ာ္ခင္းမ်ား အလြန္လွပၿပီး၊ က်ပ္ျပင္တခြင္လံုးကို အေပၚစီးကေနျမင္ႏိုင္တဲ့ေနရာပါ။ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ကိုေတာ့ ေတာင္ယံၾကားေတြကေနလွမ္းျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ အလွ်ဥ္းသင့္လို႔ ေဒၚနန္းၾကည့္ေတာင္ သမိုင္းအက်ဥ္းကို ေဖၚျပေပးလိုက္ပါတယ္။
          ျမန္မာသကၠရာဇာ္ (၁၀၂၃) ခုႏွစ္တြင္ ခ်င္းတြင္းနယ္သား ငေမာက္ ဆိုသူက ယခုအင္းေဂါင္းဟုေခၚသည့္ ကြက္ရပ္အနီးတြင္ ၿခံလုပ္ရင္း ေတြ႕ရွိခဲ့သည့္ ေက်ာက္ျမက္မွာ အရည္အေသြးအလြန္လွပၿပီး အရြယ္လည္းႀကီးသည့္အတြက္ ႏွစ္ျခမ္းခြဲကာ တစ္ျခမ္းကို တရုတ္ျပည္သို႔ သြားေရာင္းခိုင္းၿပီး တစ္ျခမ္းကို အင္း၀ၿမိဳ႕သို႔ သြားေရာက္၍ ငါးထပ္ႀကီးဒါယကာ ပင္းတလဲမင္းထံ ဆက္သခဲ့သည္။
          ပင္းတလဲမင္းလည္း မ်ားစြာအားရ၀မ္းသာျဖစ္ၿပီး ဆုေတာ္ေငြမ်ားစြာခ်ီးျမွင့္ခဲ့ပါသည္။ “ငေမာက္” က ဆက္သသျဖင့္ ထုိေက်ာက္ကို “ပတၱျမားငေမာက္”  ဟု အမည္ေပးခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္ႏွင့္ မေရွးမေႏွာင္းပင္ တရုတ္ျပည္၌ မင္မင္းဆက္ပ်က္ၿပီး တိုင္းျပည္မၿငိမ္မသက္ျဖစ္ရာ တရုတ္လူမ်ဳိးအခ်ိဳ႕မွာ နီးစပ္ရာတိုင္းျပည္မ်ားသို႔ ထြက္ေျပးခိုလႈံၾကသည္။ ထုိသို႔ထြက္ေျပးလာသည့္ အထဲတြင္ ျမန္မာျပည္သို႔ခိုး၀င္လာေသာ တရုတ္လူမ်ဳိးတစ္ဦး၏ လက္ထဲ၌ ငေမာက္ေရာင္းခိုင္း လိုက္ေသာ ပတၱျမားတစ္ပိုင္းပါလာၿပီး ျမန္မာဘုရင္အား ဆက္သလိုက္သည္။ ထုိပတၱျမားတစ္ပိုင္းမွာ ျမန္မာဘုရင္၏ လက္ထဲတြင္ရွိေသာ ငေမာက္ေက်ာက္ႏွင့္ တူလွသျဖင့္ ဆက္ၾကည့္လိုက္ရာ တစ္ပြင့္ထဲမွခြဲထားေၾကာင္း သိလိုက္ရသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဘုရင္လည္း အမ်က္ေဒၚသထြက္ၿပီး ငေမာက္ႏွင့္ေဆြမ်ဳိးမ်ားအား သတ္ျဖတ္ကြက္မ်က္လိုက္သည္။
          ယေန႔တိုင္ ငေမာက္ႏွင့္ ေဆြမ်ဳိးမ်ားအား သတ္ျဖတ္ကြက္မ်က္ခဲ့သည့္ ေနရာကို ေလာင္းစင္ရြာဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ထိုအနီးရွိရြာမွာ ေရႏွင့္ေ၀းေသာအရပ္ေဒသျဖစ္သျဖင့္ ေရေ၀းရြာဟူ၍ ေခၚဆိုၾကသည္။ ငေမာက္ႏွင့္ ေဆြမ်ဳိးမ်ားကြက္မ်က္ခံရ၍ ေသဆံုးေသာေနရာကို ေမွ်ာ္ၾကည့္ရင္း “ငေမာက္၏ အမျဖစ္သူ ေဒၚနန္း” ရင္ကြဲနာက်ကာ ေသဆံုးခဲ့သည့္ေတာင္ကို “ေဒၚနန္းၾကည့္ေတာင္”  ဟုေခၚဆိုခဲ့သည္။
          ယင္းေတာင္ေပၚတြင္ သာသနာတည္တ့ံျပန္႔ပြားေရးအတြက္ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းမ်ားကို ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ၾကသည့္ ဆရာေတာ္မ်ားမွာ ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမ၊ ထုိ႔ေနာက္ ဆရာေတာ္ဦးဇဋိလ၊ ၎ေနာက္ ယခု ဆရာေတာ္ဥဴးဥာေဏာဒယ အရွင္သူျမတ္တို႔ ျဖစ္ၾကပါသည္။

ေက်ာက္တူးတြင္းမ်ား
          ဆက္လက္၍ ေက်ာက္မ်က္ကုမၸဏီတစ္ခုျဖစ္တဲ့ ခိုင္ေရႊ၀ါ ေက်ာက္မ်က္ကုမၸဏီ လူထျပန္႔ သို႔ ၀င္ေရာက္ေလ့လာခဲ့ၾကပါတယ္။ ေက်ာက္တူးေဖၚရာတြင္ ေရတူးတြင္းႏွင့္ ေျမတူးတြင္းဆိုၿပီး ႏွစ္မ်ဳိးရွိသည္ဟုဆိုၿပီး ၎တြင္းမွာ ေရတူးတြင္းအမ်ဳိးအစားျဖစ္သျဖင့္ ေရအိုင္သ ဖြယ္ေတြ႕ျမင္ခဲ့ရသည္။

ေရႊလိပ္ျပာဟိုတယ္ (Golden Butterfly Hotel)
          အဲဒီေနာက္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ႏွင့္ က်ပ္ျပင္အၾကားရွိ တစ္ခုတည္းေသာ ဟိုတယ္ျဖစ္သည့္ “ေရႊလိပ္ျပာဟုိတယ္” သို႔ ဆက္လက္ ေလ့လာခဲ့ၾကသည္။ ၀င္ေပါက္တြင္ အလြန္လွပခန္႔ျငားသည့္ လိပ္ျပာရုပ္ႀကီးျဖင့္ တန္ဆာဆင္ထားသျဖင့္ အေတာ္ပင္သပ္ရပ္ခန္႔ညားလွေသာ ဟိုတယ္တစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားလွသည္။ ေလ့လာေရးအတြက္ ၀င္ေရာက္လိုပါက ၀င္ေၾကးေပးရသည္။ ဟိုတယ္ေရာက္သည္အထိ လွပတဲ့ ထင္းရႈးေတာမ်ားကိုျဖတ္၍ ၀င္ရသျဖင့္ စိတ္ကိုၾကည္ႏူးေစသည္။ ဧည့္ႀကိဳကိုေရာက္ေတာ့ ေႏြးေထြးေသာအၿပံဳးမ်ားျဖင့္ ႀကိဳဆိုႏႈတ္ခြန္းဆက္သျဖင့္ ခ်စ္စရာေကာင္းသည့္ မိုးကုတ္ယဥ္ေက်းမႈကို ထင္ဟတ္ေစသည္။ ဟိုတယ္အေၾကာင္း၊ အခန္းမ်ားအေၾကာင္းကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ရွင္းျပေပးၾကသည္။
          ဟိုတယ္ပိုင္ရွင္မွာ လီဆူးတိုင္းရင္းသား ဦးေယာဆက္ျဖစ္ပါသည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ေရႊဂံုတိုင္မွာလည္း ေရႊလိပ္ျပာဟုိတယ္ရွိေသးသည္။ (၂၀၁၂) ခုႏွစ္ ဇႏၷ၀ါရီလကဖြင့္လွစ္ခဲ့ၿပီး၊ ယေန႔ထိ Local ဧည့္သည္ (၁၀၀၀) ေက်ာ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားဧည့္သည္ေတာ္ (၂၅) ေယာက္ေက်ာ္ တည္းခိုခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ အိပ္ခန္းအားလံုး (၂၅) ခန္းရွိကာ၊ အခန္းမ်ားမွာ သပ္ရပ္လွပၿပီး၊ ေရပူေရေအး၊ အင္တာနက္၀ိုင္ဖိုင္၊ ေသာက္ေရသန္႔ဗူးေသး ႏွစ္ဗူး၊ ေကာဖီႏွင့္ နံနက္စာမ်ားကို Service ေပးပါသည္။ ေရကူးကန္လည္းရွိၿပီး အသံုးျပဳပါက တစ္ဦးလွ်င္ (၁၀၀၀) က်ပ္ေပးရသည္။ ဟိုတယ္တြင္း စားေသာက္ခန္းရွိၿပီး တရုတ္စာ၊ အေနာက္တိုင္းအစားအစာ၊ ျမန္မာအစားအစာ၊ မွာၾကားပါက ရွမ္းေခါက္္ဆြဲ၊ ၾကာဆံေၾကာ္၊ ထမင္းေၾကာ္၊ ေခါက္ဆြဲေၾကာ္၊ ရွမ္းအစားအစာမ်ား သံုးေဆာင္ႏိုင္ပါသည္။ Taxi ငွားလိုပါက တစ္နာရီ (၁၀၀၀) ႏႈံးျဖင့္ ငွားရမ္းႏိုင္သည္။ ဟိုတယ္ကို ကြန္းထရက္စာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆိုလိုပါက Family Room အတြက္ ၁၀% ႏွင့္ ဆိုဗီးနီးယားဆိုပါက ၅% ျဖင့္ ရန္ကုန္ရံုးခ်ဳပ္တြင္ ခ်ဳပ္ဆိုႏိုင္ပါသည္။ အခန္းႀကိဳတင္မွာၾကားလိုပါက Mobile 09 4025 34366, Phone 01 1290703, 01 1290089, Email: goldenbutterflyhotel@gmail.com သို႔ ဆက္သြယ္ႏိုင္ပါသည္။ (မိုးကုတ္က်ပ္ျပင္တြင္ အျခားေသာ မိုတယ္ႏွင့္ တည္းခိုခန္းမ်ားလည္းရွိသည္)
Room Rates
Superior Room
Foreinner 1 person                               60 USD
               2 person                               75 USD
               2 person + 1 Extra bed                   85 USD
Local       1 person                               35000/-
               2 person                               35000/-
               2 person + 1 Extra bed                   45000/-
Family Room
Foreigner 1 person                               100 USD
               2 person                               120 USD
               3 person + 1 Extra bed                   130 USD
Local       1 person                               60000/-
               2 person                               70000/-
               3 person + 1 Extra bed                   85000/-

မိုးကုတ္ၿမိဳ႕
မိုးကုတ္ၿမိဳ႕တည္ႏွစ္မွာ ျမန္မာသကၠရာဇ္ (၅၇၉) ျဖစ္သည္။ မႏၱေလးတိုင္းေဒသႀကီး၊ ျပင္ဦးလြင္ခရုိင္တြင္ ရွိသည္။ ေတာင္ဘက္ႏွင့္အေရွ႕ဘက္တြင္ ေက်ာက္မဲၿမိဳ႕နယ္၊ အေနာက္ဘက္တြင္ သပိတ္က်င္းၿမိဳ႕နယ္တို႔ႏွင့္ ဆက္္စပ္လွ်က္ရွိသည္။
အေရွ႕ႏွင့္အေနာက္ = (၃၀) မိုင္
ေတာင္ႏွင့္ေျမာက္ = (၁၅.၁၂) မိုင္
စတုရန္းမိုင္ေပါင္း = ၄၅၃.၆၀ စတုရန္းမိုင္
ဧရိယာအက်ယ္အ၀န္း = ၂၉၀၃၀၅ ဧက
ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပထက္အျမင့္ (မိုးကုတ္အေရွ႕ပိုင္း) = ၃၈၀၀ ေပ
ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ထက္အျမင့္ (မိုးကုတ္အေနာက္ပိုင္း) = ၄၇၀၀ ေပ

မိုးကုတ္ဟူေသာအမည္ (၄) မ်ဳိး
၁။ မိန္းကြတ္ ။                   ။ (မိန္း) ဆိုသည္မွာ (ၿမိဳ႕)၊ (ကြတ္) ဆိုသည္မွာ ေကြ႕ေကာက္ျခင္း၊ ေကာက္ေကြ႕ေနေသာၿမိဳ႕ ဟု အဓိပၸါယ္ရသည္။
၂။ မိန္းကု(ပ) ။                  ။ (မိန္း) ဆိုသည္မွာ (ၿမိဳ႕)၊ (ကု(ပ္)) ဆိုသည္မွာ (ခေမာက္)၊ ခေမာက္ကို လွန္ထားသကဲ့သို႔ ၇ွိေသာၿမိဳ႕ ဟု အဓိပၸါယ္ရသည္။
၃။ မိန္းကတ္ ။                   ။ (မိန္း) ဆိုသည္မွာ (ၿမိဳ႕)၊ (ကတ္) ဆိုသည္မွာ (ခ်မ္းေအးျခင္း)၊ ခ်မ္းေအးေသာၿမိဳ႕ ဟု အဓိပၸါယ္ရသည္။
၄။ မိုးခ်ဳပ္ၿမိဳ႕။                   ။ညေနတြင္ အျခားေသာေနရာမ်ားထက္ ေမွာင္လြယ္၍ မိုးခ်ဳပ္ေစာေသာၿမိဳ႕ (မိုးခ်ဳပ္ၿမိဳ႕) ဟု ေခၚရာမွ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ ဟု ေခၚလာေၾကာင္း ဆိုၾကပါသည္။

ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရား
          ဆက္လက္၍ က်ပ္ျပင္မွ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕သို႔ ထြက္ခြာခဲ့ၾကၿပီး၊ ဦးစြာ ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားသို႔ ဖူးေမွ်ာ္ၾကပါတယ္။ သကၠရာဇ္ (၄၅၀) ခုႏွစ္တြင္ အေလာင္းစည္သူမင္းႀကီးသည္ သာသနာျပဳရန္အတြက္ ေဖာင္ေတာ္ဦးတြင္ သိၾကားမင္းဆက္သေသာ သရကၡန္အႏွစ္သားျဖင့္ ထုလုပ္စီရင္ထားေသာ ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ကို ပင့္ေဆာင္၍ ပုဂံေနျပည္ေတာ္မွ ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္းသို႔ ဧရာ၀တီျမစ္ေၾကာင္းအတိုင္း ၾကြခ်ီလာခဲ့ပါသည္။ ထိုမွတဆင့္ ဒု႒၀တီျမစ္ေၾကာင္းအတိုင္း လွည့္လည္ခဲ့ရာ ေနာင္ခ်ဳိၿမိဳ႕အနီး သံုးဆယ္ၿမိဳ႕ရွိ သီရိဓမၼာေသာကမင္းႀကီး တည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့သည့္ ေရႊစံဦးေစတီေတာ္ျမတ္ကို ၀င္ေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ကာ ေဖာင္ေတာ္ဦးတြင္ ပင့္ေဆာင္လာခဲ့ေသာ သရကၡန္ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ျမတ္တစ္ဆူကို သံုးဆယ္ၿမိဳ႕တြင္ ေပးအပ္ပူေဇာ္ေစပါသည္။
          ဘုန္းတန္ခိုးႀကီးျမတ္လွေသာ ေဖာင္ေတာ္ဦးဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ကို သံုးဆယ္ၿမိဳ႕တြင္ ႏွစ္ေပါင္း (၈၀၀) ေက်ာ္ သုဓမၶာဂုိဏ္းခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ ၾသ၀ါဒကိုခံယူ၍ ေစာ္ဘြား၊ ၿမိဳ႕စား၊ နယ္စား၊ တိုက္နယ္သူႀကီးမင္း အစဥ္အဆက္ႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္းရင္းသားတို႔က ေခတ္အဆက္ဆက္ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ပူေဇာ္ ကိုးကြယ္လာခဲ့ၾကပါသည္။
          (၁၂၅၂) ခုႏွစ္တြင္ သံုးဆယ္ၿမိဳ႕မွ ဆရာေတာ္ဦးက၀ိႏွင့္ ေနာင္ခ်ဳိၿမိဳ႕မွ ဆရာေတာ္ဦးမင္းေနာင္တို႔သည္ ေနာက္ပါဒါယကာမ်ားႏွင့္အတူ သံုးဆယ္ၿမိဳ႕တြင္ ကိုးကြယ္လ်က္ရွိေသာ အေလာင္းစည္သူမင္းႀကီးလွဴဒါန္းခဲ့သည့္ သရကၡန္န႔ံသာႏွစ္အတြက္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕သုိ႔ ပင့္ေဆာင္လာရာ မႏၲေလးၿမိဳ႕အေရာက္တြင္ သံုးဆယ္ၿမိဳ႕မွ ဒါယကာအခ်ဳိ႕ လိုက္လာၿပီး မိမိတို႔၏ေဖာင္ေတာ္ဦးဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ကို ခြင့္မျပဳဘဲ ပင့္ေဆာင္သြားပါသည္ ဟု မႏၲေလးသာသနာပိုင္ဆရာေတာ္ထံေလွ်ာက္ထားသည့္အျပင္ အေရးပိုင္ရုံးတြင္လည္း တိုင္ၾကားခဲ့ၾကပါသည္။
          ထိုအခါတြင္ ေဖာင္ေတာ္ဦးဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ကို မႏၲေလးၿမိဳ႕၊ ေရႊက်ီးျမင္ ျမတ္စြာဘုရားေဂါပကအဖဲြ႕မွ ေခတၱေစာင့္ေရွာက္ထားခဲ့ရပါသည္။
          ဆရာေတာ္ဦးက၀ိႏွင့္ ဒါယကာမ်ားသည္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕မွ ေစ်းေက်ာင္းဆရာေတာ္၊ ဘုရားဒါယကာဦးမင္းႀကီး၊ ဦးရင္းႀကီးႏွင့္ အဂၤလိပ္အေရးပိုင္မင္းႀကီးတို႔အား မိုးကုတ္ၿမိဳ႕တြင္ သာသနာေတာ္ျပန္႔ပြားစည္ပင္ေစရန္ ေကာင္းမြန္ျမင့္ျမတ္ေသာ ေစတနာႏွင့္ပင့္ ေဆာင္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္းကို ေျဖရွင္းေလွ်ာက္ထားေျပာဆိုၾကသျဖင့္ သာသနာပိုင္ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ တရားေတာ္ႏွင့္ညီညြတ္ေသာ အဆံုးအျဖတ္ကိုရရွိခဲ့သည့္အျပင္ အေရးပိုင္မစၥတာေခ်ာ ပနီကလည္း မိုးကုတ္ၿမိဳ႕တြင္ပူေဇာ္ရန္ ခြင့္ျပဳလိုက္သျဖင့္ ေဖာင္ေတာ္ဦး ဗုဒၶရုပ္ပြား ေတာ္ျမတ္ကို မိုးကုတ္ၿမိဳ႕သုိ႔ ပင့္ေဆာင္ၿပီး ပထမဦးစြာ ေစ်းေက်ာင္းတိုက္တြင္ ပူေဇာ္ခံေတာ္မူ ခဲ့ပါသည္။
          မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ ေစ်းေက်ာင္းတိုက္တြင္ လာေရာက္ဖူးေျမာ္သူမ်ားျပားလွၿပီး ေက်ာင္းႀကီးမွာ လည္း အိုေဟာင္းပ်က္စီးေနသျဖင့္ ၿပိဳက်မည္စိုးေသာေၾကာင့္ ေတာင္ရြာ ေက်ာင္းႀကီးသို႔ ေျပာင္းေရြ႕ပူေဇာ္ၾကရပါသည္။
          ေတာင္ရြာေက်ာင္းႀကီးသုိ႔ ေရာက္ေသာအခါ ဘုရားဒါယကာႀကီး ဦးေရႊလႈိင္းက အာရုဏ္ခံေက်ာင္းေဆာင္ႏွင့္တကြ မူလအရြယ္လက္ေသးသစ္ခန္႔ရွိသည့္ အေလာင္းစည္သူ မင္းႀကီး၏ သရကၡန္နံ႔သာႏွစ္၊ ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ထက္ႀကီးေသာ ဥာဏ္ေတာ္ (၁၈) လက္မခန္႔ရွိ သည့္ ေဖာင္ေတာ္ဦးဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ ပံုတူတစ္ဆူကို ေက်ာက္မ်က္ရတနာမ်ား ဌာပနလ်က္ ထပ္မံျပဳလုပ္လွဴဒါန္းပါသည္။
          ထိုအခါမွစ၍ ရုပ္ပြားေတာ္အေသးတစ္ဆူ၊ အႀကီးတစ္ဆူ ေပါင္း (၂) ဆူျဖစ္လာရ ပါသည္။
          (၁၂၅၆) ခုႏွစ္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ ေတာင္ရြာေက်ာင္းႀကီးမွ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕အေရွ႕ပိုင္း မံုေတာအရပ္သုိ႔ ေျပာင္းေရြ႕စမၸါယ္ေတာ္မူရပါသည္။ ထုိအခါတြင္ ဘုရားဒါယကာႀကီး ဦးမႈိင္းက ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ႏွစ္ဆူဥာဏ္ေတာ္ညီတူျဖစ္ေစရန္ ဥာဏ္ေတာ္ (၁၈)လက္မခန္႔ရွိ ဗုဒၶရုပ္ ပြားေတာ္ တစ္ဆူထပ္မံျပဳလုပ္၍ ထိုရုပ္ပြားေတာ္အတြင္း၌ သရကၡန္အစစ္လက္ေသးသစ္ အဆိုအရ လက္ေလးသစ္ခန္႔သာရွိသည့္ အေလာင္းစည္သူမင္းႀကီး၏ သရကၡန္နံ႔သာႏွစ္ ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ႏွင့္တကြ ေရႊ၊ ေငြ၊ ေက်ာက္မ်က္ရတနာမ်ဳိးစံုတို႔ကို ထည့္သြင္းဌာပနာ ပူေဇာ္ပါသည္။ ဤအခ်ိန္မွစ၍ ရုပ္ပြားေတာ္ႏွစ္ဆူ ညီတူျဖစ္လာရပါသည္။
          (၁၂၆၇) ခုႏွစ္၊ တန္ေဆာင္မုန္းလဆန္း (၈)ရက္ေန႔တြင္ အဂၤလိပ္ေက်ာက္တြင္း ကုမၸဏီမွ ေက်ာက္တြင္းလုပ္ငန္းနယ္ေျမမလြတ္သျဖင့္ မံုေတာအရပ္မွအေရွ႕ဘက္ နန္႔ေကာင္ ေတာင္ေျခ (ယခုပိတ္စြယ္ဘုရားငါးဆူေတာင္ေျခ)သို႔ ေျပာင္းေရြ႕ကိုးကြယ္ပူေဇာ္ရန္ စီစဥ္တည္ေဆာက္ေပးၿပီး ထုိေက်ာင္းေတာ္ႀကီးကို မံုေတာေက်ာင္းဟုေခၚတြင္ၾက၍ (၁၂၈၄) ခု၊ သီတင္းကၽြတ္လတြင္ မံုေတာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဦးက၀ိ ဘ၀နတ္ထံပ်ံလြန္ေတာ္ မူေသာေၾကာင့္ တပည့္သံဃာေတာ္မ်ားက ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားႏွစ္ဆူကို ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ထားပါသည္။ ၄င္းေနာက္ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း (၁၃၀၆) ခုႏွစ္၊ တေပါင္းလဆန္း (၁၅)ရက္ေန႔တြင္ မဟာမိတ္ေလယာဥ္ပ်ံမ်ား ဗံုးက်ဲသျဖင့္ ဂႏၶကုဋိတိုက္ေတာ္ႀကီးကို မီးေလာင္ေနစဥ္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕အေရွ႕ပိုင္းရပ္ေန ဦးေလးတာ၊ ဦးမူ၊ ဦးေအာင္လွႀကီး၊ ဦးစိန္ထြန္းတို႔က သက္စြန္႔သံဖ်ား မီးထဲသို႔၀င္ေရာက္ၿပီး မီး ေတာက္မ်ား၀ိုင္းေနသည့္အၾကားတြင္ မီးမခပဲက်န္ရွိေသာ ထူးဆန္းအံ့ၾသဖြယ္ေကာင္းလွသည့္ ေဖာင္ေတာ္ဦးဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္မ်ားကို ပင့္ေဆာင္ႏုိင္ခဲ့ၾကပါသည္။
          ဤသတင္းကိုၾကားရေသာ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔မွာ ေဖာင္ေတာ္ဦးဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္မ်ား၏ တန္ခိုးႀကီးမားပံုကို အံ့ၾသၾကည္ညိဳမဆံုး ရွိခဲ့ၾကပါသည္။ ေဖာင္ေတာ္ဦးဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္မ်ားကို ဂႏၶကုဋိတိုက္ႀကီး မီးေလာင္ျပာက်သြားသျဖင့္ ဂႏၶကုဋိတိုက္ေတာ္၏ အေနာက္ဖက္ဇရပ္အိုႀကီး ေပၚတြင္ သံေသတၱာတြင္ ေသာ့ခတ္ထား၍ တေပါင္းပဲြေတာ္မွ ဖြင့္လွစ္ပူေဇာ္ၿပီး (၅)ႏွစ္တိုင္တိုင္ သီတင္းသံုးစပၸါယ္ေတာ္မူခဲ့ရပါသည္။
          (၁၃၀၉) ခုႏွစ္တြင္ ေဖာင္ေတာ္ဦးဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားႏွစ္ဆူအား ထင္းရူးၿခံေတာင္ဘက္ သို႔ ေျပာင္းေရြ႕စပၸါယ္၍ အမ်ားျပည္သူတို႔ပူေဇာ္ႏုိင္ၾကရန္ သုႆန္ေက်ာင္းဆရာေတာ္ ဦးေကာသလႅ၊ ေတာင္ၿမိဳ႕အမရပူရ မိုးကုတ္၀ိပႆနာဆရာေတာ္ ဦး၀ိမလ၊ မႏၲေလး ဘုရားႀကီးတိုက္ ပိဋိကတ္ေက်ာင္းဆရာေတာ္ ဦးေတဇ၀ႏၲတို႔ႏွင့္ ဘုရားဒါယကာႀကီး ဦးဘိုးလံုးဇနီး ေဒၚကူမိသားစုအား လႊဲေျပာင္းအပ္ႏွံလိုက္ပါသည္။
          (၁၃၀၉) ခုႏွစ္၊ တပို႔တဲြလဆန္း (၁၀) ရက္ေန႔၌ ထင္းရူးၿခံရပ္ေတာင္ေတာ္တြင္ အလ်ား (၁၆၀)ေပ၊ အနံ (၄၈)ေပ၊ အျမင့္ (၇၀)ေပ၊ ဘံုကိုးဆင့္ရွိ ျပႆဒ္ေတာ္ႀကီး ပါ၀င္သည့္ ဂႏၶကုဋိတိုက္ေတာ္ႀကီးကို ေဆာက္လုပ္၍ (၁၃၁၁)ခုႏွစ္၊ တေပါင္းလဆန္း (၈)ရက္ေန႔တြင္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ရပ္ကြက္ေပါင္း (၄၀)ေက်ာ္မွ လူေပါင္းတစ္ေသာင္းေက်ာ္တို႔ျဖင့္ ေဖာင္ေတာ္ဦး ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ႏွစ္ဆူကို ကရ၀ိတ္ေဖာင္ေတာ္ႀကီးျဖင့္ ပင့္ေဆာင္ပူေဇာ္လ်က္ စတုဒီသာေကၽြးေမြးၿပီး ဂႏၶကုဋိတိုက္ေတာ္ႀကီးကို ေရစက္သြန္းခ်လွဴဒါန္းခဲ့ၾကပါသည္။
          ထိုအခါမွစ၍ ေဖာင္ေတာ္ဦးဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ျမတ္မ်ားကို အစဥ္လံုၿခံဳစြာထိန္းသိမ္းေစာင့္ ေရွာက္ႏုိင္ရန္ႏွင့္ သာသနာအဓြန္႔ရွည္စြာ စည္ပင္ျပန္႔ပြားေစရန္အတြက္ မိုးကုန္ၿမိဳ႕နယ္ ၾသ၀ါဒစရိယဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ရပ္ကြက္အသီးသီးမွ ေဂါပကအဖဲြ႕၀င္မ်ား၊ ၿမိဳ႕မိၿမိဳ႕ဖတုိ႔အား ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရန္ အပ္ႏွံခဲ့ၾကပါသည္။

ပတၱျမားပုလႅင္၊ ေဘာ္ပုလႅင္ႏွင့္ နဖူးသင္းက်စ္ေတာ္၊ ရတနာေရႊပန္းခိုင္
          မိုးကုတ္ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ ရွမ္း၊ ပေလာင္၊ ျမန္မာ၊ လီေရွာ၊ ေဂၚရခါး စေသာလူမ်ဳိးမ်ားသည္ ေဖာင္ေတာ္ဦးျမတ္စြာဘုရားအား ၾကည္ညိဳလွေသာေၾကာင့္ အဖိုးထိုက္တန္ေသာ ပတၱျမား၊ နီလာ၊ စိန္၊ ေဂၚမုတ္၊ ဥႆဖရား၊ ပုလဲ၊ ျမ၊ ေျပာင္ ေခါင္းစိမ္းစေသာ ေက်ာက္မ်က္ရတနာမ်ားႏွင့္ ရွားပါးရတနာမ်ားကို ေဖာင္ေတာ္ဦး ျမတ္စြာဘုရားအား ေန႔စဥ္လိုလိုပင္ လာေရာက္လွဴဒါန္းၾကပါသည္။ အမ်ားျပည္သူ တို႔လွဴဒါန္းၾကသည့္ မိုးကုတ္တြင္းထြက္ ေက်ာက္မ်က္ရတနာမ်ဳိးစံုျဖင့္ စီခ်ယ္ထားေသာ ေရႊသားခံ၊ ေငြသားခံပတၱျမားပုလႅင္ေတာ္ႏွစ္ဆူကို ေဖာင္ေတာ္ဦး႐ုပ္ပြားေတာ္ႏွစ္ဆူအတြက္ ပူေဇာ္ထားပါသည္။ ထင္း႐ူးၿခံရပ္မွ ဦးဘသင္း+ေဒၚေအး၊ ေစ်းသစ္ရပ္မွ ဦးေလာတာ+ေရႊလွ မိသားစု၊ မူလစည္ပင္သာယာရပ္မွ ဆရာမႀကီး ေဒၚခင္စိန္တို႔က ဦးေဆာင္မတည္ကာ နဖူးသင္းက်စ္ေတာ္ႏွစ္ဆူကိုလည္းေကာင္း၊ မူလစည္ပင္သာယာရပ္ ဗုဒၶေ၀ယ်ာ၀စၥအဖဲြ႕ႏွင့္ အမ်ားျပည္သူတုိ႔ေကာင္းမႈျဖင့္ ရတနာစီျခယ္ထားေသာ ေရႊပန္းခုိင္ကိုလည္းေကာင္း ျပဳလုပ္လွဴဒါန္းထားပါသည္။
          ထိုပရိေဘာဂေစတီမ်ားျဖစ္သည့္ ပတၱျမားပုလႅင္၊ ေဘာ္ပုလႅင္၊ နဖူးသင္က်စ္ေတာ္၊ ရတနာေရႊပန္းခုိင္တို႔မွာ တန္ဘိုးမ်ားစြာ ထိုက္တန္ေသာေၾကာင့္ လံုၿခံဳမႈအျပည့္အ၀ စီမံထားၿပီး ရပ္နီးရပ္ေ၀းမွ ဘုရားဖူးလာေရာက္ၾကသူမ်ား၊ ဖူးေျမာ္ႏုိင္ရန္ ေဂါပကအဖဲြ႕၏ လံုၿခံဳေစာင့္ေရွာက္မႈျဖင့္ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ထားပါသည္။

မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ဓါတ္ေတာ္အစစ္မ်ားႏွင့္ အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းမ်ား
          ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရား အနီးတြင္ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္စက္၀ိုင္းေဒသနာေတာ္ကို ေဟာၾကားလမ္းညႊန္ ခဲ့ေတာ္မူအပ္ေသာ ရဟႏၱာအရွင္သူျမတ္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ၾကြင္းက်န္ရစ္ေသာ ဓါတ္ေတာ္အစစ္မ်ားႏွင့္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္က အသံုးျပဳေတာ္မူခဲ့ေသာ အသံုးအ ေဆာင္ပစၥည္းမ်ားကို သြားေရာက္ဖူးေျမာ္ၾကည္ညိဳခဲ့ၾကပါတယ္။ ဓါေတာ္မ်ားမွာ မီးမခေသာ လကၤ်ာဘက္မ်က္လံုးေတာ္(လက္၀ဲဘက္မ်က္လံုးေတာ္မွာ အမရပူရၿမိဳ႕၊ စစ္ကိုင္းလမ္းခြဲရွိ ဓါတ္ေတာ္ေစတီေတာ္တြင္ ဌာပနာထားပါသည္။)၊ အေသြးေတာ္ဓါတ္ေတာ္၊ အသားေတာ္၊ ဆံေတာ္၊ ေရႊအံေတာ္ဓါတ္ေတာ္၊ ဆရာေတာ္ႀကီးအသံုးျပဳခဲ့ေသာအခန္း၊ ျခင္ေထာင္၊ ေစာင္၊ ေခါင္းအံုး၊ ကုတင္၊ ကုလားထိုင္၊ ထိုင္ဖံုမ်ား၊  အသံသြင္းဓါတ္ျပားစက္မ်ား၊ သားေရေသတၱာႏွစ္လံုး၊ မွန္ဘီရုိ၊ က်မ္းစာအုပ္မ်ားစြာတို႔ကို ဖူးေျမာ္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။

ခ်မ္းသာႀကီးျမတ္စြာဘုရား
အဲဒီေနာက္ဆက္၍ ခ်မ္းသာႀကီးျမတ္စြာဘုရားသို႔ ဖူးေျမာ္ရန္ ဆက္လက္ထြက္ခြာခဲ့ၾကပါ တယ္။ မိုးကုတ္တစ္ၿမိဳ႕လံုးကို အေပၚစီးမွ ရႈေျမာ္ႏိုင္ေသာ ေနရာျဖစ္ပါတယ္။ ၾကည့္၍ ပင္မကုန္ႏိုင္ေအာင္လွပတဲ့ရႈေျမာ္ခင္းမ်ားစြာ ရႈၾကည့္ႏိုင္ေသာေနရာေကာင္းတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။
          ျမန္မာသကၠရာဇ္ (၉၀၀) ျပည့္ႏွစ္တြင္ ျပည္ဘုရင္းမင္းေခါင္သည္ မုိးကုတ္ၿမိဳ႕သုိ႔ ေရာက္ရွိၿပီး သူသြားေလရာ ပင့္ေဆာင္ယူခဲ့ေသာ ဘုရားဓါတ္ေတာ္ဆူေရ (၃၀) ေက်ာ္ကို ဌာပနာျပဳကာ ခ်မ္းသာဘုရားႀကီးကို တည္ခဲ့သည္။
          ျမန္မာသကၠရာဇ္ (၁၂၆၈) ခုႏွစ္တြင္ ေစတီေတာ္ႏွင့္ ႐ုပ္ပြားေတာ္ႀကီး ယိုယြင္းပ်က္စီးခဲ့သျဖင့္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ေပၚရွိ ဂုဏ္သေရရွိလူႀကီး (၂၈) ဦး အဖဲြ႕ဖဲြ႕၍ ဖိနပ္ေတာ္ကို အေတာင္ (၅၀)ထိ ထပ္မံခ်ဲ႕ထြင္ ျပင္ဆင္ကိုးကြယ္ခဲ့သည္။
          ျမန္မာသကၠရာဇ္ (၁၂၇၀) ခုႏွစ္၊ ၀ါေခါင္လတြင္ ဗုဒၶရကၡိတရဟန္းေတာ္ ဦးအာစရ အမွဴးျပဳ၍ ထီးေတာ္တင္ပဲြကို ေအာင္ျမင္စြာက်င္းပခဲ့သည္။
          ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ထိုပဲြေတာ္ႏွင့္ ဆြမ္းေလာင္းပဲြကို စတင္က်င္းပခဲ့သည္မွာ ယေန႔တိုင္ျဖစ္သည္။

ပဲြေတာ္ႀကီးမ်ား
          ႏွစ္စဥ္တပို႔တဲြလဆန္း (၁၁) ရက္မွ (၁၅) ရက္တိုင္တိုင္ ဗုဒၶပူဇနိယပဲြေတာ္ က်င္းပပါသည္။ တပို႔တဲြလဆန္း (၁၄)ရက္ေန႔တြင္ ပဲြေတာ္သို႔လာၾကေသာ ပရိသတ္မ်ားကို ထမင္းႏွဲျဖင့္ ေကၽြးေမြးဧည့္ခံပါသည္။ တပို႔တဲြလျပည့္ေန႔ နံနက္တြင္ ဆြမ္းႀကီးေလာင္းပဲြ က်င္းပပါသည္။ ႏွစ္စဥ္ျမန္မာႏွစ္ဆန္း (၂) ရက္ေန႔တြင္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ အသက္ (၈၅) ႏွစ္ေက်ာ္ အထက္ဆရာေတာ္မ်ား အဖိုးအဖြားမ်ားကို ပူေဇာ္ကန္ေတာ့ပဲြက်င္းပသည္။
          ႏွစ္စဥ္ ကဆုန္လျပည့္ေန႔မွ ကဆုန္လျပည့္ေက်ာ္ (၆)ရက္ေန႔ထိ (၃)ညတိုင္တိုင္ ဆီမီး (၁၀၀၀) ထြန္းညႇိပူေဇာ္ပဲြ က်င္းပပါသည္။ ႏွစ္စဥ္ တန္ေဆာင္မုန္းလဆန္း (၁၄)ရက္၊ (၁၅) ရက္ေန႔မ်ားတြင္ ဆီမီးထြန္းၫႇိပူေဇာ္ပဲြ က်င္းပပါသည္။

