Monday, April 29, 2013

စုေတခါနီးအေရးၾကီးပံု

စုေတခါနီးအေရးၾကီးပံု
ျပခဲ့ေသာ အေၾကာင္းမ်ားတြင္ တစ္ပါးပါးေၾကာင့္ လူတစ္ေယာက္စုေတဖုိ႔ရာ အခ်ိန္နီးကပ္လာလွ်င္မစုေတမီ နာရီ၀က္ေလာက္မွစ ၍ စိတ္ေကာင္းေဇာေကာင္းရဖို႔ အေရးၾကီး၏။ စုေတသည့္တုိင္ေအာင္ကုသိုလ္ေဇာမ်ား ေစာေနလွ်င္ ဧကန္မုခ် သုဂတိ ဘ၀
သို႔ ေရာက္ရမည္။ စုေတခါနီး၀ယ္ အကုသိုလ္ေဇာမ်ား ေစာေန
လွ်င္ ဧကန္အပါယ္ဘံုသို႔ ေရာက္ရေတာ့မည္။ သို႔ျဖစ္၍ ျမင္းအ
ေျပးျပိဳင္ရာတြင္ ပန္း၀င္ခါနီး အေရးၾကီးဆံုး ျဖစ္သကဲ့သို႔ ေနာက္
တစ္ဖန္ ဘ၀ေကာင္းရဖုိ႔ စုေတခါနီး၌ အေရးၾကီးလွေပသည္။
ထုိ စုေတခါနီး၌ စိတ္ေကာင္း မေကာင္းမွာလည္း ထုိအခါ ထင္
လာေသာ အာရုံႏွင့္သာ သက္ဆုိင္ၾကေလသည္။

ထင္လာတတ္ေသာအာရုံ ၃-မ်ိဳး
စုေတခါနီး၌ ကံ၊ ကမၼနိမိတ္၊ ဂတိနိမိတ္ ဟု အာရုံ ၃-မ်ိဳးတြင္
တစ္မ်ိဳးမ်ိဳး ထင္လာတတ္၏။ “ကံ”ဆိုသည္မွာလည္း ကုသိုလ္
အကုသိုလ္ ေစတနာေတြတည္း။ “ကမၼနိမိတ္” ဆုိသည္ကား
ထုိကုသိုလ္ အကုသိုလ္ျပဳစဥ္က ေတြ႕ၾကံဳ သံုးစြဲခဲ့ရေသာ အရာ
၀တၳဳမ်ားတည္း။ “ဂတိနိမိတ္” ဆုိသည္မွာ စုေတျပီး ေနာက္
ေရာက္ရမည့္ ဂတိ၌ (ဘ၀၌) ေတြ႕ၾကံဳရမည့္ အရာ၀တၳဳတည္း။

ကံအာရုံထင္လာပံု
ေသခ်ိန္မေရာက္ခင္ စကၠန္႔အနည္းငယ္က ျဖစ္ေစ၊ နာရီ၀က္
တစ္နာရီစသည္ ကြာျခားေသာအခါက ျဖစ္ေစ၊ ရက္ေပါင္းလ
ေပါင္းမ်ားစြာ ကြာျခားေသာအခါ ျဖစ္ေစ ျပဳခဲ့ေသာ ကံအမ်ိဳး
မ်ိဳးသည္ ေနာက္ဘ၀အသစ္တြင္ ပဋိသေႏၶ အက်ိဳးေပးခြင့္
ၾကံဳလာလွ်င္ ေသခါနီး ေလာေလာဆယ္ ထင္လာတတ္၏။
ထုိသို႔ ထင္လာရာ၀ယ္ ေရွးက ဒါန သီလ စေသာ ကုသိုလ္
ကံျဖစ္လွ်င္ ထိုကံက ျပန္၍ အမွတ္ရေသာ အားျဖင့္ ထင္
လာျခင္း၊ ယခုေလာေလာဆယ္ လွဴဒါန္းေနရသလို ဥပုသ္
ေစာင့္ေနရသလို အိပ္မက္မက္သလို အေနအားျဖင့္ ထင္
လာျခင္းဟု ၂-မ်ိဳးရွိသည္။ အကုသိုလ္ကံမ်ားတြင္လည္း
ပါဏာတိပါတမူ ျဖစ္လွ်င္ ထုိကံကို ျပန္၍ အမွတ္ရျခင္း
တစ္မ်ိဳး၊ ယခုပင္ သတ္ျဖတ္၍ ေနရသလုိ ထင္ျခင္းတစ္
မ်ိဳးဟု ၂-မ်ိဳးရွိသည္။ ဤနည္းအတုိင္းပင္ အျခားေသာ
အကုသိုလ္ကံ ထင္လာပံုကိုလည္း ခ်ဲ႕ထြင္ၾကည့္ပါေလ။