ဗုဒၶပူဇနိယပဲြႏွင့္ ဆြမ္းႀကီးေလာင္းပဲြႏွစ္တရာျပည့္ က်င္းပျခင္း
          ခ်မ္းသာႀကီး ဗုဒၶပူဇနိယပဲြႏွင့္ ဆြမ္းႀကီးေလာင္းပဲြ ႏွစ္တစ္ရာျပည့္အခမ္းအနားကို ျမန္မာသကၠရာဇ္ (၁၃၇၀) ခုႏွစ္တြင္ စည္ကားသိုက္ၿမိဳက္စြာ က်င္းပခဲ့ပါသည္။ ႏွစ္ တစ္ရာျပည့္ပဲြေတာ္ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ေက်ာက္မ်က္ရတနာမ်ားအပါအ၀င္ က်ပ္သိန္းတစ္ ေထာင့္ငါးရာ၀န္းက်င္ခန္႔တန္ဖိုးရွိ ေရႊပိႆာငါးဆယ္က်ပ္သားျဖင့္ ျပဳလုပ္ထားသည့္ ေရႊေစတီေတာ္ႀကီးတစ္ဆူ၊ ေဘာ္ငါးပိႆာျဖင့္ ျပဳလုပ္ထားသည့္ ေငြေစတီေတာ္တစ္ဆူတို႔ကို အမ်ားေကာင္းမႈျဖင့္  ျပဳလုပ္လွဴဒါန္းခဲ့ပါသည္။ ထုိေရႊေစတီႏွင့္ ေငြေစတီတို႔ကို ၿမိဳ႕သူ၊ ၿမိဳ႕သားမ်ား ပူေဇာ္ႏုိင္ရန္အတြက္ ပဲြမစမွီႀကိဳတင္ၿပီး ေဒ၀ါ၀င္း၊ ရတနာပံု၀င္း၊ ပုဂံ၀င္း၊ ရွမ္း႐ိုးရာ၀င္း၊ ပေလာင္း႐ိုးရာ၀င္း၊ လီဆူ႐ိုးရာ၀င္း၊ ေဂၚရခါး၀င္းတို႔ျဖင့္ စည္းကားသိုက္ၿမိဳက္စြာ ၿမိဳ႕တြင္းလွည့္လည္ အပူေဇာ္ခံခဲ့ပါသည္။
          (၈.၆.၂၀၀၆) ရက္ေန႔ ေဂါပကအလုပ္အမႈေဆာင္အဖဲြ႕အစည္းအေ၀းတြင္ အတြင္း ေရးမွဴး ဦးစိုးျမင့္မွ ႏွစ္တစ္ရာျပည့္အခမ္းအနားတြင္ ေရႊေစတီ၊ ေငြေစတီထုလုပ္ကိုးကြယ္ရန္ အႀကံျပဳတင္ျပခဲ့ရာ ေဂါပကအဖဲြ႕မွ သေဘာတူညီခဲ့သည္။ (၅.၃.၂၀၀၈) ရက္ေန႔ အစည္းအေ၀းတြင္ ေရႊကူရပ္မွ ပန္းပုဆရာႀကီး ဦးထြန္းေအး ထုလုပ္ထားေသာပံုစံကို နမူနာယူၿပီး စစ္ကိုင္းမွ ပန္းတိမ္ဆရာ ဦးသန္းထြန္းအား အပ္ႏွံ၍ ေငြေစတီ စတင္ထုလုပ္ခဲ့ပါသည္။ ေစတီေတာ္ထုလုပ္ျခင္းကို ဦးေမာင္ေမာင္၊ ဦးေဖတင္၊ ဦးစိုးျမင့္၊ ဦးညြန္႔လြင္တို႔မွ အနီးကပ္ႀကီးၾကပ္အႀကံေပး ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ (၆.၄.၂၀၀၈) ရက္ေန႔တြင္  ေငြေစတီထုလုပ္ၿပီးစီးၿပီး၊ (၈.၄.၂၀၀၈) ရက္ေန႔တြင္ ခ်မ္းသာႀကီးဘုရားသို႔ ပင့္ေဆာင္ ခဲ့ပါသည္။ (၁၀.၅.၂၀၀၈) ရက္ေန႔တြင္ စစ္ကိုင္းမွပန္းတိမ္ပညာရွင္ ဦးသန္းထြန္း ႏွင့္အဖဲြ႕သည္ မိုးကုန္ၿမိဳ႕သုိ႔လာေရာက္၍ ေရႊေစတီကို စတင္ထုလုပ္ခဲ့ပါသည္။ ေရႊေစတီႏွင့္ ေငြေစတီအတြက္ ထီးေတာ္ငွက္ျမတ္နားေတာ္တို႔အား စိန္၊ ပတၱျမား၊ လက္ေရႊးစင္ေက်ာက္ မ်ားကို ေရႊစစ္၊ ေငြစစ္မ်ားျဖင့္စီခ်ယ္၍ ပိတ္စြယ္ရပ္ေန ဦးလွ+ေဒၚရႊင္ၾကည္ မိသားစုမွ လွဴဒါန္းခဲ့သည္။ ေရႊေစတီအတြက္ ေရႊေက်ာင္းေဆာင္ကို ေအာင္နန္းရပ္ေန ေဒၚခင္လင္းႏွင့္ ေမာင္ႏွမမ်ားမွလည္ေးကာင္း၊ ေငြေစတီအတြက္ ေငြေက်ာင္းေတာ္ကို ပတၱျမားေစ်း၊ ေအာင္ခ်မ္းသာရပ္ေန (ဦးေရႊေဆာင္)+ေဒၚေငြရီ သမီး မ၀င္းမမ မိသားစုတို႔မွလည္းေကာင္း လွဴဒါန္းခဲ့သည္။ ေရႊေစတီႏွင့္ ေငြေစတီႏွစ္ဆူကို (၁၀.၁.၂၀၀၉) ရက္ေန႔တြင္ အေနကဇာတင္ ပူေဇာ္ခဲ့ပါသည္။

ခ်မ္းသာႀကီးျမတ္စြာဘုရား ေဂါပကအဖဲြ႕လူမႈေရးလုပ္ငန္းမ်ား
ႏွစ္စဥ္ ႏွစ္ဆန္း(၂)ရက္ေန႔တြင္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ေပၚရွိ သက္ေတာ္ရွည္ဆရာေတာ္မ်ားႏွင့္ ၿမိဳ႕မအုပ္စု၊ ေရွာလီ၀ိုင္းအုပ္စု၊ လယ္ဦးအုပ္စု၊ မင္းတံတားအုပ္စုအတြင္းရွိ ရပ္ကြက္မ်ားမွ အသက္ (၈၅)ႏွစ္ႏွင့္ အထက္အဖိုးအဖြားမ်ားကို ဘိုးဘြားပူေဇာ္ပဲြအျဖစ္ (၇)ႀကိမ္တိုင္တိုင္ ပူေဇာ္ကန္ေတာ့ၿပီးျဖစ္ပါသည္။ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္းလည္း ဘိုးဘြားပူေဇာ္ပဲြကို ဆက္လက္က်င္းပ မည္ျဖစ္ပါသည္။

ပညာရိပ္၊ အခမဲ့သင္ၾကားေရးေက်ာင္း
          အေနာက္ပိုင္း အုတ္အင္းရပ္ကြက္တြင္ရွိေသာ ပညာရိပ္အခမဲ့ပညာသင္ၾကားေရး ေက်ာင္းကို ခ်မ္းသာႀကီးေဂါပကႏွင့္ ေ၀ယ်ာ၀စၥအဖဲြ႕မွ လိုအပ္ေသာ စာသင္ခံုႏွင့္ ပစၥည္းမ်ားကို လွဴဒါန္းေပးႏုိင္ခဲ့ပါသည္။ ယခုလက္ရွိသင္ၾကားေနေသာ အိမ္၀င္းတစ္၀က္အား ခ်မ္းသာႀကီးေဂါပကမွဦးေဆာင္၍ ဆရာေတာ္ ရွင္ဇ၀န (ေမတၱာရွင္)မွ (၃၀.၃.၂၀၁၁) ခုေန႔တြင္ ၀ယ္ယူလွဴဒါန္းေပးခဲ့ၿပီး လုိအပ္ေသာ ပစၥည္းမ်ားကို ဆရာေတာ္ရွင္ဇ၀န (ေမတၱာရွင္)မွ ဆက္လက္လွဴဒါန္းခဲ့ပါသည္။ ခ်မ္းသာႀကီးေဂါပကႏွင့္ေ၀ယ်ာ၀စၥအဖဲြ႕မွလည္း ေက်ာင္းသံုးစာအုပ္ႏွင့္ေဘာပင္တို႔ကို အခါအားေလ်ာ္စြာ ၀ယ္ယူလွဴဒါန္းေပးခဲ့ပါသည္။

ခ်မ္းသာႀကီးအခမဲ့မ်က္စိစမ္းသပ္ခဲြစိတ္ကုသေရး
          ခ်မ္းသာႀကီးအခမဲ့မ်က္စိစမ္းသပ္ခဲြစိတ္ကုသေရးကို ခ်မ္းသာႀကီးျမတ္စြာဘုရားၾသ၀ါဒ ဆရာေတာ္မ်ား၏ ၾသ၀ါဒကိုခံယူ၍ ခ်မ္းသာႀကီးျမတ္စြာဘုရားေဂါပကအဖဲြ႕မွ ဦးစီး၍ (၂၀၁၀) ခုႏွစ္မွစ၍ မ်က္စိစမ္းသပ္ခဲြစိတ္ကုသေရးကို ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါသည္။
          ပထမအႀကိမ္ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕အေရွ႕ပိုင္းေက်းရြာမ်ားမွ လူနာေပါင္း (၁၃၇၁) ဦးတို႔အား စမ္းသပ္ကုသ၍ မ်က္စဥ္း၊ ေဆး၀ါး၊ မ်က္မွန္မ်ား အခမဲ့ေပးေ၀လွဴဒါန္းခဲ့ၿပီး မ်က္စိခဲြစိတ္ လူနာ (၂၄)ဦးတို႔အား ခဲြစိတ္ကုသေပးခဲ့ပါသည္။
          ဒုတိယအႀကိမ္ (၂၀၁၁) ခုႏွစ္တြင္ မိုးကုတ္အေရွ႕ပိုင္းေက်းရြာမ်ားမွ မ်က္စိေ၀ဒနာရွင္ မ်ားႏွင့္ အေနာက္ပိုင္းအခ်ဳိ႕ေက်းရြာမ်ားမွ မ်က္စိေ၀ဒနာရွင္လူနာေပါင္း (၁၄၂၈)ဦးတို႔အား စမ္းသပ္ကုသ၍ မ်က္စဥ္း၊ ေဆး၀ါးမ်က္မွန္မ်ား အခမဲ့ေပးေ၀လွဴဒါန္းခဲ့ၿပီး မ်က္စိခဲြစိတ္ လူနာ (၄၆)ဦးတို႔အား ေအာင္ျမင္စြာခဲြစိတ္ကုသေပးခဲ့ပါသည္။
          တတိယအႀကိမ္ (၂၀၁၂) ခုႏွစ္တြင္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕အေနာက္ပိုင္းေက်းရြာရပ္ကြက္မ်ားမွ မ်က္စိေ၀ဒနာရွင္ (၁၆၅၆) တို႔အား စမ္းသပ္ကုသ၍ မ်က္စဥ္း၊ ေဆး၀ါး၊ မ်က္မွန္မ်ား အခမဲ့ ေပးေ၀လွဴဒါန္းခဲ့ၿပီး အရင္ (၂)ႀကိမ္ခဲြစိတ္ခန္းကို ခ်မ္းသာႀကီးဘုန္းေတာ္ႀကီး ေက်ာင္းေအာက္ တြင္ အခန္းကာ၍ခြဲစိတ္ေပးခဲ့ရၿပီး တတိယအႀကိမ္မွစ၍ ခဲြစိတ္ခန္းကို ေဂါပက႐ုံးခန္း ေအာက္ေဘးတြင္ အလွဴရွင္မ်ားစုေပါင္း၍ သီးျခား တည္ေဆာက္ၿပီး ခဲြစိတ္လူနာ (၁၀၉) ဦးတို႔အား ေအာင္ျမင္စြာ ခဲြစိတ္ေပးႏုိင္ခဲ့ပါသည္။
          စတုတၳအႀကိမ္ (၂၀၁၃) ခုႏွစ္တြင္ မိုးကုတ္အေနာက္ပိုင္းေက်းရြာ ရပ္ကြက္မ်ား၊ မိုးကုတ္ အေရွ႕ပိုင္းအခ်ဳိ႕ရပ္ကြက္မ်ားမွ မ်က္စိေ၀ဒနာရွင္ (၁၄၁၈) ဦးတုိ႔အား စမ္းသပ္ကုသ၍ မ်က္စဥ္း၊ ေဆး၀ါး၊ မ်က္မွန္မ်ားအခမဲ့ေပးေ၀လွဴဒါန္းခဲ့ၿပီး ခဲြစိတ္လူနာ (၇၃)ဦးတို႔အား ေအာင္ျမင္စြာ ခဲြစိတ္ေပးႏုိင္ခဲ့ပါသည္။ ပထမအႀကိမ္မွ စတုတၳအႀကိမ္အထိ လူနာေပါင္း (၅၈၇၂) ဦးႏွင့္ ခဲြစိတ္လူနာ (၂၅၂) ဦးတို႔အား မ်က္မွန္၊ မ်က္စဥ္း၊ ေဆး၀ါးမ်ားအား အခမဲ့ ေပးေ၀ခဲ့ရာ (၃၀၈၉၇၀၂၅) က်ပ္ လွဴဒါန္းခဲ့ၿပီးျဖစ္ပါသည္။

ထာပြဲမ်ား
          ေနာက္ဆံုးအေနျဖင့္ ထာပြဲ (ေက်ာက္မ်က္ေရာင္း၀ယ္ပြဲ)သို႔ ေလ့လာရန္ထြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ပြဲေတာ္ႀကီးတမွ် အလြန္စည္ကာလွၿပီး ရာခ်ီေသာ ထီးမိုးကာမ်ားေအာက္တြင္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕၏ အဓိကေရာင္း၀ယ္ေရးလုပ္ငန္းျဖစ္တဲ့ ေက်ာက္မ်က္ေရာင္း၀ယ္ေရးဇံုတြင္ ပြဲတိုက္ေနၾကေသာသူမ်ား ျဖင့္သာ ျပည့္ႏွက္ေနပါေတာ့သည္။ စားေသာက္စရာႏွင့္ လဘက္ရည္္ဆိုင္မ်ားလည္း ရွိသည္။ အထူးသျဖင့္ မိုးကုတ္တြင္းထြက္ေက်ာက္မ်ဳိးစံုတို႔ကို ေရာင္း၀ယ္ေနၾကသည္။ ေနရာပိုင္ရွိေသာ မိတ္ေဆြ ကိုိျမင့္မွ လိုက္လံမိတ္ဆက္ေပးသျဖင့္ ေက်ာက္မ်က္အေၾကာင္းတေစ့တေစာင္းကို ေလ့လာခြင့္ရခဲ့သည္။ ဆူညံျခင္း ေအာ္ဟစ္ျခင္း၊ မႏၱေလးကားႏွင့္ဆိုင္ကယ္တကၠဆီမ်ားလို အဓမၼဆြဲေခၚျခင္း အလွ်င္းမရွိ၊ ေအးေဆးတည္ညိမ္စြာ မိမိအလုပ္မိမိစိတ္၀င္တစား စည္းကမ္းရွိစြာ လႈပ္ရွားေနၾကသည့္ျမင္ကြင္းမွာ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ ေမ့ေပ်ာက္လို႔မရပါ။

ေဒၚရွန္ (မီးရွည္၊ ေခါက္ဆြဲ၊ ဒံေပါက္)
          ေန႔လည္ေက်ာ္ (၂) နာရီပင္ထိုးေနေခ်ၿပီ။ ေန႔လည္စာစားဖို႔ပင္ ေမ့ေနၾကသည္။ စိတ္၀င္စားစရာမ်ားလြန္းသျဖင့္ ထာပြဲအတြင္းမွာ မနဲ ရံုးထြက္ခဲ့ရသည္။ မိတ္ေဆြ ကိုစန္းတင့္၏ ေျပာျပခ်က္အရ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕မွာ နာမည္အႀကီးဆံုး ေခါက္ဆြဲဆိုင္မွာ ေဒၚရွန္ ဟုဆိုသျဖင့္ မိုးကုတ္ေခါက္ဆြဲအရာသာ ျမည္းစမ္းခဲ့ၾကသည္။ အမွန္ပင္ျဖစ္သည္။ ဆိုင္၀န္ထမ္းမ်ား၏ ေဖၚေရြပ်ဴငွာစြာ ႏႈတ္ခြန္းဆက္သမႈႏွင့္အတူ အစားအေသာက္မ်ားလည္း အရသာရွိလွသည္။ ရန္ကုန္ႏွင့္ မႏၱေလးတို႔တြင္လည္း ဆိုင္ခြဲမ်ားစြာရွိသည္။
ေစ်းေဟာင္းရပ္၊ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕၊ ၀၈၆-၂၀၁၂၃၊ ၀၉-၉၁၉၄၉၆၈၉၊ ၄၃၁၄၉၄၀၅၊ ၆၅၃၇၃၇၉
၃၃x၇၇ လမ္းေဒါင့္၊ ရတနာပံုေစ်းအနီး၊ မႏၱေလးၿမိဳ႕၊ ၀၂-၇၃၄၂၁၊ ၀၉-၇၄၁၄၁၄၆၅၊ ၄၇၁၁၅၀၁၁
အမွတ္(၄) ၀ကၤပါလမ္း၊ ဂ်ပန္သံရံုးအနီး၊ ဗဟန္း၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ၀၉-၇၃၀၆၅၀၁၈