ကမၼနိမိတ္အာရုံထင္လာပံု
အကုသိုလ္ကံ ျပဳခဲ့ၾကသူတို႔မွာ ပါဏာတိပါတမူျဖစ္လွ်င္
သတ္ျဖတ္စဥ္အခါက အသံုးျပဳခဲ့ေသာ ဓား၊ တုတ္၊ ေသနတ္၊
ပိုက္ကြန္၊ ေလး၊ ျမား၊ လွံ စေသာ လက္နက္မ်ား ထင္လာ
တတ္၏။ ႏြားသတ္သမား တစ္ေယာက္၌ကား ႏြားမ်ားကို
သတ္ျပီးေနာက္ အသားကိုခြာ၍ စုပံုထားေသာ အရုိးပံုၾကီး
ထင္လာသတဲ့။ အဒိႏၷဒါနမူ၊ ကာမူ စသည္မ်ားကို ျပဳခဲ့ၾက
သူမွာလည္း ထုိမေကာင္းမူႏွင့္ ဆုိင္ရာ အာရုံမ်ား ထင္လာ
ပံုကို ခ်ဲ႕ထြင္း ၾကည့္ၾကပါေလ။

ကုသိုလ္ကံ့ ျပဳခဲ့ၾကသူတို႔တြင္လည္း ဒါနျပဳရာ၌ ေက်ာင္း၊
ဘုရား တည္ေဆာက္ ကိုးကြယ္သူျဖစ္လွ်င္ ေက်ာင္းအာရုံ၊
ဘုရားအာရုံ၊ ေက်ာင္းႏွင့္စပ္၍ လွဴခဲ့ေသာ သကၤန္း၊ ဆြမ္း၊
ေဆး အာရုံ၊ ဘုရားႏွင့္စပ္၍ လွဴခဲ့ေသာ ပန္း၊ ဆီမီး၊ အေမႊး
တုိင္ စေသာ အာရုံမ်ား ထင္လာတတ္၏။ ဥပုသ္ေစာင့္သံုး
ခဲ့သူ၊ ကမၼ႒ာန္းထုိင္ခဲ့သူ ျဖစ္လွ်င္ ဥပုသ္ႏွင့္ စပ္ဆုိင္ေသာ
စိပ္ပုတီး၊ စင္ၾကယ္ေသာ အ၀တ္အစား၊ ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္း၊
စိပ္ပုတီးစိပ္ရာ သစ္ပင္ရိပ္ စေသာ ေနရာမ်ား ထင္လာတ
တ္၏။ အပစာယန၊ ေ၀ယ်ာ၀စၥ စေသာ ကုသိုလ္မ်ား၏
အာရုံလည္း ထုိက္သလုိ ထင္လာတတ္ၾကသည္။