မိုးကုတ္ - ျပင္ဦးလြင္လမ္း
          ေန႔လည္စားစားၿပီး (၃း၁၅) ခန္႔တြင္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕မွ ျပန္လည္ထြက္ခြာခဲ့ၾကသည္။ အျပန္လမ္းကို လာလမ္းအတိုင္းမျပန္ဘဲ လမ္းအေျခအေနသိလိုသျဖင့္ မိုးကုတ္-ျပင္ဦးလြင္လမ္းမွ ျပန္ခဲ့ၾကသည္။ မိုးကုတ္-ျပင္ဦးလြင္လမ္းအရွည္မွာ (၈၅) မိုင္ခန္႔ရွိၿပီး၊ ျပင္ဦးလြင္-မႏၱေလး လမ္းဆံုေနရာမွာ (၄၆) မိုင္ျဖစ္သျဖင့္ မိုးကုတ္-ျပင္ဦးလြင္-မႏၱေလးလမ္းမွာ စုစုေပါင္း (၁၃၁) မိုင္ခန္႔ ရွိသည္။
          ရႈခင္းမ်ားအလြန္လွသည္။ ေခ်ာက္ႀကီးမ်ားနက္လွၿပီး ေဒသထြက္မွ်စ္ခ်ဳိးသူမ်ား ေတြ႕ရတတ္သည္။ ရံဖန္ရံခါ ေတာ၀က္မ်ားသြားလာေလ့ရွိသည္ဟု ဆိုသည္။ လမ္းေဖာက္ၿပီးသည္မွာ သိပ္မၾကာေသးသျဖင့္ လမ္းမ်ားေကာင္းမြန္လွသည္။ သို႔ေသာ္ မႏၱေလး-မိုးကုတ္လမ္းေလာက္ အေကြ႕အေကာင္မမ်ားေသာ္လည္း အတက္ႀကီး အဆင္းႀကီးေသာလမ္းျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကားႀကီးမ်ား သြားလာသည္ကို သိပ္မေတြ႔ရပါ။ ကားေသးမ်ားလည္း အလြန္ပင္နဲလွသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔စီးလာတဲ့ PAJERO ကားသည္ပင္ ေညွာ္န႔ံထြက္သည္အထိ ရံုးရသည္။ လမ္းတြင္ တစ္ႀကိမ္အနားေပးခဲ့ရသည္။ ဖုန္းလိုင္းမ်ားလံုး၀မမိသျဖင့္ အေၾကာင္းတစ္ခုခုေပၚလွ်င္ အကူအညီေတာင္းရန္ခက္ခဲမည္။  ကားမေကာင္းလွ်င္ (သို႔မဟုတ္) ကားဆရာအေမာင္း မကြ်မ္းက်င္လွ်င္ ဒုကၡေရာက္ႏိုင္သည္။ ၎လမ္းကို မျဖစ္မေနသြားရမည္ဆိုပါက ႀကိဳတင္စီစဥ္မႈမ်ား လုပ္ေဆာင္သင့္သည္။ ဥပမာ- မိုးကုတ္ (သို႔မဟုတ္) ျပင္ဦးလြင္မွ ကား၀ပ္ေရွာ့မ်ားကို ႀကိဳတင္ဆက္သြယ္စီစဥ္ထားသင္သည္။ ထို႔အျပင္ ၎လမ္းေၾကာင္းသည္ လူသြားလာနဲၿပီး ေတာေခါင္လွသျဖင့္ လံုးၿခံဳေရး အလြန္အားနည္းေနေသးသည္ဟုျမင္မိသည္။ ၎လမ္းပိုင္းတြင္ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားကို စစ္ေဆးမည့္ဂိတ္ (လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးဌာန) မေတြ႕ခဲ့ရပါ။

မႏၱေလး-ျပင္ဦးလြင္-မိုးကုတ္လမ္း မိုင္အကြာအေ၀း
          ျပင္ဦးလြင္မွ (၃၈) မိုင္အထိ ေျမျပန္႔ျဖစ္ေတာ့သည္။ (၂၇) မိုင္တြင္ မိုးကုတ္-အုမၼသီး-ျပင္ဦးလြင္လမ္းဆံုရွိသည္။ ထို႔ေနာက္ (၁၂) မိုင္တြင္ ေနာင္ပိန္လမ္းခြဲရွိသည္။ အဲဒီေနာက္ မိုးႀကိဳးပစ္ရြာကို ျဖတ္ေက်ာ္အၿပီး၊ ျပင္ဦးလြင္-လားရႈိးလမ္း (၄၆) မိုင္ (၂) ဖာလံု (ေရငယ္လမ္းဆံု) သို႔ (၆း၁၅) တြင္ ဆိုက္ေရာက္ခဲ့သျဖင့္ အၾကမ္းအားျဖင့္ (၃) နာရီၾကာျမင့္သည္ဟု ဆိုႏိုင္ပါသည္။ မႏၱေလးသို႔ ည (၈း၀၀) ခန္႔တြင္ ျပန္လည္ေရာက္ရွိခဲ့ၾကသည္။
မႏၱေလး မွ ျပင္ဦးလြင္ (ေရငယ္လမ္းဆံု) = ၄၆ မိုင္ ၂ ဖာလံု
ျပင္ဦးလြင္ (ေရငယ္လမ္းဆံု) မွ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ = ၉၈ မိုင္
မႏၱေလး-ျပင္ဦးလြင္-မိုးကုတ္ စုစုေပါင္း = ၁၀၄ မိုင္ ၂ ဖာလံု ရွိသည္။

မိုးကုတ္-က်ပ္ျပင္တြင္ လည္ပတ္ႏိုင္ေသာေနရာအခ်ဳိ႕
          လည္ပတ္စရာေနရာမ်ား မ်ားစြာရွိေသာလည္း ေန႔ခ်င္းျပန္ခရီးျဖစ္သျဖင့္ ေနရာစံုကို မသြားေရာက္ႏိုင္ခဲ့ပါ။ တစ္ညအိပ္ႏွစ္ရက္ခရီးဆိုပါက အားလံုးစံုလင္စြာ လည္ပတ္ႏိုင္ပါမည္။
၁။ ေဒၚနန္းၾကည္ေတာင္   ၂။ ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရား   ၃။ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဓါတ္ေတာ္မ်ား ၄။ ခ်မ္းသာႀကီးျမတ္စြာဘုရား   ၅။ ထာပြဲမ်ား   ၆။ ေက်ာက္ျပႆဒ္   ၇။ ပင့္ကူေတာင္(ေတာ္ေတာ္ျမင့္သည္)   ၈။ ေရြကူႀကီးဘုရား   ၈။ ဘန္တပ္ေစ်း   ၉။ ေဘာဘတန္းဂူ(မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ရဟႏၱာျဖစ္ တရားအားထုတ္ခဲ့ေသာဂူ)   ၁၀။ အဂၤလိပ္စစ္သၿဂၤ ိဳင္း   ၁၁။ ေပၚေတာ္မူဘုရား   ၁၂။ မိုးမိတ္ၿမိဳ႕

မႏၱေလး-မိုးကုတ္လမ္း မိုင္အကြာအေ၀း
မႏၱေလး - မတၱရာ = ၂၀ မိုင္
မႏၱေလး - စက်င္လမ္းခြဲ = ၂၇ မိုင္
စက်င္လမ္းခြဲ - စက်င္ေတာင္ = ၅ မိုင္
မႏၱေလး - ေရနံသာ = ၂၉ မိုင္
မႏၱေလး - ဆည္ေတာ္ႀကီးလမ္းခြဲ = ၃၀ မိုင္
ဆည္ေတာ္ႀကီးလမ္းခြဲ - ဆည္ေတာ္ႀကီး = ၁၆ မိုင္
မႏၱေလး - လက္ပန္လွ = ၅၀ မိုင္
လက္ပန္လွ - စဥ့္ကူး = ၅ မိုင္
လက္ပန္လွ - မိုးကုတ္ = ၇၆ မိုင္
လက္ပန္လွ - ေဖာ့ေတာလမ္းဆံု = ၂၆ မိုင္ (ေဖာ့ေတာလမ္းဆံုတြင္ ႏိုင္ငံျခားသားစစ္ေဆးေရးဂိတ္ရွိသည္)
ေဖာ့ေတာလမ္းဆံု - ၇ မိုင္လမ္းဆံု = ၃ မိုင္
၇ မိုင္လမ္းဆံု - သပိတ္က်င္ၿမိဳ႕ = ၇ မိုင္
ေဖာ့ေတာလမ္းဆံု - သပိတ္က်င္းၿမိဳ႕ = ၁၀ မိုင္
မႏၱေလး - သပိတ္က်င္း = ၈၆ မိုင္
ေဖာ့ေတာလမ္းဆံု - မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ = ၅၀ မိုင္
၇ မိုင္လမ္းဆံု - တြင္းငယ္ = ၁၈ မိုင္
တြင္းငယ္ - တေကာင္း = ၂၇ မိုင္
တြင္းငယ္ - ဗန္းေမာ္ = ၇၀ မိုင္
တြင္းငယ္ - ေငြအိုး = ၈၃ မိုင္
တြင္းငယ္ - စမၸါယ္နဂို = ၁၁ မိုင္
တေကာင္း - ေငြအိုး = ၅၆ မိုင္
တြင္းငယ္ - မိုးမိတ္ = ၄၆ မိုင္
မွတ္ခ်က္ ။ ။ ၇ မိုင္ မွ ၄ မိုင္ အတြင္း ေတာ္ဆင္ရုိင္းမ်ား ျဖတ္လမ္းရွိသည္။ ရံဖန္ရံခါ အႏၱရာယ္ရွိတတ္သည္။
က်ပ္ျပင္၀င္ေပါက္မွ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕အထိ (၁၁) မိုင္
က်ပ္ျပင္မွ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕အထိ (၇) မိုင္

Friday, June 21, 2013

ဗုဒၵေျခေတာ္ရာခ်ခဲ႔သည့္ေနရာ ၁၀ ေနရာ

ဗုဒၵေျခေတာ္ရာခ်ခဲ႔သည့္ေနရာ ၁၀ ေနရာ
Friday, June 21, 2013

(၁) အိႏၵိယျပည္၊ ဘုံဘုိင္ေျမာက္ပုိင္း၊ နမၼဒါျမစ္ထဲ၌ ေျခေတာ္ရာတစ္ဆူ...။

(၂) အိႏၵိယျပည္၊ ဘုံဘုိင္နယ္ေျမာက္ပုိင္း၊ နမၼဒါျမစ္အထက္
သစၥပန္ေတာင္ေပၚ၌ ေျခေတာ္ရာတစ္ဆူ...။

(၃) အိႏၵိယျပည္ေျမာက္ပုိင္း ဥဒယာနတုိင္း၌ ေျခေတာ္ရာတစ္ဆူ...။(တရုတ္ဘုန္းေတာ္ၾကီး ဖာယီယန္၏ မွတ္တမ္းအရ)

(၄) အိႏၵိယျပည္၊ ပါတလိပုတ္ျမိဳ႕ေတာ္၏ ေတာင္ဘက္သုံးလိအကြာ၌ ေျခေတာ္ရာတစ္ဆူ...။(ဖာယီယန္၏ မွတ္တမ္းအရ)

(၅) သီရိလကၤာႏိုင္ငံ (သီဟုိဠ္ကၽြန္း) သုမနကုဋ(SriPada) ေတာင္ထိပ္၌ ေျခေတာ္ရာတစ္ဆူ...။

(၆) ျမန္မာႏိုင္ငံ၊ ရခုိင္ျပည္နယ္ေျမာက္ပုိင္း၊ မယူကမ္းပုံစည္းကၽြန္း၊ သာစည္ေထာင့္ရႊာအနီး၌ ေျခေတာ္ရာတစ္ဆူ...။

(၇) ျမန္မာႏိုင္ငံ၊ ရခုိင္ျပည္နယ္၊ စစ္ေတြျမိဳ႕ ကုလားတန္းျမစ္ဝရွိ ဖရုံကာကၽြန္းစု၊ ေျမငူကၽြန္း၊ဆံေတာ္ရွင္ဓာတ္ေတာ္ အနီးရွိ ေျခေတာ္ရာတစ္ဆူ...။

(၈) ျမန္မာႏိုင္ငံ၊ မေကြးတုိင္းေဒသၾကီး၊ မင္းဘူးခရုိင္၊ မန္းေခ်ာင္း(မန္းေရႊစက္ေတာ္)၌ ေအာက္,အထက္ေျခေတာ္ရာႏွစ္ဆူ...။

(၉) ျမန္မာႏိုင္ငံေျမာက္ပုိင္း ဝနယ္၊ လိြဳင္မူေတာင္ အေရွ႕ေျမာက္ဘက္ ေတာင္ေစာင္း၌ ေျခေတာ္ရာတစ္ဆူ...။

(၁၀) ျမန္မာႏိုင္ငံ၊ ရခုိင္ျပည္နယ္၊ မဟီ(မအီ)ျမစ္အတြင္း၌ အထက္ ေအာက္ ဝဲယာ ေျခေတာ္ရာတစ္စုံ...။စသည္တုိ႕ ျဖစ္ၾကေၾကာင္း

Monday, June 17, 2013

လူျဖစ္ရွံုးၾကသူမ်ား

လူျဖစ္ရွံုးၾကသူမ်ား

၁ ။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အေၾကာင္းကို ကြယ္ရာမွာ အုပ္စုလိုက္ အတင္းတုပ္ျပီး အပုပ္ခ် အေၾကာင္းမ ရွိအေၾကာင္း ရွာ ႏွိမ့္ခ် ေျပာတတ္သူ ။
၂ ။ သူတပါးပ်က္ဆီးရာပ်က္ဆီးေၾကာင္း မဟုတ္မမွန္ သတင္းလႊင့္ ၊ အတင္းအဖ်င္းေျပာတတ္သူ ။
၃ ။ သူတပါးအေပၚတြင္ အျမဲ အႏိုင္ယူလိုခ်င္ေနသူ /သူတပါးမ်က္ရည္စက္လက္အရွံုးၾကီးရွံုးနိမ့္မႈအေပၚတြင္ ၀မ္းသာ အားရ ေအာင္ပြဲခံႏုိင္သူ ။
၄ ။ ကိုယ့္လက္ေအာင္ငယ္သားအေပၚတြင္ ညွာတာမႈမရွိပဲ အျမဲလိုလို အကာအကြယ္မေပးပဲ ကိုယ္လြတ္ရုန္း၍ ကိုယ့္အ တြက္သာၾကည့္တတ္သူ ။
၅ ။ ေနရာတကာလူတတ္ၾကီးလုပ္၍ မိမိသာလွ်င္ ပညာေတြျပည့္၀ေနသူ မိမိသာလွ်င္ အသိဆံုးအတတ္ဆံုးဟု မာန္မာ နေထာင္လႊား၍ ေမာက္မာတတ္သူ ။
၆ ။ မိဘ စည္းစိမ္အေပၚတြင္ သာယာယစ္မူးေနျပီး ကိုယ္ကုိယ္တိုင္ ကိုယ့္အရည္အခ်င္းႏွင့္ တစ္ျပားတစ္ခ်ပ္မွ မရွာႏုိင္ပဲ အထက္စီးမွ အျမဲေနခ်င္ေနသူ ။
၇ ။ ကားေပၚေရာက္သည္ႏွင့္ လမ္းေလွ်ာက္ေနသူမ်ား အေၾကာင္းမသိသူ ၊ ေလယဥ္ေပၚေရာက္ သည္ႏွင့္ ေျမ ၾကီးေပၚက လူေတြအေၾကာင္းမသိသူ ၊ ခ်မ္းသာသြားသည္ႏွင့္ ဆင္းရဲျခင္းဒုကၡ မ်ားကိုေမ့ သြားျပီးေအာက္ေျခ လြတ္သူ ။
၈ ။ ေျမနိမ့္ရာ လွံစိုက္ - ေရနစ္ရာ ၀ါးကူထိုး အျမဲလုပ္တတ္သူ ။၉ ။ တစ္ခုခုဆိုလွ်င္ မွန္သည္မွားသည္မစဥ္းစားပဲ “ ငါလည္းဆြမ္းၾကီး၀င္ေလာင္းလိုက္မယ္ ” လို႔ ေတြးျပီး လူအ မ်ားႏွင့္ေရာေႏွာလုပ္ေဆာင္တတ္သူ ။
( ျပင္ပေလာက ၊ ေဖ့ဘုတ္ ႏွင့္ ေနရာအမ်ိဳးမ်ိဳးတြင္ ထိုလူမ်ားရွိသည္)
၁၀ ။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က မည္သည့္အရည္အခ်င္းမွ မရွိပဲ သူတပါး ေအာင္ျမင္မႈအား မုဒိတာ မပြားႏုိင္သူ မနာလို မရွူစိမ့္ျဖစ္ျပီး ေဒါသပြားေနသူ ။
သက္တန္႔ခ်ိဳအေတြးစေလးမ်ား ။
စာဖတ္ပရိတ္သတ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အစဥ္ေလးစားေသာအားၿဖင့္.......................သက္တန္႔ခ်ိဳ

သရက္သီးစားသံုးျခင္းအက်ဴိးေက်းဇူး

သရက္သီးစားသံုးျခင္းအက်ဴိးေက်းဇူး

အသီးမွာသရက္ဆိုတဲ့အတိုင္း အသားမ်ားၿပီး အရသာအလြန္ေကာင္းမြန္သည့္
သရက္သီး၏ အဂၤလိပ္အမည္မွာ Mangoျဖစ္ၿပီး၊ ႐ုကၡေဗဒအမည္မွာ Mangifera L ဟုေခၚတြင္ၿပီး
မ်ိဳးရင့္ Anacardiaceae ထဲတြင္ပါဝင္ပါတယ္။သရက္သီးသည္ အပူပိုင္းေဒသမွာ စိုက္ပ်ိဳးျဖစ္ထြန္းသည့္
အသီးမ်ိဳးျဖစ္ၿပီး မ်ိဳးစိတ္ေပါင္း ေထာင္ႏွင့္ခ်ီ ရိွပါတယ္။ သရက္သီးသည္ ေတာင္အာရွႏွင့္
အေရွ႕ေတာင္အာရွ ေဒသမ်ား ျဖစ္သည့္ ျမန္မာ၊ အိႏိၵယ၊ ပါကစၥတန္၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္
အစရိွတဲ့ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ မူလအစ ျဖစ္ထြန္းၿပီး အေမရိကန္ အလယ္ပိုင္း၊
ေတာင္ပိုင္းႏွင့္ အာေရဘီယံ၊ ပင္နီဆူလာ တို႔တြင္လည္း စိုက္ပ်ိဳးၾကပါတယ္။

သရက္သီးမွာပါဝင္တဲ့ အာဟာရဓာတ္ေတြကေတာ့ ပ႐ိုတင္း၊ ၀ ဒႆမ ၈၄ ဂရမ္ ကာဘိုဟိုက္ဒရိတ္ ၂၈ ဂရမ္၊
အဆီ ၀ ဒႆမ ၄၅ ဂရမ္၊ အမွ်င္ ၃ ဂရမ္ ဗီတာမင္ေအ ၆၄၂၅ အိုင္ယူ၊ ဗီတာမင္စီ ၄၅ ဒႆမ ၇ မီလီဂရမ္၊
မဂၢနီစီယမ္ ၁၈ မီလီဂရမ္၊ ပိုတက္စီယမ္ ၃၀၀ မီလီဂရမ္၊ ကယ္လ္စီယမ္ ၂၀ ဂရမ္နဲ႔
အနည္းလို အာဟာဓာတ္မ်ား ျဖစ္သည့္ မဂၢနိစ္၊ ဆီလီနီယမ္၊ အြန္ယြန္၊ ဆိုဒီယမ္နဲ႔ ေဖာ့ဖရပ္စ္တုိ႔ ပါဝင္ပါတယ္။
သရက္သီးမွာ အလြယ္တကူ ေခ်ဖ်က္ႏိုင္သည့္ အမွ်င္ဓာတ္ ၄၀ ရာခုိင္ႏႈန္းပါဝင္ၿပီး
တစ္ေန႔တစ္လံုး မွန္မွန္စားသံုးေပးမည္ ဆိုပါက ခႏၶာကိုယ္အတြင္း ျဖစ္ပြားႏိုင္သည့္ ႏွလံုးေရာဂါ၊ ကင္ဆာေရာဂါအခ်ိဳ႕ ျဖစ္ပြားစႏိုင္မႈႏွင့္ ေသြးအတြင္းရိွ ကိုလက္စထေရာ ကိုလည္း က်ဆင္းေစတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
သရက္သီးဟာ အနံ႔အရသာနဲ႔ ျပည့္စံု႐ံုသာမက ဗီတာမင္၊ သတၱဳဓါတ္၊ ဓာတ္တုိးဆန္႔က်င္ပစၥည္းတုိ႔ ႂကြယ္ဝတဲ့အျပင္
အင္ဇိုင္းမ်ား ပါဝင္တဲ့အတြက္ အစာအိမ္မွာ အစာေခ်ဖ်က္ျခင္းကို တစ္စိတ္တစ္ပိုင္း တာဝန္ယူ ေဆာင္ရြက္ေပးေနသည့္အတြက္ အစာစားသံုး ေနစဥ္နဲ႔ အစာစားၿပီးတိုင္း သရက္သီးကို ေန႔စဥ္စားသံုးေပးသင့္ပါတယ္။
သရက္သီးမွာ ကယ္လိုရီနဲ႔ ကာဘိုဟိုက္ဒရိတ္ ပါဝင္မႈမ်ားတဲ့အတြက္ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ တိုးလိုသူမ်ား အတြက္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္သလို သရက္သီးမွာ ဖိႏိုလစ္ကြန္ ေပါင္းပါဝင္တဲ့ အတြက္လည္း အရြယ္တင္ႏုပ်ိဳေစသည့္ ဓာတ္တိုးဆန္႔က်င္ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ ကင္ဆာေရာဂါ ျဖစ္ပြားႏိုင္မႈကို ကာကြယ္ေပးႏိုင္တဲ့အစြမ္းလည္း ပါဝင္တယ္လု႔ိ ဆိုပါတယ္။
သရက္သီးဟာ သံဓာတ္ျမင့္မားတဲ့အတြက္ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္ ေသြးအားနည္းေရာဂါ ေဝဒနာရွင္မ်ားအတြက္ ေကာင္းသလို အေရျပားဆဲလ္မ်ားမွာ ေခ်းမ်ားပိတ္ဆို႔ေနျခင္းကို သရက္သီးက အေကာင္းမြန္ဆံုး ဖယ္ရွားေပးႏိုင္တယ္လို႔လဲ ဆိုပါတယ္။ သရက္သီးမွာ ဗီတာမင္အီးပါဝင္တဲ့အတြက္ ခႏၶာကိုယ္အတြင္းရိွ ေဟာ္မုန္း ထုတ္လုပ္မႈစနစ္ကို ေကာင္းမြန္စြာ အေထာက္အကူေပးတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
အရည္အေသြးေကာင္းမြန္သည့္ သရက္သီး၏အေရာင္ဟာ အဝါေရာင္ အနည္းငယ္သာ ပါဝင္ၿပီး မွည့္သည့္အခါ အနံ႔အလြန္ေမႊးတဲ့အတြက္ စားသံုးရာမွာလည္း အရသာရိွၿပီး
က်န္းမာေရးနဲ႔လည္း ညီၫႊတ္တဲ့ သရက္သီးကို စားသံုးၾကဖို႔တိုက္တြန္းလိုပါတယ္
သရက္သီးဟာ အရသာ ေကာင္းမြန္႐ံုတင္ မဟုတ္ပါဘူး က်န္းမာေရးကို ေကာင္းက်ဳိး ျပဳႏိုင္တဲ့ ဓါတ္ေတြလည္း မ်ားစြာ ပါဝင္ ေနပါတယ္။ ဆဲလ္မ်ားကို ပ်က္စီးေစၿပီး ကင္ဆာ၊ အရြယ္ မတုိင္မီ အုိမင္း ရင့္ေရာ္ျခင္းနဲ႔ ႏွလံုး ေရာဂါ စတဲ့ က်န္းမာေရး ျပႆနာ ေတြကို ျဖစ္ပြား လာေစႏိုင္တဲ့ ဖရီး ရာဒီကယ္ မ်ားကို ထိန္းထားေပး ႏိုင္တဲ့ ဓါတ္တုိး ဆန္႔က်င္ ပစၥည္း ေပါၾကြယ္ဝစြာ ပါဝင္ ပါတယ္။
မ်က္ႏွာမွာ ေခြၽးေပါက္ ပိတ္လုိ႔ ဝက္ျခံေတြ ျဖစ္ၿပီး စိတ္ပ်က္ မေနပါနဲ႔။ သရက္သီးကို ခပ္ပါးပါး ေလးလွီးၿပီး မ်က္ႏွာေပၚ ကပ္ထားေပးပါ။ ဆယ္မိနစ္ေလာက္ ထားၿပီး ေရေဆးလုိက္ပါ။
အစာမေၾက ျဖစ္ေနရင္လည္း သရက္သီးေလာက္ ဘယ္အရာကမွ မထိေရာက္ပါဘူး။ သရက္သီးမွာ ပ႐ုိတင္းေတြကို ၿဖိဳခြင္းၿပီး အစာေျခ ဖ်က္ႏုိင္တဲ့ အင္ဇုိင္းေတြ ပါဝင္ တာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။
ပိုတက္ဆီယမ္ဓါတ္ ေပါၾကြယ္ဝစြာ ပါဝင္တာေၾကာင့္ ေသြးတုိး ေရာဂါကိုလည္း သက္သာ ေစပါတယ္။ သရက္သီးတြင္ ပါဝင္ေသာ အစာေခ် လြယ္ေသာ အမွ်င္ဓါတ္ဟာ ေသြးတြင္း ကိုလက္စထေရာ ကိုလည္း က်ဆင္း ေစပါတယ္။
ကိုယ္အေလးခ်ိန္ တက္ခ်င္ ေနပါသလား။ ေန႔စဥ္ သရက္သီးစ ားေပးပါ။ သရက္သီးမွာ ကစီဓါတ္လုိ ကယ္လုိရီမ်ားစြာ ပါဝင္တာေၾကာင့္ စားသင့္တဲ့ သစ္သီးတစ္မ်ဳိး ျဖစ္ပါတယ္။
သရက္သီး စားေပးျခင္းဟာ ေက်ာက္ကပ္ ေက်ာက္တည္မႈ အႏၲရာယ္ကို ေလွ်ာ့က် ေစႏိုင္တယ္လုိ႔ ေလ့လာမႈ တခ်ဳိ႕မွာ ေဖာ္ျပ ထားပါတယ္။ တ႐ုတ္ေဆး ပညာ အရဆုိရင္ သရက္သီးဟာ အခ်ဳိဓါတ္၊ အခ်ဥ္ဓါတ္ကို ေပးစြမ္းႏိုင္တဲ့ အေအးဓါတ္ ရွိတဲ့ သစ္သီးတမ်ဳိး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေသြးအားနည္း ေရာဂါ၊ သြားဖုန္း ေသြးယုိေရာဂါ၊ ေခါင္းဆုိး၊ အဖ်ား တက္ျခင္း၊ မအီမသာ ပ်ဳိ႕အန္ခ်င္ျခင္း၊ ပင္လယ္ လိႈင္းမူးျခင္း စတဲ့ ေဝဒနာ ေတြကို ေပ်ာက္ကင္း ေစႏိုင္တယ္ လုိ႔ ဆုိပါတယ္။

မၾကာခဏ ေခါင္းကိုက္တတ္ပါသလား။

ဒါဆုိရင္ေတာ့ ခႏၶာကိုယ္ကို ဗီတာမင္၊ သတၲဳဓါတ္ေတြ မ်ားမ်ားေပးစြမ္းႏိုင္တဲ့ လတ္ဆတ္တဲ့ သစ္သီးသစ္ႏွံ၊ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြကို ပိုမုိစားသံုးေပးပါ။ ပံုမွန္ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ပါ။ ရာသီဥတု ေအးလုိ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ စိတ္ဖိစီးမႈမ်ားလုိ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အိပ္ေရးမဝလုိ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ေခါင္းကိုက္ေဝဒနာကို ခံစားရတယ္ဆုိရင္ေတာ့ သက္သာေစႏိုင္တဲ့ နည္းလမ္းေလးေတြကို ေဖာ္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။
ေခါင္းကိုက္ေဝဒနာခံစားရတယ္ဆုိရင္
- တေရးတေမာအိပ္လုိက္ပါ။ အခ်ိန္အၾကာႀကီးမအိပ္လုိက္ပါနဲ႔။ အခ်ိန္အၾကာႀကီး အိပ္စက္လုိက္ရင္ ေခါင္းကိုက္ျခင္းဟာ ပိုမုိဆုိးဝါးလာနုိင္ပါတယ္။
- အသက္ျပင္းျပင္း႐ႈပါ။ အသက္ဝေအာင္ ႐ႈသြင္းၿပီး ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ႐ႈထုတ္လုိက္ပါ။ ဒီလုိလုပ္ေပးျခင္းဟာ ေခါင္းကိုက္ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ မအီမသာျဖစ္ျခင္းကို သက္သာေစပါတယ္။
- ႏွိပ္နယ္ေပးျခင္းဟာလည္း နာမည္ေက်ာ္တဲ့ နည္းတစ္ခုပါပဲ။ နားထင္ကို လက္ေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႔ စက္ဝုိင္းပံုလွည့္ၿပီး ညင္သာစြာ ႏွိပ္ေပးပါ။ နဖူးကိုလည္း လက္ေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႔ ဖိႏွိပ္ေပးပါ။
- ေမႊးပ်ံ႕တဲ့ ရနံ႔ေတြကို ႐ႈ႐ိႈက္ျခင္းဟာလည္း ေခါင္းကိုက္ျခင္းကို သက္သာေစပါတယ္။ စိတ္ဓါတ္ကိုလည္း ၾကည္လင္တက္ၾကြေစပါတယ္။ လာဗင္ဒါပန္း၊ ဆႏၵကူးပန္း၊ သစ္ခြစတာေတြကေန ထုတ္ယူထားတဲ့ အေမႊးဆီဟာ စိတ္ဖိစီးမႈေတြကို ဖယ္ထုတ္ေပးႏိုင္တဲ့ အစြမ္းရွိပါတယ္။

Sunday, June 16, 2013

ဟင္းခတ္အေမႊးအၾကိဳင္အေခၚအေ၀ၚမ်ား

ဟင္းခတ္အေမႊးအၾကိဳင္အေခၚအေ၀ၚမ်ား
Monday, June 17, 2013

၁။ ဆား = Salt

၂။ ငရုတ္သီးမွဳန္႔ = Chilli powder

၃။ ငရုတ္သီးစိမ္း = green Chilli

၄။ ငရုတ္ေကာင္းမွုန္႔ = pepper (Black/ White)

၅။ ဟင္းခတ္သစ္ရြက္ = Curry leaf ( ပ်ဥ္းေတာ္သိမ္ရြက္ )

၆။ တရုတ္ၾကက္သြန္ျမိတ္ = Leek

၇။ ၾကက္သားမွုန္႔ = Chicken Powder

၈။ တရုတ္နံနံပင္ = Celery

၉။ နံနံပင္ = Coriander leaf (Cilantro)

၁၀။ နံနံေစ႔ = Coriander seed

၁၁။ မုန္႔ညွင္းေစ႔ = Mustard Seed

၁၂။ မုန္႔ညွင္းရြက္ = Mustard leaf

၁၃။ ပူစီနံ = Mint

၁၄။ မန္က်ည္းသီး = Tamarind

၁၅။ နႏြင္းမွုန္႔ = Turmeric powder

၁၆။ ပင္စိမ္းရြက္ = Basil

၁၇။ ရွာလကာရည္ = Vinegar

၁၈။ ႏွမ္းဆီ = Sesame Oil

၁၉။ ဟင္းခ်က္ဆီ = Cooking Oil

၂၀။ ေျမပဲဆီ = Peanut Oil

၂၁။ ဟင္းရြက္ဆီ = Vegetable Oil

၂၂။ ၾကက္သြန္နီ = Onion

၂၃။ ၾကက္သြန္ျဖဴ = Garlic

၂၄။ ဂ်င္း = Ginger

၂၅။ ခရုဆီ = Oyster Sauce

၂၆။ ပတဲေကာ = Galangal

၂၇။ စပါးလင္ = Lemon grass

၂၈။ ဂ်ဴးဖူး = Chives

၂၉။ ဂ်ဳံမွုန္႔ = Flour

၃၁။ ေကာ္မွုန္႔ = Corn Flour/ Glue ( Potato Starch/ Corn Starch )

၃၂။ ယမ္းစိမ္း = Saltpetre

၃၃။ တရုတ္မဆလာ = Chinese Curry Powder

၃၄။ ၾကက္သြန္ျမိတ္ = Spring Onion

၃၅။ ကုလားေအာ္သီး = Capsicum

၃၆။ သစ္ဂ်ပိုးေခါက္ = Cinnamon Bark

၃၇။ ဇီယာ = Cumin

၃၈။ ကလေ၀းရြက္ = Bay leaf

၃၉။ ေလးညွင္းပြင္႔ = Clove

၄၀။ ဇာဒီပၹိဳလ္သီး၊ ဇာပြင္႔ = Nutmeg

၄၁။ ဘိန္းေစ႔ = Poppy Seed

၄၂။ ဖာလာေစ႔ = Cardamon

၄၃။ နာနတ္ပြင္႔ = Star nut / Star of aniseed

၄၄။ စမုန္စပါးေစ့ = Fennel seed

၄၅။ မာဆလာ = Grand Masal ( Garam Masala )

၄၆။ ဟင္းခတ္၀ုိင္(အျဖဴ) = White Wine

၄၇။ ဟင္းခတ္၀ိုင္ (အနီ) = Red Wine

၄၈။ ပဲငံျပာရည္ အၾကည္ = Light Soy Sauce

၄၉။ ပဲငံျပာရည္ အေနွာက္ = Dark Soy Sauce

Credit ဘ၀တကၠသိုလ္

Tuesday, May 14, 2013

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစု ၁၃၅ မ်ိဳးကို ဆန္းစစ္ေလ့လာျခင္း

ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံသည္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစု အသီးသီးျဖင့္ ေပါင္းစပ္ဖြဲ႔စည္းထားေသာ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံျဖစ္ ေပသည္။
            သို႔ေသာ္ ျမန္္မာႏိုင္ငံ၌ အဓိကလူမ်ိဴးႀကီး ရွစ္ မ်ိဳးရွိၿပီး မ်ိဳးႏြယ္စုေပါင္း ( ၁၃၅ )မ်ိဳးရွိသည္ဟု ေျပာဆိုသံုးႏႈန္းေနမႈ ကို တိုင္းရင္းသားပါတီ ခုနစ္ပါတီျဖင့္ စုဖြဲ႔ထားေသာ “ညီေနာင္တိုင္းရင္းသားမ်ား ဖက္ဒေရးရွင္း” က ကန္႔ကြက္ေၾကာင္း
၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊မတ္လ ၂ ရက္ႏွင့္ ၃ ရက္ေန႔က ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ႏွစ္လတႀကိမ္ ပံုမွန္လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝးအၿပီးတြင္ ေၾကညာခ်က္ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။
            ၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၂၈ ရက္က ျပဳလုပ္သည့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝး၌ လူဝင္မႈႀကီးၾကပ္ေရး ႏွင့္ ျပည္သူ႔အင္အားဝန္ႀကီးဌာန၊ ဒုတိယဝန္ႀကီး ဦးဝင္းျမင့္က ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးေအာင္သိန္း(ရြာငံ)
မဲဆႏၵနယ္၏ ေမးခြန္းကိုေျဖၾကားရာတြင္ သံုးႏႈန္းေျပာဆိုမႈကို ညီေနာင္တိုင္းရင္းသားမ်ား ဖက္ဒေရးရွင္းက ကန္႔ကြက္ခဲ့ျခင္း
ျဖစ္သည္။
            “ လႊတ္ေတာ္မွာ လဝက ဒုတိယဝန္ႀကီး ဦးဝင္းျမင့္က တိုင္းရင္းသား ၁၃၅ မ်ိဳး နာမည္ေတြခ်ျပတယ္၊ နာမည္ထပ္
ေနတာေတြ႔ရတယ္။  ရွမ္းမွာဆိုလွ်င္ ရွမ္း၊ရွမ္းႀကီး၊တိုင္းလ်မ္တို႔ဆို တမ်ိဳးတည္းပဲ” ဟု ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ား
ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီမွ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးစိုင္းမိုးေအာင္က ေျပာၾကားခဲ့သည္။”
            တိုင္းရင္းသားမ်ိဳးႏြယ္စု ၁၃၅ မ်ိဳးရွိသည္ဟု သံုးႏႈန္းျခင္းသည္ မ်ိဳးႏြယ္စုမ်ားလြန္း၍ တစ္မ်ိဳးစီ၏ အခြင့္အေရးအား သီးျခား ေဆာင္ရြက္ေပးရန္ခက္ခဲသည္ဟု ႏိုင္ငံေရးအရ အေၾကာင္းျပရန္ ျဖစ္ႏိုင္သည္ဟု ၎းကမွတ္ခ်က္ခ်ခဲ့သည္။ ၎ကပင္ -
“ တိုင္းရင္းသားရွစ္မ်ိဳးထဲမွာ ဗမာကလြဲၿပီး၊က်န္တဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြက လက္ခံႏိုင္တဲ့ အေနအထား မရွိဘူး၊ ျပန္ ၿပီးစိစစ္ဖို႔လိုပါတယ္ ” “ စာရင္းျပဳစုဖို႔လိုတယ္ လို႔ေျပာခ်င္ပါတယ္ ” ဟူ၍ျဖည့္စြက္ေျပာၾကားသြားခဲ့သည္။
            ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္၊ စက္တင္ဘာ ၂၆ ရက္ေန႔ထုတ္ လုပ္သားျပည္သူ႔ေန႔စဥ္ သတင္းစာ၌ ေဆာင္းပါးရွင္ ျမန္ျပည္ သား ေရးသားခဲ့ေသာ “ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစု (၁၃၅) မ်ိဳး ေနထိုင္ရာ တို႔ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံ ” ေဆာင္းပါး၌ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစု ၁၃၅ မ်ိဳး၏ စာရင္းကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေရးသားေဖာ္ျပထားပါသည္။( သို႔ေသာ္ ၂၀၁၃ မတ္ ၁၃ ရက္ေန႔ထုတ္ Northern Star ဂ်ာနယ္၌ ရဲစြမ္းသူ၏ “ ႏိုင္ငံေတာ့္မ်က္ႏွာ ” ေဆာင္းပါး၌ အခ်ိဳ႕တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစု၏ အ
မည္မ်ားကို္ မွားယြင္းစြာေဖာ္ျပထားပါသည္။)
            (က) ကခ်င္စု
၁။   ကခ်င္
၂။   ကရို
၃။   ဒေလာင္
၄။   ဂ်ိန္းေဖာ
၅။   ေဂၚရီ
၆။     ခခု                        ( ရဲစြမ္းသူ၏ ႏိုင္ငံေတာ့့္မ်က္ႏွာေဆာင္းပါး၌ ခဥ ဟုေဖာ္ျပထားသည္။)
၇။     ဒုရင္
၈။     မရု (ေလာ္ေဂၚ)  (မရူ သာအမွန္ျဖစ္သည္)
၉။     ရဝမ္
၁၀။   လရွီ (လာခ်စ္)
၁၁။   အဇီး
၁၂။   လီဆူး
            (ခ) ကယားစု
၁။     ကယား
၂။     ဇယိမ္း                   (ႏိုင္ငံေတာ္မ်က္ႏွာေဆာင္းပါး၌ ခုယိမ္းဟု မွားယြင္းေဖာ္ျပထား)
၃။     ကယမ္း ( ပေဒါင္ )   ( ကယန္းဟုေရးသားရပါမည္။)
၄။     ေဂခို
၅။     ေဂဘား
၆။     ပရဲ ( ကေယာ )       (ႏိုင္ငံေတာ့္မ်က္ႏွာေဆာင္းပါး၌ ပယဲဟု မွားယြင္းေဖာ္ျပထား)
၇။     မႏူမေနာ
၈။     ယင္းတလဲ
၉။     ယင္းေတာ္
            (ဂ) ကရင္စု
၁။     ကရင္
၂။     ကရင္ျဖဴ
၃။     ပေလႀကီး ( ကေလခ်ီ )
၄။     မြန္ကရင္
၅။     စေကာ ( ကရင္ )
၆။     တေလွပြာ
၈။     တြဲ(ဘဲြဟုေရးသားရပါမည္)
၉။     ေမာေအပြား
၁၀။   မိုးပြာ
၁၁။   ပိုး ( ကရင္ )
            (ဃ) ခ်င္းစု
၁။     ခ်င္း
၂။     မယ္တိိုင္ ( ကသဲ )
၃။     ဆလိုင္း
၄။     ကလင္ေတာ ( လူေရွ )
၅။     ခမီ
၆။     ေအာဝခမီ               (ႏိုင္ငံေတာ့္မ်က္ႏွာေဆာင္းပါး၌ ေၾသာ္ဝခမီဟု ေရးသားထား)
၇။     ေခါႏိုး
၈။     ေခါင္စို
၉။     ေခါင္ဆိုင္္
၁၀။   ခြာဆင္းမ္
၁၁။   ခြန္လီေခၚဆင္မ္
၁၂။   ဂန္ဘဲ
၁၃။   ေဂြးတဲ
၁၄။   ငြန္း
၁၅။   ဆီစာန္                   (ႏိုင္ငံေတာ့္မ်က္ႏွာေဆာင္းပါး၌ ဆီစဥ္ဟု ေဖာ္ျပထား)
၁၆။   ဆင္ထန္                 (ႏိုင္ငံေတာ့္မ်က္ႏွာေဆာင္းပါး၌ ဆင္ထမ္းဟု ေဖာ္ျပထား)
၁၇။   ဆိုင္းတန္                (ႏိုင္ငံေတာ့္မ်က္ႏွာေဆာင္းပါး၌ ဆိုင္းထန္ဟု ေဖာ္ျပထား)
၁၈။   လာေတာင္
၁၉။   ဇိုထံုး
၂၀။   ဇိုေဖ
၂၁။   ဇို
၂၂။   ဇန္ညွပ္ ( ဇန္နိယပ္ )
၂၃။   တေပါင္
၂၄။   တီးတိန္ ( တဲဒင္မ္ )
၂၅။   ေတဇန္
၂၆။   တိုင္ခၽြန္း
၂၇။   တာ့ဒိုး
၂၈။   ေတာရ္
၃၀။   ဒင္မ္
၃၁။   ဒိုင္ ( ယင္ဒူး )
၃၂။   နာဂ
၃၃။   တန္ဒူး
၃၄။   မာရင္
၃၄။   ပနမ္း
၃၅။   မကန္း
၃၆။   မဟူ
၃၇။   မီရမ္ (ေခၚ) မရာ
၃၈။   မီအဲ
၃၉။   မြင္း
၄၀။   လူ႐ႈိင္း
၄၁။   ေလးၿမိဳ
၄၂။   လင္တဲ့
၄၃။   ေလာက္တူ
၄၄။   လိုင္
၄၅။   လိုင္လို
၄၆။   ပါကင္းမ္ (ေခၚ) မ႐ို
၄၇။   ဟြာလ္ငို
၄၈။   အႏူး
၄၉။   အနန္
၅၀။   အူပူ
၅၁။   လ်င္းတု (လ်င္းဘုဟုသာ စကားလံုးေပါင္းရမည္)
၅၂။   အ႐ႈိခ်င္း ( ေျမျပန္႔ )
၅၃။   ေရာင္ထု
            ( င ) ဗမာစု
၁။     ဗမာ
၂။     ထားဝယ္
၃။     ၿမိတ္
၄။     ေယာ
၅။     ရဘိန္း ( ယဗိန္း ဟုသာေပါင္းရမည္။ )
၆။     ကဘူး  ( ခံုကူး )
၇။     ဂဏန္း ( ကနန္း ဟုသာ စကားလံုးေပါင္း ေပါင္းရမည္။ )
၈။     ဆလံု
၉။     ဖုန္း ( ဖြန္ )
            ( စ ) မြန္စု
၁။     မြန္
            ( ဆ ) ရခိုင္စု
၁။     ရခိုင္
၂။     ကမန္
၃။     ခမြီး
၄။     ဒိုင္းနက္
၅။     မရမာႀကီး
၆။     ၿမိဳ
၇။     သက္
( ဇ ) ႐ွမ္းစု
၁။     ႐ွမ္း
၂။     ယြန္း ( လအို )
၃။     ကြီ
၄။     ဖ်င္
၅။     သအို         ( ယအို သာအမွန္ျဖစ္သည္။ )
၆။     ဓေနာ )
၇။     ပေလး
၈။     အင္
၉။     စံု ( ဆံ )                             (ႏိုင္ငံေတာ့္မ်က္ႏွာေဆာင္းပါး၌ စံံု (ဆန္)ဟု ေဖာ္ျပထား)
၁၀။   ခမူ
၁၁။   ေကာ္ ( အခါ-အီေကာ )
၁၂။   ကိုးကန္႔
၁၃။   ခႏၱီး႐ွမ္း
၁၄။   ဂံု ( ခုန္ )
၁၅။   ေတာင္႐ိုး
၁၆။   ဓႏု
၁၇။   ပေလာင္(တအာင္းဟူ၍သာသံုးႏွဳန္းရမည္)
၁၈။   ေျမာင္ဇီး
၂၀။   ယင္းၾကား
၂၁။   ယင္းနက္
၂၂။   ႐ွမ္းကေလး
၂၃။   ႐ွမ္းႀကီး
၂၄။   လားဟူ
၂၅။   လြယ္လ
၂၆။   အင္းသား
၂၇။   အိုက္တြယ္  ( အိုက္ဘြယ္ သာအမွန္ျဖစ္သည္။ )
၂၈။   တိုင္းလြယ္
၂၉။   တိုင္းလ်မ္
၃၀။   တိုင္းလံု
၃၁။   တိုင္းေလ့
၃၂။   မိုင္းသာ
၃၃။   ေမာ႐ွမ္း
ဟူ၍ျဖစ္သည္။
(က)  ကခ်င္အုပ္စုတြင္                   ၁၂ – မ်ိဳး
( ခ)  ကယားအုပ္စုတြင္                   ၉ – မ်ိဳး
( ဂ)  ကရင္အုပ္စုတြင္                    ၁၁ – မ်ိဳး
(ဃ)  ခ်င္းအုပ္စုတြင္                     ၅၃ – မ်ိဳး
( င)  ဗမာအုပ္စုတြင္                         ၉ – မ်ိဳး
( စ)  မြန္အုပ္စုတြင္                          ၁ – မ်ိဳး
(ဆ)  ရခိုင္အုပ္စုတြင္                        ၇ – မ်ိဳး
( ဇ)   ႐ွမ္းအုပ္စုတြင္                       ၃၃ -မ်ိဳး
စုစုေပါင္း ၁၃၅ မ်ိဳး ဟူ၍ေဖာ္ျပထားသည္။
            အဆိုပါ စာရင္းကို ၁၉၃၁ ခုႏွစ္ သန္းေကာင္စာရင္း၊၁၉၅၃-၅၄ ခုႏွစ္ လူမ်ိဳးစုစာရင္း၊၁၉၆၀ ျပည့္ႏွစ္ ယဥ္ေက်းမႈ
ဝန္ႀကီးဌာန၊ ေ႐ွးေဟာင္းစာေပႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ႐ံုး၏ အႀကံျပဳခ်က္ႏွင့္ ျမန္မာ့သမိုင္းေကာ္မ႐ွင္၏ အႀကံေပးခ်က္၊ ၁၉၇၂ ခု
ႏွစ္ ျမန္မာ့ဆို႐ွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ပါတီ ဗဟိုေကာ္မတီဌာနခ်ဳပ္၊ တိုင္းရင္းသားေရးရာေကာ္မတီ၏ ညိွႏိႈင္းေပးခ်က္အရလည္း
ေကာင္း အခ်ိန္ယူျပဳစုခဲ့ျပီး ၁၉၈၃ ခုႏွစ္ သန္းေကာင္စာရင္းတြင္ သံုးခဲ့ေသာ စာရင္းမ်ားဟုဆိုသည္။
            စစ္အစိုးရ အဆက္ဆက္ စာရင္းထဲက ဒေလာင္၊ေဂၚရီ၊ခခူနွင့္ဒူရင္ တို႔သည္ ဂ်င္းေဖာအႏြယ္ကြဲမ်ားသာ ျဖစ္ၿပီး၊ သီးျခားကခ်င္လူမ်ိဳးစုမ်ား မဟုတ္ေပ။ ခခူနဲ႔ဒူရင္ဆိုလွ်င္ မ်ိဳးႏြယ္ကြဲ တစ္ခုတည္းကိုပင္ နာမည္ႏွစ္မ်ိဳးေခၚ ထားျခင္းျဖစ္သည္။
 ထို႔ေၾကာင့္ကခ်င္(၁၂)မ်ိဳးထဲတြင္ ကခ်င္၊ထရုမ္း၊ဒေလာင္၊ဂ်ိမ္းေဖာ၊ေဂၚရီ၊ခခု၊ဒူးလန္း၊မ႐ႈ(ေလာ္ေဂၚ)၊ရဝမ္၊လ႐ွီ၊အဇီး။
လီဆူးးစသည္ျဖင့္ လဝက ဒုတိယဝန္ႀကီးက ေျပာၾကားေနေသာ္လည္း ေျခာက္မ်ိဳးကိုသာ လက္ခံမည္ဟု   အမ်ိဳးသား
လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ (ကခ်င္-၁) မွဦးခက္ထိန္နန္က လႊတ္ေတာ္၌္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ၎ကဆက္၍-
            “ တကယ္ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ေရတြက္ မယ္ဆိုရင္ ၁၃၅ မ်ိဳးမရွိပါဘူး၊ ကိုယ္ မိသားစုမွာ လူဘယ္ႏွေယာက္ရွိ
တယ္ဆိုတာ မသိတာ မျဖစ္သင့္ပါဘူး “ မျဖစ္စြက္ေျပာၾကားသြားသည္။
ထို႔ျပင္ အင္ဂ်ားယန္မဲဆႏၵနယ္မွ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ေဒၚဒြဲဘူကလည္း-
“ ကခ်င္ဆိုတဲ့အထဲမွာ က်န္တဲ့ေျခာက္မ်ိဳးကပါၿပီးသား “ ကခ်င္ဆိုတာ ထပ္ထည့္စရာမလိုဘူး ” ဂ်ိမ္း ေဖာ၊လီဆူး၊ရဝမ္၊အဇီး၊လရွီ၊မ႐ူ(ေလာ္ေဂၚ) တို႔သာ ကခ်င္လူမ်ိဳးထဲပါတာပါ ” ဟူ၍ေျပာၾကားခဲ့သည္။
အစိုးရစာရင္းႏွင့္ အမွန္စာရင္းကြာျခားမႈ ဇယားကို ေအာက္တြင္ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။
ကခ်င္လူမ်ိဳးစု
စဥ္
အစိုးရစာရင္း
စဥ္
အမွန္စာရင္း
၁
ကခ်င္
၁
 ဂ်ိန္းေဖာ္(ဒေလာင္၊ေဂၚရီ၊ခခူေခၚဒူးလန္း စသည့္မ်ိဳး
ႏြယ္စုကြဲမ်ားပါဝင္)
၂
က႐ို(တ႐ုမ္း)
၂
မ႐ူ ( ေလာ္ေဝၚ )
၃
ဒေလာင္
၃
ရဝမ္ ( တ႐ုမ္းႏွင့္အျခားမ်ိုဳးႏြယ္စုကြဲမ်ားပါဝင္ )
၄
ဂ်ိန္းေဖာ
၄
လ႐ွီ ( လခ်ိတ္ )
၅
ေဂးရီ
၅
အဇီး
၆
ခခူ
၆
လီဆူး (လီေ႐ွာ)
၇
ဒူးလန္း(ဒုရင္)
၈
မ႐ု ( ေလာေဂၚ )
၉
ရဝမ္
၁၀
လ႐ွီ (လာခ်စ္)
၁၁
အဇီး
၁၂
လီဆူး
            အစိုးရ၏ ကယားမ်ိဳးႏြယ္စုထဲတြင္ မ်ိဳးႏြယ္စု(၉)မ်ိဳးျပထားသည္။ အမွန္မွာ ဇယိမ္း၊ကယန္း(ပေဒါင္)၊ေဂခို(ကဲ့ခို)၊
ယင္းေဘာ္ ေလးမ်ိဳးသည္ ကယန္း(ပေဒါင္)မ်ိဳးႏြယ္စု၏ အမည္ကြဲ သို႔မဟုတ္ မ်ိဳးႏြယ္ကြဲမ်ားသာျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အစိုး
ရ၏ မ်ိဳးႏြယ္စု (၉)မ်ိဳးသည္ လက္ေတြ႔တြင္ (၅)မ်ိဳးသာျဖစ္သည္။ ေဂဘား လူမ်ိဳးစုသည္ ဘြဲကရင္ ထဲ၌ပါဝင္ပါသည္။
 ေအာက္ပါဇယားကို႐ႈပါ
ကယားလူမ်ိဳးစု
စဥ္
အစိုးရစာရင္း
စဥ္
အမွန္စာရင္း
၁
ကယား
၁
ကယား
၂
ဇယိမ္း
၂
ကယန္း( ပေဒါင္၊ကဲ့ခို၊ယင္းေဘာ္၊ဇယိမ္း စသည္တို႔
ပါဝင္သည္)
၃
ကယမ္း( ပေဒါင္)
၃
မူႏုမေနာ
၄
ေဂခို
၄
ပရဲ ( ကေယာ )
၅
ေဂဘား
၅
ယင္းတလဲ
၆
ပရဲ (ကေယာ)
၇
မႏူမေနာ
၈
ယင္းတလဲ
၉
ယင္းေဘာ္
         ကရင္လူမ်ိဳးစု (၁၁)မ်ိဳး၌ လူမ်ိဳးစုတစ္မ်ိဳး၏ အမည္ကြဲမ်ား၊မ်ိဳးႏြယ္ကြဲမ်ားကို သီးျခားလူမ်ိဳးစုအျဖစ္ျပထားသည္။ မြန္ကရင္ဆိုသည္မွာ ပိုးကရင္ျဖစ္ၿပီး၊စာျဖဴကရင္ဆိုသည္မွာ ခရစ္ယာန္ဘာသာ ကိုးကြယ္ေသာ ကရင္ျဖစ္ပါသည္။ ၿခံဳ၍ဆိုေသာ္ ကရင္လူမ်ိဳးစုကသတ္သတ္၊စေကာ၊ပိုး၊ဘြဲ စသည့္လူမ်ိဳးစုကသတ္သတ္ ေဖာ္ျပထားျခင္းသည္ ပညာ႐ွင္မ်ား
အတြက္ ရယ္စရာျဖစ္ေနပါသည္။
ကရင္လူမ်ိဳးစု
စဥ္
အစိုးရစာရင္း
စဥ္
အမွန္စာရင္း
၁
ကရင္
၁
စေကာ၊(တေလွပြား၊ေမာေနပြား စသည္တို႔ပါဝင္သည္)
၂
ကရင္ျဖဴ
၂
ပိုး`( ႐ွဴး) (မြန္ကရင္ ပါဝင္သည္)
၃
ပေလႀကီး(ကေလခ်ီ)
၃
ဘြဲ(ကရင္ျဖဴ၊ပေလကီး(ပေလခ်ီ)၊မိုးပြား၊ေဂဘား စသည္တို႔ပါဝင္)
၄
မြန္ကရင္
၅
စေကာ (က ရင္ )
၆
တေလွပြာ
၇
ပကူး
၈
ဘြဲ
၉
ေမာေနပြား
၁၀
မိုးပြာ
၁၁
ပိုးကရင္
            ခ်င္းမ်ိဳးႏြယ္စုေပါင္း (၅၃) မ်ိဳးထားမႈသည္ အဆိုး႐ြားဆံုးျဖစ္သည္။ ထံုးစံအတိုင္း ခ်င္းဆိုသည္အမည္ျဖင့္ မ်ိဳးႏြယ္စု
တမ်ိဳးလည္းျပထားလိုက္ေသးသည္။ (၅၃) မ်ိဳး၌ ခ်င္းမ်ိဳးႏြယ္စုအျဖစ္ အမွတ္အသားလကၡဏာ identity မသတ္မွတ္ႏိုင္
ေသာ နာဂ၊မဏိပူရႏြယ္ဘြား ကသည္း(ကသဲ) ႏွင့္ နီေပါႏြယ္ဘြား လ်င္ဘု (ျမန္ျပည္သားေဆာင္းပါး ႏွင့္ Northern Star (၂၀၁၃ မတ္၁ ၃) ရဲစြမ္းသူ၏ “ႏိုင္ငံေတာ့္မ်က္ႏွာ”ေဆာင္းပါးတို႔၌ လ်င္းဘု ကို လ်င္းတု ဟူ၍မွားယြင္းစြာေဖာ္ျပထား
သည္။) ကိုလည္းထည့္ထားသည္။ ယေန႔ခ်င္းႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားႏွင့္ ပညာ႐ွင္အမ်ားစု လက္ခံထားေသာ ခ်င္းလူမ်ိဳးစု(၈)မ်ိဳး
ကိုသာ လက္ခံထားသည္။ လူမ်ိဳး(Race)၊Tribe(မ်ိဳးႏြယ္စု)၊ ေဆြမ်ိဳးစု(Clan)၊စကားဝဲအစု(Dialect) မ်ား ေရာေႏွာေနေသာ
ေၾကာင့္ အစိုးရစာရင္းသည္ (၅၃) မ်ိဳးျဖစ္ရျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။အမွန္စာရင္းၾကည့္ၾကပါစို႔။
ခ်င္းလူမ်ိဳးစု
စဥ္
အစိုးရစာရင္း
စဥ္
အမွန္စာရင္း
၁
ခ်င္း
၁
ဇိုမီခ်င္း
၂
ေခါႏိုး
၂
ကူကီးခ်င္း
၃
ဂန္ဘဲ
၃
လိုင္မီးခ်င္း
၄
ေဂြးတဲ
၄
မရာ
၅
ငြန္း
၅
ခ်ိဳမီးခ်င္း
၆
ဆီစာန္
၆
ခမီးခ်င္း(ၿမိဳ)
၇
ဆင္ထန္(ဆင္တန္)
၇
႐ိႈမီးခ်င္း
၈
ဆိုင္းတန္(ဆိုင္းဇန္)
၈
မီဇိုခ်င္း(လူ႐ႈိင္း)
၉
ဇာေတာင္
၁၀
ဇိုထံုး
၁၁
ဇိုေဖ
၁၂
ဇို
၁၃
ဇန္ၫွပ္ (ဇန္နိယပ္)
၁၄
တေပါင္
၁၅
တီးတိန္(တဲဒင္မ္)
၁၆
ေတဇန္
၁၇
တိုင္ခၽြန္း
၁၈
တာ့ဒိုး
၁၉
ေတာရ္
၂၀
ဒင္မ္
၂၁
ဒိုင္(ယင္ဒူး)
၂၂
တန္ဒူး
၂၃
မာရင္
၂၄
ပနမ္း
၂၅
မကန္း
၂၆
မဟူ
၂၇
မီရမ္ေခၚမရာ
၂၈
မီအဲ
၂၉
မြင္း
၃၀
လူ႐ႈိင္း(လူေ႐ွ)
၃၁
ေလးၿမိဳ
၃၂
လင္တဲ့
၃၃
ေလာက္ထူ
၃၄
လိုင္ဇို
၃၅
ပါကင္းမ္ေခၚမ႐ို
၃၆
ဟြာလ္ငို
၃၇
အႏူး
၃၈
အူမူ
၃၉
အ႐ႈိခ်င္း
၄၀
ေရာင္ထု
၄၁
ခြန္လီ ေခၚ ဆင္မ္
၄၂
ဆလိုင္း
၄၃
ကလင္ေတာ(လူေ႐ွ)
၄၄
ခမီ
၄၅
ေအာဝခမီ
၄၆
ခြာဆင္းမ္
၄၇
အနန္
၄၈
ေခါင္ဆိုင္ခ်င္း
၅၀
နာဂ
၅၁
လ်င္းတု
            ဗမာလူမ်ိဳးစု အေရအတြက္ကို ေဗဒင္ကိန္းခန္းအရ နဝင္းေၾကရန္(၉) မ်ိဳးျပထားပါသည္။ ေယာ၊ထားဝယ္ႏွင့္ၿမိတ္
(ဘိတ္) တို႔ကို သီးျခားလူမ်ိဳးစုျပထားမႈသည္ မွားယြင္းပါသည္။ စကားဝဲ(Dialect) အစုကြဲသာျဖစ္ေၾကာင္း မႏုႆေဗဒ
ပညာ႐ွင္မ်ားႏွင့္ဘာသာေဗဒပညာ႐ွင္မ်ား ေထာက္ျပမႈကို စစ္အစိုးရသည္ လက္မခံခဲ့ေပ။
            ႐ွမ္းျပည္နယ္၌သီးျခား ဗမာလူမ်ိဳးစုႏြယ္ဝင္ ဓႏု၊ေတာင္႐ိုးႏွင့္အင္သားမ်ားကို ႐ွမ္းလူမ်ိဳးစုစာရင္း၌ ျပထားသည္။
ကဒူးႏွင့္ကနန္းမ်ားကို ခြဲျပထားသလို ကခ်င္ျပည္နယ္၊႐ွမ္းျပည္နယ္မ်ားထဲမွ ဖုန္းလူမ်ိဳးႏွင့္တိဘက္-ျမန္မာအႏြယ္မဟုတ္ သည့္ ဆလံုမ်ားကို ဗမာလူမ်ိဳးစုစာရင္းထဲ ထည့္ထားမႈသည္ မႏုႆေဗဒပညာ နိမ့္က်ရာေရာက္ေနပါသည္။ စစ္ကိုင္းတိုင္း
ထဲမွ နာဂမ်ားကို ခ်င္းလူမ်ိဳးစုစာရင္းထဲထည့္ထားေသာ္လည္း ကခ်င္ျပည္နယ္ထဲမွ ကဒူး၊ကနန္းမ်ားကို ဗမာလူမ်ိဳးစုထဲ ထည့္ထားမႈသည္ ေတြးရခက္ႀကီးျဖစ္ေနရသည္။
            မြန္လူမ်ိဳးစုကို   တစ္မ်ိဳးထဲသာျပထားၿပီး  တျခားမြန္္ခမာမ်ိဳးႏြယ္မ်ားျဖစ္သည ္ဝ၊ ပေလာင္(တအာင္း)၊ ယင္းနက္၊
ယင္းက်ားစသည္မ်ားကို ႐ွမ္းလူမ်ိဳးစုစာရင္းထဲ ထည့္ထားျပန္သည္။
ဗမာလူမ်ိဳးစု
စဥ္
အစိုးရစာရင္း
စဥ္
အမွန္စာရင္း
၁
ဗမာ
၁
ဗမာ [ (ေယာ၊ထားဝယ္၊ၿမိတ္(ဘိတ္) ]
၂
ထားဝယ္
၂
ရဘိန္း (ယဗိန္း)
၃
ၿမိတ္
၃
ကဒူး၊ကနန္း
၄
ေယာ
၅
ရဘိန္း
၆
ကဒူး(ခံုကူး)
၇
ကဏန္း
၈
ဆလံု
၄
ဆလံု(မေလး)
၉
ဖုန္း
၅
ဖုန္း(ကခ်င္)
            ရခိုင္လူမ်ိဳးစုကိုမူ (၇) မ်ိဳး စာရင္းျပထားသည္။ ရခိုင္လူမ်ိဳးစု (၇) စုတြင္ ထည့္သြင္းထားသည့္ ခမီြးမ်ားကို္လည္း
ခ်င္းလူမ်ိဳးစု (၅၃) မ်ိဳး၌ ေဖာ္ျပထားသည္။ ခမီးမ်ိဳးႏြယ္စုမ်ားႏွင့္အတူတူပင္ျဖစ္သည္။ ရခိုင္တိုင္းရင္းသားမ်ား တိုးတက္ေရး
ပါတီ ဥကၠဌ ေဒါက္တာေအးေမာင္ကေျပာျပသည္။
            “ သူတို႔(ခမီး) ေတြကလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔အေခၚ ခမီြးေတြက ရခိုင္ျပည္ေရာက္ ခ်င္းလူမ်ိဳးမ်ားသာျဖစ္ပါတယ္” ဟု
            ၎ကေျပာၾကားခဲ့သည္။
ရခိုင္လူမ်ိဳးစု
စဥ္
အစိုးရစာရင္း
စဥ္
အမွန္စာရင္း
၁
ရခိုင္
၁
ရခိုင္
၂
ကမန္
၂
ကမန္
၃
ခမြီး
၃
ဒိုင္းနက္
၄
ဒိုင္းနက္
၄
မရမာႀကီး
၅
မာရမာႀကီး
၅
သက္
၆
ၿမိဳ
၇
သက္
၆
ခ်င္း-ခမီး-ၿမိဳ
            ႐ွမ္းလူမ်ိဳးစုစာရင္း၌ (၃၃)မ်ိဳးျပထားရာ၊ ႐ွမ္းသာမဟုတ္ ဗမာမ်ိဳးႏြယ္မ်ား၊ တျခားတိဘက္ဗမာမ်ိဳးႏြယ္မ်ား၊ မြန္ခမာ
မ်ိဳးႏြယ္မ်ား စသည္တို႔ျဖင့္ေရာေထြးေနသည္။ ႐ွမ္းႀကီးႏွင့္တိုင္းလံုု ဆိုသည္ တမ်ိဳးတည္းျဖစ္ၿပီး၊ ခႏၱီး႐ွမ္းႏွင့္တိုင္းလ်မ္ကို ျပထားေသာ္လည္း တိုင္းႏူ(႐ွမ္းတ႐ုတ္)၊တိုင္းလီ၊တိုင္းလ်န္(႐ွမ္းနီ) ႏွင့္ ဒရယ္ကိုခ်န္ထားခဲ့သည္။ အင္းသား၊စံု(ဆံ)၊ဝ ႏွင့္ တိုင္းလြယ္တို႔သည္ တမ်ိဳးတည္းသာျဖစ္ပါသည္။ တိုင္းလြယ္ကို သီးျခား မြန္ ခမာ လူမ်ိဳးစုအျဖစ္ယူ၍ရႏိုင္သည္။ ကီြ ႏွင့္ လားဟူ မကြာသလို ဖ်င္ ႏွင့္ အခါလည္းမကြဲလွပါေပ။ ပေလး ႏွင့္ ပေလာင္ တမ်ိဳးတည္းျဖစ္သလို ေျမာင္ဇီး၊ယအို(ေယာင္)
ႏွင့္ အိုက္ဘြယ္ (ျမန္ျပည္သားေဆာင္းပါး အိုက္တြယ္ဟု မွားယြင္းစြာေဖာ္ျပထားသည္။) သည္တမ်ိဳးတည္းသာျဖစ္သည္။
နယ္စပ္ခ်င္းထိစပ္ေန၍ ယူနန္တရုတ္လူမ်ိဳးမ်ားကို ျမန္ျပည္တိုင္းရင္းသား ကိုးကန္႔လူမ်ိဳးအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားသည္ကို
ေတြ႔ရသည္။ ထိုျပင္ ယြန္း(ေလာ)လူမ်ိဳး၊ခမူ(ေလာ)လူမ်ိဳး၊႐ွမ္းကေလး(ဝါ)တိုင္းေလ့(ထိုင္း)၊တိုင္းလ်မ္(ယူနန္) လူမ်ိဳးတို႔ လည္း တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုထဲ၌ ထည့္ထားသည္။
            ခ်င္းျပည္နယ္ဘက္မွ ကသည္း(မဏိပူရ)လူမ်ိဳး၊လင္းဘု(နီေပါ)လူမ်ိဳးတို႔ကိုလည္း တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားေသာ္လည္း ျမန္မာျပည္နယ္နမိတ္ထဲ ေနထိုင္လ်က္ရွိသည့္ တိုင္းလိ(ယူနန္)၊ ပသွ်ဴး(မေလး)၊တိဘက္၊ေဂၚရ
ခါး(နီေပါ)၊တို႔ကို တိုင္းရင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုအျဖစ္ လက္ခံထားျခင္းမရွိသည္ကိုလည္းေတြ႔ရသည္။
႐ွမ္းလူမ်ိဳးစု
စဥ္
အစိုးရစာရင္း
စဥ္
အမွန္စာရင္း
၁
႐ွမ္း
၁
တိုင္းလံု(တိုင္းယိုင္)
၂
႐ွမ္းႀကီး
၃
တိုင္းလံု
၄
ဂံု
၂
တိုင္းခြန္(ဂံု)
၅
ေမာ႐ွမ္း
၃
တိုင္းေမာ
၆
တိုင္းလ်မ္
၄
တိုင္းလ်မ္(ယူနန္)
၇
ခႏၱီး႐ွမ္း
၅
တိုင္းခမ္းတီး
၈
႐ွမ္းကေလး
၆
တိုင္းႏြဲ႔(ထိုင္း)
၉
တိုင္းေလ့
၁၀
ယြန္း(ေလာ)
၇
တိုင္းယြန္း(ေလာ)
၁၁
ပေလး
၈
ပေလာင္
၁၂
ပေလာင္
၁၃
ဝ
၉
ဝ
၁၄
အင္
၁၅
စံု(ဆံု)
၁၆
တိုင္းလြယ္
၁၀
တိုင္းလြယ္(ဝ)
၁၇
ဓႏု
၁၁
ဓႏု
၁၈
ေတာင္႐ိုး
၁၂
ေတာင္႐ိုး
၁၉
ဓေနာ
၁၃
ဓေနာ
၂၀
လားဟူ
၁၄
လားဟူ
၂၁
ကြီ
၂၂
ေကာ္
၁၅
အခါ
၂၃
ဖ်င္
၂၄
ခမူ
၁၆
ခမူ(ေလာ)
၂၅
ေျမာင္ဇီး
၁၇
ေျမာင္
၂၆
ေယာင္
၂၇
အိုက္ဘြယ္
၂၈
ကိုးကန္႔
၁၈
ကိုးကန္႔(တ႐ုတ္)
၂၉
အင္းသား
၁၉
အင္းသား
၃၀
ပအိုဝ္း
၂၀
ပအိုဝ္း
၃၁
ယင္းက်ား
၂၁
ယင္း
၃၂
ယင္းနက္
၃၃
မိုင္းသာ
၂၂
မိုင္းသာ
            မည္သို႔ဆိုေစ စစ္အစိုးရ အဆက္ဆက္လက္ခံထားေသာ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစု (၁၃၅) မ်ိဳးသည္ (၇၇) မ်ိဳးသည္
စာရင္းထပ္ေန၍ (၅၈)မ်ိဳးသာ႐ွိေပသည္။ ယင္း ၅၈ မ်ိဳး၌လည္း ထမန္္၊တိုင္းလ်န္(႐ွမ္းနီ)တို႔သည္ တုိင္းရင္သားလူမ်ိဳးစု စာ
ရင္း၌ မပါဝင္ဘဲက်န္ရစ္ေနသလုိ ယဗိန္း၊ဓေနာ၊ခမူ ကဲ့သို႔ မ်ိဳးတံုးလုဆဲဆဲ (ဝါ) လူဦးေရရာဂဏန္းသာ႐ွိ တိုင္းရင္းသားလူ
မ်ိဳးစုမ်ားလည္း႐ွိေနသည္။
            ျမန္မာ့သမိုင္းေကာ္မ႐ွင္(ယခုျမန္မာ့သမိုင္းအဖြဲ႕)၏ အႀကံေပးခ်က္အရ လူမ်ိဳးစုစာရင္းမ်ားကို ျပဳစုထားသည္ဆို ရာ၌လည္း ျမန္မာ့သမိုင္းအဖြဲ႔သည္ သီးျခားလြတ္လပ္သည့္အဖြဲ႔ မဟုတ္သလို အစိုးရထိန္းခ်ဳပ္ေအာက္႐ွိ အဖြဲ႔အစည္းသာ ျဖစ္ၿပီး ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီအစိုးရလက္ထက္မွ ယေန႔တိုင္ ျမန္မာ့သမိုင္းအဖြဲ႔၏ ေထာက္ျပအႀကံျပဳခ်က္မ်ားကို ဘယ္ ေသာအခါမွ လက္ခံေလ့မ႐ွိဘဲ စစ္အစိုးရအဆက္ဆက္သည္ ၎တို႔၏ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္ အာဏာတည္ၿမဲေရး အတြက္သာ
ျပဳမူေဆာင္႐ြက္လ်က္႐ွိသည္။
            ထို႔ေၾကာင့္ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား တင္ျပသကဲ့သို႔ စစ္အစိုးရအဆက္ဆက္သည္ လူမ်ိဳးစုမ်ားစြာထည့္ သြင္း ေဖာ္ျပထားျခင္းသည္ လူမ်ိဳးစုတမ်ိဳးစီ၏ အခြင့္အေရးမ်ားအား သီးျခားေဆာင္႐ြက္ေပးရန္ ခက္ခဲမႈ႐ွိသည္ဟု ႏိုင္ငံေရး
အရ အေၾကာင္းျပေကာင္းရန္သာျဖစ္ၿပီး တိိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုမ်ားကို ေလ့လာစီစစ္၍ျပန္လည္ျပဳစုရန္ လိုအပ္ပါေၾကာင္း
ေစတနာေကာင္းျဖင့္ေလ့လာဆန္းစစ္တင္ျပလိုက္ပါရပါသည္။
စာကိုး
၁။         ဂါမဏိ ၊ “ ၁၃၅ ” ေခတ္ၿပိဳင္ဂ်ာနယ္ အမွတ္(၁)၊ ႏွစ္လည္မဂၢဇင္း ၂၀၀၄-၂၀၀၅။စာ ၅၀-၅၃။
၂။         ျမန္ျပည္သား “ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစု(၁၃၅)မ်ိဳးေနထိုင္ရာ တို႔ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံ ” လုပ္သားျပည္သူ႔ေန႔စဥ္
            သတင္းစာ (၂၆.၉.၉၀)
၃။         သန္းဝင္းလိႈင္၊ အႏွစ္ခ်ဳပ္ ျမန္မာ့သမိုင္း အဘိဓာန္ ပထမတြဲ၊ရန္ကုန္္၊ပညာေ႐ွ႕ေဆာင္ (ပ)ႀကိမ္ ၂၀၁၀။


2012/5/25 LIlly Kyu <kyu.lily@gmail.com>
Thank you Thomas, this is very useful information for us who's working for Tourism & Hospitality Industrial.


2012/5/25 Thomas Latt <thomasjrlatt@gmail.com>

တိုင္းရင္းႏြယ္ဖြား ဘာသာစကား

Posted by on May 24, 2012 3 Comments
ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံ ဘာသာစကား အုပ္စုမ်ား အေျချပေျမပံု
ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံႀကီးမွာ တိုင္းရင္းသား မ်ဳိးႏြယ္စု ဘယ္ႏွစ္မ်ဳိးရွိလဲလို႔ ေမးလာခဲ႔ရင္ လက္ရွိလူဝင္မႈႀကီးၾကပ္ေရး က စာရင္းအရ (၁၃၅) မ်ဳိး ရွိပါတယ္ခင္ဗ်လို႔ ေျဖရမွာပါပဲ။ ဒါေပမဲ႔ ဒါမဟုတ္ဘူး အစိုးရက သက္သက္ဝါဒျဖန္႔တာ တမင္ မ်ားေအာင္ လုပ္ထားတာလို႔ ဆိုသလို၊ မဟုတ္ေသးဘူး ဒီထဲမွာ မပါေသးတဲ့ မ်ဳိးႏြယ္စုေတြ ရွိေသးတယ္လို႔ ေျပာၾကသူ ေတြလည္း ရွိၾကပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲ မ်ဳိးႏြယ္စုေတြ ကြဲျပားေပမယ္႔ ဘာသာေဗဒအားျဖင့္ ခြဲျခားၾကည့္မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ အ ဓိကအုပ္စုႀကီး (၃) ခုျဖစ္တဲ့ Sino-Tibetan, Austro-Asiatic နဲ႔ Tai-Kadai ကေန ဆင္းသက္လာတဲ့ တိဘက္-ျမန္မာ၊ မြန္-ခမာနဲ႔ ထိုင္း-တရုတ္ အုပ္စု (၃) ခုကိုသာ ေတြ႔ရမွာပါ။
ပင္မမ်ဳိးႏြယ္ျဖစ္တဲ့ Sino-Tibetan အုပ္စုႀကီးမွာ Chinese နဲ႔ Tibeto-Burman ဆိုၿပီး မ်ဳိးႏြယ္အုပ္စုႀကီး (၂) ခု ထပ္ကြဲပါ တယ္။ Chinese အုပ္စုမွာ မ်ဳိးႏြယ္စုေပါင္း (၁၄) ခု ရွိၿပီး Tibeto-Burman အုပ္စုမွာ မ်ဳိးႏြယ္စုေပါင္း (၄၃၅) ခု ရွိပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ အတြင္းမွာရွိတဲ့ Tibeto-Burman အုပ္စုဝင္ တိုင္းရင္းသားေတြကေတာ့ -
(၁) အခါ၊ (၂) သက၊္ (၃) ဂ်ိန္းေဖာ၊ (၄) ထမံ၊ (၅) ကဒူး၊ (၆) တဆီနာဂ၊ (၇) ပအို႔၊ (၈) ပိုးကရင္၊ (ဖလံုစေဝၚ)၊ (၉) ပိုး ကရင္ (ဖလံု)၊ (၁၀) ထရု၊ (၁၁) ပေဒါင္၊ (၁၂) ဘြဲကရင္၊ (၁၃) ေဂခို၊ (၁၄) ေဂဘား၊ (၁၅) ပရဲ၊ (၁၆) မႏုမေနာ၊ (၁၇) ယင္းေဘာ္၊ (၁၈)
Sino-Tibetan အုပ္စု အေျချပေျမပံု
ယင္းတလဲ၊ (၁၉) ကယား (အေရွ႕)၊ (၂၀) ကယား (အေနာက္)၊ (၂၁) မိုပြာကယား၊ (၂၂) စေကာ ကရင္၊ (၂၃) ဝဲေဝၚ၊ (၂၄) ဇယိမ္း၊ (၂၅) ဟားခါးခ်င္း၊ (၂၆) ေငါန္ခ်င္း၊ (၂၇) ဆင္ထန္ခ်င္း၊ (၂၈) ေတာရ္ခ်င္း၊ (၂၉) ဇို ထံုးခ်င္း၊ (၃၀) ဇိုင္ေဖခ်င္း၊ (၃၁) ဖလမ္းခ်င္း၊ (၃၂) စီရင္းခ်င္း၊ (၃၃) တီးတိန္ခ်င္း၊ (၃၄) ရန္ခိုလ္ခ်င္း၊ (၃၅) ပူရာမ္ခ်င္း၊ (၃၆) ရာလ္တဲခ်င္း၊ (၃၇) ရိုလ္တဲခ်င္း၊ (၃၈) ဇိုမီးခ်င္း၊ (၃၉) ခြာမီးခ်င္း၊ (၄၀) ခူမီးခ်င္း၊ (၄၁) အရိႈခ်င္း၊ (၄၂) ဘြာလ္ေခါ ခ်င္း၊ (၄၃) ခ်င္းဘံု (ခ်င္းတြင္းခ်င္း)၊ (၄၄) ဒိုင္ခ်င္း၊ (၄၅) ၿမိဳခ်င္း၊ (၄၆) မြင္းခ်င္း (မင္းတပ္ခ်င္း)၊ (၄၇) ငလ (မတုခ်င္း)၊ (၄၈) ဝဲေလာင္ခ်င္း၊ (၄၉) လိုင္ေနာင္နာဂ၊ (၅၀) ေလာင္ဖုရိနာဂ၊ (၅၁) မခ်မ္းနာဂ၊ (၅၂) ပရနာဂ၊ (၅၃) ဖုန္၊ (၅၄) လရွိ (လခ်ိတ္)၊ (၅၅) မရု (ေလာ္ေဂၚ)၊ (၅၆) ဗမာ၊ (၅၇) ေခ်ာင္းသား၊ (၅၈) အင္းသား၊ (၅၉) ရခိုင္၊ (၆၀) ေတာင္ရိုး၊ (၆၁) ထားဝယ္၊ (၆၂) ရမ္းၿဗဲ၊ (၆၃) ဆန္ဆု၊ (၆၄) ဖ်င္၊ (၆၅) ေလာ္ပန္၊ (၆၆) ေလာ္ပိ၊ (၆၇) လာမာ၊ (၆၈) ေနာ္ရာ၊ (၆၉) ႏူး၊ (၇၀) ရဝမ္၊ (၇၁) အႏု၊ (၇၂) လိြဳင္၊ (၇၃) ပလု၊ တို႔ ျဖစ္ၾကပါတယ္။
Austro-Asiatic အုပ္စု အေျချပေျမပံု
ဒုတိယ ပင္မမ်ဳိးႏြယ္ျဖစ္တဲ့ Austro-Asiatic အုပ္စုႀကီးမွာ Munda နဲ႔ Mon-Khamar ဆိုၿပီး မ်ဳိးႏြယ္အုပ္စုႀကီး (၂) ခု ထပ္ ကြဲပါတယ္။ Munda အုပ္စုမွာ မ်ဳိးႏြယ္စုေပါင္း (၂၂) ခု ရွိၿပီး Mon-Khmer အုပ္စုမွာ မ်ဳိးႏြယ္စုေပါင္း (၁၄၇) ခု ရွိပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ အတြင္းမွာရွိတဲ့ Mon-Khmer အုပ္စုဝင္ တိုင္းရင္းသားေတြကေတာ့ …
(၁) မြန္၊ (၂) ဆမ္ေတာင္း၊ (၃) တိုင္းလြိဳင္၊ (၄) ဝ၊ (၅) ဓေနာ၊ (၆) ရူခ်င္းပေလာင္၊ (၇) ရူမိုင္ပေလာင္၊ (၈) ေရႊပေလာင္ (တအန္း)၊ (၉) ယင္းနက္၊ (၁၀) ယင္းက်ား၊ တို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။
Tai-Kadai အုပ္စု အေျချပေျမပံု
တတိယ ပင္မမ်ဳိးႏြယ္ျဖစ္တဲ့ Tai-Kadai အုပ္စုႀကီးမွာ Hlai, Kadai နဲ႔ Kam-Tai ဆိုၿပီး မ်ဳိးႏြယ္အုပ္စုႀကီး (၃) ခု ထပ္ကြဲပါ တယ္။ Hlai အုပ္စုမွာ မ်ဳိးႏြယ္စုေပါင္း (၂) ခု ရွိၿပီး Kadai အုပ္စုမွာ မ်ဳိးႏြယ္စုေပါင္း (၁၄) ခုနဲ႔ Kam-Tai အုပ္စုမွာ မ်ဳိးႏြယ္ စုေပါင္း (၇၆) ခု ရွိပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ အတြင္းမွာရွိတဲ့ Kam-Tai အုပ္စုဝင္ တိုင္းရင္းသားေတြကေတာ့ …
(၁) ခမ္းတီးရွမ္း၊ (၂) ဂံုရွမ္း၊ (၃) ရွမ္း၊ တို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။
အထက္က စာရင္းမွာ မပါဘဲ တိုင္းရင္းသားအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳထားတဲ့ ကိုးကန္႔ကေတာ့ ပထမအုပ္စုႀကီးျဖစ္တဲ့ Sino-Tibetan အုပ္စုဝင္ Chinese မ်ဳိးႏြယ္ အုပ္စုမွာ ပါဝင္ပါတယ္။
ကိုးကန္႔ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ ေဒသ
ပထမ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ အုပ္စု (၃) ခုလံုးမွာ မပါဘဲ လက္ရွိ တိုင္းရင္းသားအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳထားတာကေတာ့ ေမာ္ ကင္းေခၚ ဆလံုမ်ဳိးႏြယ္စု ျဖစ္ပါတယ္။ ဆလံုဟာ Astronesian ပင္မမ်ဳိးႏြယ္စုႀကီးရဲ႕ Malayo-Polynesian မ်ဳိးႏြယ္စုမွာ ပါပါတယ္။
Malayo-Polynesian အုပ္စု အေျချပေျမပံု
ေဖၚျပခဲ႔တဲ့ မ်ဳိးႏြယ္စုေတြဟာ မ်ဳိးႏြယ္စုအမည္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကြဲလြဲမႈရွိႏိုင္ပါတယ္။ မ်ဳိးႏြယ္စု တခုမွာ အျခားနာမည္ကြဲ မ်ားလည္း ရွိပါေသးတယ္။ အထက္ပါ မ်ဳိးႏြယ္စုအားလံုးဟာ လက္ရွိ ဘာသာေဗဒ စံသတ္မွတ္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ ISO 639-3 အရ ႏိုင္ငံတကာက အသိအမွတ္ျပဳထားတဲ့ မ်ဳိးႏြယ္စုနာမည္မ်ားသာ ျဖစ္ပါတယ္။ အကယ္၍ က်န္ခဲ႔ရင္လည္း က်န္ခဲ႔တဲ့ မ်ဳိးႏြယ္စုဟာ အထက္က အုပ္စုႀကီး (၃) ခု အတြင္းမွာသာျဖစ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ISO Code ဆိုတာကေတာ့ လက္ရွိကမာၻေပၚမွာရွိတဲ့ မ်ဳိးႏြယ္စုေပါင္း ေျခာက္ေထာင္ ကိုးရာေက်ာ္ကို ဘာသာစကားအ လိုက္ အကၡရာသံုးလံုးနဲ႔ စနစ္တက် ခြဲျခားထားတဲ့ စံသတ္မွတ္ခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တိုင္းရင္းဘာသာစကား အခ်ဳိ႕ကို ေဖာ္ ျပရမယ္ဆိုရင္ ဗမာ (ISO 639-3 : mya)၊ ဟားခါးခ်င္း (ISO 639-3 : cnh)၊ ဂ်ိန္းေဖာ (ISO 639-3 : kac)၊ မြန္ (ISO 639-3 : mnw)၊ ရခိုင္ (ISO 639-3 : rki)၊ ရွမ္း (ISO 639-3 : shn) စသည္ျဖင့္ ျဖစ္ပါတယ္။
ပထမ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ အုပ္စုႀကီး (၃) ခုမွာလည္းမပါ၊ တိုင္းရင္းသားအျဖစ္လည္း အသိအမွတ္ မျပဳေပမဲ႔ ဘာသာစ ကားရဲ႕ မူလရင္းျမစ္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံပါလို႔ ေဖာ္ျပထားၿပီး ISO အသိအမွတ္ျပဳျခင္းကို လိမ္လည္ရယူထားတဲ့ ဘာသာစ ကား တခုကိုလည္း ဆက္ၿပီး ေျပာခ်င္ပါေသးတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ရိုဟင္ဂ်ာလို႔ အမည္ခံယူထားတဲ့ စစ္တေကာင္းဘဂၤလီ ျဖစ္ပါတယ္။
Indo-Aryan အုပ္စု အေျချပေျမပံု
စစ္တေကာင္းဘဂၤလီဟာ အင္ဒို-ယူရိုပီယန္ ပင္မအုပ္စုႀကီးက ဆင္းသက္လာတဲ့ အင္ဒို-အာရီရန္ အုပ္စုဝင္ ဘဂၤလီ-အာ သံ မ်ဳိးႏြယ္စုဝင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘဂၤလီ-အာသံ မ်ဳိးႏြယ္စုမွာ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္အထိ လူမ်ဳိးစု (၁၈) ခု ရွိပါတယ္။ အဲဒါေတြက ေတာ့ .. (၁) အာသံ၊ (၂) ဘဂၤလီ၊ (၃) ဘစ္ရွ္ႏုပရီယာ၊ (၄) ခ်ကၠမ၊ (၅) စစ္တေကာင္း၊ (၆) ဟာေဂ်ာင္း၊ (၇) ဟာလ္ဘီ၊ (၈) ကေရာ့၊ (၉) ခါရိယာ၊ (၁၀) ကာမူကာ၊ (၁၁) ေလာ့ဟိ၊ (၁၂) မာလ္ပဟာရိယာ၊ (၁၃) မီအာဂန္၊ (၁၄) နာဟရိ၊ (၁၅) ရာ့ဂ်္ဘန္ရွိ၊ (၁၆) ရန္ပုရိ၊ (၁၇) ေဆလ္ေဟတီ၊ (၁၈) တန္ခ်န္ရာ တို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

Bangali-Assamese အုပ္စု အေျချပေျမပံု
စစ္တေကာင္းဘဂၤလီရဲ႕ မ်ဳိးႏြယ္စု ဆင္းသက္ပံုကို ျပရရင္ – Indo-European_Indo-Iranian_Indo-Aryan_ Eastern zone_Bengali Assamese_Chittagonian ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္တေကာင္းဘဂၤလီရဲ႕ ISO Code ဟာ (ISO 639-3 : cit) ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ မတိုင္ခင္က ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ဘဂၤလီ-အာသံ မ်ဳိးႏြယ္စုဟာ လူမ်ဳိးစု တစ္စုထပ္တိုးၿပီး (၁၉) ခု ျဖစ္သြားပါေတာ့ တယ္။ ျဖစ္ရပံုကေတာ့ ရွိရင္းစြဲ ဘဂၤလီစစ္တေကာင္း လူမ်ဳိးစုကေန စစ္တေကာင္းနဲ႔ ရိုဟင္ဂ်ာဆိုၿပီး လူမ်ဳိးစုႏွစ္စုကို ေမြး ထုတ္လိုက္တာပါပဲ။ ISO 639-3 : cit ကိုပယ္ဖ်က္ၿပီး အဲဒီေနရာမွာ ISO 639-3 : ctg နဲ႔ ISO 639-3 : rhg ဆိုၿပီး ဖန္ တီးလိုက္ပါေတာ့တယ္။ ယခင္ စစ္တေကာင္းဘဂၤလီရဲ႕ မူရင္းေဒသဟာ ဘဂၤလားေဒရွ္႕ျဖစ္ေပမဲ႔ အခုေတာ့ ျမန္မာနဲ႔ ဘဂၤ လားေဒ႔ရွ္ဆိုၿပီး နယ္ပယ္ခ်ဲ႕ထြင္လိုက္ပါေတာ့တယ္။
ဒီေလာက္ဆိုရင္ေတာ့ အေျခအေနမွန္ကို သေဘာေပါက္ေလာက္ၿပီလို႔ ထင္ပါတယ္။ ဘာသာေရး၊ လူမ်ဳိးေရး၊ လူ႔အခြင့္ အေရး အေယာင္ျပၿပီး စနစ္တက်နဲ႔ ထိုးေဖာက္ဝင္ေရာက္လာတဲ့ နယ္ေျမက်ဴးေက်ာ္မႈကို ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းမွာရွိတဲ့ လူ မ်ဳိးမေရြး၊ ဘာသာမေရြး ႏိုင္ငံသားမွန္ရင္ နားလည္ သေဘာေပါက္ဖို႔ လိုမယ္ထင္ပါတယ္။
လက္ရွိ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ စစ္တမ္းေတြအရ ရခိုင္ျပည္နယ္ ေျမာက္ပိုင္းရွိ ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံ စစ္တေကာင္းဘဂၤလီ အေရအ တြက္ကို (၁,၀၀၀,၀၀၀) ဟု ျပထားပါတယ္။ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္ (Johnstone and Mandryk 2001) စစ္တမ္းအရ ရခိုင္တိုင္း ရင္းသား အေရအတြက္ဟာ (၇၃၀,၀၀၀) ပဲရွိပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ လက္ရွိျပည္နယ္အဆင့္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ တိုင္း ရင္းသားအခ်ဳိ႕ေတာင္ လူဦးေရ တသန္းမျပည့္တာ ရွိပါတယ္။ လက္ရွိဖြဲ႕စည္းပံုအရ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ ေဒသေတြမွာ လည္း မ်ဳိးႏြယ္စုဦးေရ တသန္းမရွိၾကပါဘူး။ ဒီကိစၥဟာ ျပတ္ျပတ္သားသား မေျဖရွင္းႏိုင္ရင္ ေရရွည္မွာ ဒုကၡေရာက္ပါ လိမ့္မယ္။ ရိုဟင္ဂ်ာရဲ႕ အကိုေတာ္ျဖစ္တဲ့ စစ္တေကာင္းဘဂၤလီ မ်ဳိးႏြယ္စု ၁၃ သန္းဟာ တဘက္မွာ အဆင္သင့္ ေစာင့္ ေနၾကပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ကိုယ္႔မ်ဳိးႏြယ္စုေတြကို ကိုယ္ေတြမွ မထိန္းသိမ္း မကာကြယ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ ေပ်ာက္ကြယ္ဖို႔ပဲ ရွိပါတယ္။ ေပ်ာက္လည္း ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ႔ပါတယ္။ အေပၚမွာပါတဲ့ ထမံသီေဒသမွာ ေနထိုင္တဲ့ ထမံဘာသာစကားေျပာ ထမံတိုင္းရင္း သား မ်ဳိးႏြယ္စုရဲ႕ ေနာက္ဆံုးမ်ဳိးဆက္ဟာ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္မွာ ကြယ္လြန္သြားၿပီလို႔သိရပါတယ္။ ဒီျပည္ေထာင္စုအတြင္းက မ်ဳိးႏြယ္စုတစ္ခု ပ်က္သုဥ္းသြားျခင္းဟာ ဒီျပည္ေထာင္စုသား အားလံုးမွာတာဝန္ရွိပါတယ္။ လက္ရွိ ျမန္မာျပည္မွာ လူဦး ေရ တေထာင္ေအာက္ မ်ဳိးႏြယ္စုေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါကိုလ်စ္လ်ဴရႈမထားဘို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။
ျမန္မာ-ထိုင္းနယ္စပ္ တိုင္းရင္းသား ဒုကၡသည္စခန္းမ်ား
ေနာက္တခုက ကိုယ္႔တိုင္းရင္းသားစစ္စစ္ ဒုကၡသည္ေတြရဲ႕အေရးပါ ကရင္နီလို႔ေခၚတဲ့ ကယားတိုင္းရင္းသား အုပ္စုထဲ က အေရွ႕ကယားမ်ဳိးႏြယ္စုဟာ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ စစ္တမ္းေတြအရ တစ္ကမာၻလံုးမွာမွ (၂၆,၀၀၀) ပဲ ရွိပါတယ္။ အဲဒီအထဲက သူ႔ဇာတိေဒသျဖစ္တဲ့ ကယားျပည္နယ္မွာ ေနထို္င္ႏိုင္တဲ့ ဦးေရဟာ (၈၀၀၀) ပဲ ရွိပါတယ္။ က်န္တဲ့ (၁၈,၀၀၀) ကေတာ့ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာပါ။ အဲဒီအထဲက (၁၅,၀၀၀) ဟာ ဒုကၡသည္စခန္းေတြမွာ ေနထိုင္ေနၾကရတာပါ။ အျခားတိုင္းရင္းသား မ်ဳိး ႏြယ္စုေတြလည္း ဒုကၡသည္စခန္းမ်ားမွာ အမ်ားအျပား ရွိၾကပါေသးတယ္။ ရင္နာဖို႔ေကာင္းပါတယ္။
ျဖစ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ ၂၀၁၄ ျပည္လံုးကၽြတ္ သန္းေခါင္စာရင္းမတိုင္မီ အႀကိဳစစ္တမ္းအေနနဲ႔ တိုင္းရင္းသား မ်ဳိးႏြယ္စု စာရင္း ကို ေကာက္ယူသင့္ပါတယ္။ ဒါကလည္း သန္းေခါင္စာရင္းအတြက္ လူတေယာက္ ရွစ္က်ပ္ပဲ သံုးမယ္ဆိုေတာ့ ေျပာရတာ အားေတာ့သိပ္မရွိပါဘူး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အစိုးရဆိုသူေကာ အတိုက္အခံဆိုသူမ်ားပါ ကိုယ္႔တိုင္းရင္းသား မ်ဳိးႏြယ္စုမ်ားအ ေရးကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ၾကပါေစ၊ ထိုးေဖာက္ဝင္ေရာက္လာတဲ့ တိုင္းရင္းသားအေရျခံဳ ျပည္ပမ်ဳိးႏြယ္စု အေရး ကိုလည္း ျပတ္ျပတ္သားသား တားဆီးကာကြယ္ႏိုင္ၾကပါေစလို႔ပဲ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။
Thant Ko Ko Maung  (ေဖစ္ဘြခ္မွ ..)
ေလ႔လာရန္ ကြန္ယက္အၫႊန္း
(၁) ကမာၻေပၚရွိ ပင္မမ်ဳိးႏြယ္စုႀကီးမ်ား
(၂) ISO 639 Code Tables
(၃) Request for Change to ISO 639-3 : cit Language Code
(၄) Request for New Language Code Element in ISO 639-3 : ctg
(၅) Request for New Language Code Element in ISO 639-3 : rhg
(၆) Comments received for ISO 639-3 Change Request 2006-048