ဂတိနိမိတ္ထင္လာပံု
စုေတခါနီး၌ ဘ၀အသစ္၀ယ္ ေတြ႕ၾကံဳရမည့္ အာရုံမ်ား
လည္း တင္ၾကိဳ၍ ထင္လာတတ္၏။ နတ္ျပည္ေရာက္မည့္
သူျဖစ္လွ်င္ နတ္သမီးေတြ၊ ဘံုဗိမာန္၊ ဥယ်ာဥ္ စသည္ထင္
လာတတ္၏။ လူ႔ျပည္ေရာက္မည့္သူျဖစ္လွ်င္ အမိ၀မ္းရည္
၏ နီနီရဲရဲအဆင္း ထင္လာတတ္၏။ ျပိတၱာျဖစ္မည့္သူျဖစ္
လွ်င္ ေတာၾကီး၊ ေတာင္ၾကီး၊ ျမစ္ေရ၊ သမုဒၵရာကမ္း စ
သည္ျဖင့္ မိမိေနထုိင္ရမည့္ အရပ္ေဒသအလုိက္ ထင္လာ
တတ္၏။

မ်က္ႏွာအေနအထားႏွင့္ ဂတိမွန္းဆဖြယ္
စုေနခါနီး၌ မ်က္ႏွာအေနအထား ၾကည့္ပါ။ ၾကည္ၾကည္
လင္လင္ ရွိလွ်င္ အာရုံေကာင္း ထင္ေနျပီျဖစ္၍ သုဂတိ
သြားရလိမ့္မည္ဟု မွန္းဆႏုိင္သည္။ မ်က္ႏွာအေန ညိူး
ငယ္လွ်င္ သို႔မဟုတ္ ၾကမ္းတမ္းေသာ အမူအရာ ျဖစ္ေန
လွ်င္ မေကာင္းေသာ အာရုံထင္ေနျပီျဖစ္၍ ဧကန္မုခ်
ဒုဂၢတိသုိ႔ သြားရေတာ့မည္ဟု မွန္းဆႏုိင္ေပသည္။
(တခ်ိဳ႕ကား ေရွးက ခံစားခဲ့ရေသာ ကာမဂုဏ္ေၾကာင့္
ျပံဳးေနေပလိမ့္မည္။ ထိုအျပံဳးကား ေကာင္းေသာ
ျပံဳးျခင္း မဟုတ္ပါ။)

ေယာင္ယမ္းပံုျဖင့္ မွန္းဆဖြယ္
တခ်ိဳ႕စုေတခါနီး၌ ညင္ညင္သာသာ မရွိဘဲ ေျပာလား၊
ဆုိလား၊ ေယာင္လား၊ ယမ္းလား လုပ္၏။ ေရွးတုန္းက
ရဟႏၱာရွင္ေသာဏ၏ ခမည္းေတာ္ ငယ္ရြယ္စဥ္က
မုဆုိးၾကီးျဖစ္၍ ၾကီးမွ ရဟန္းျပဳ၏။ စုေတခါနီးေသာ္
(မိနစ္အေတာ္ေ၀းေ၀းကပင္) ေခြးၾကီးေတြက သူ႔ကို
ကိုက္ေတာ့မည္ဟန္ ထင္ေနသျဖင့္ “သားရဲ႕၊ ေျခာက္
ပါဟဲ့ ေျခာက္ပါဟဲ့”ဟု ေအာ္သတဲ့။

အရွင္ေသာဏက “ဦးပဥၥင္းၾကီးမွာ ငရဲနိမိတ္ ထင္ေန
ပါသေကာ”ဟု ေတြးေတာ၍ ခ်က္ခ်င္း ပန္းေတြကို
ရွာျပီးလွ်င္ ဘုရား ရင္ျပင္ေတာ္မွာ ပန္းေမြ႕ရာခင္း၍
ဦးပဥၥင္းၾကီးကို ခုတင္ႏွင့္တကြ ယူသြားျပီး “ဦးပဥၥင္း
ၾကီး၊ ၾကည္ညိဳလုိက္၊ ၾကည္ညိဳလုိက္၊ ဦးပဥၥင္းၾကီး
အတြက္ ပန္းေတြ လွဴထားတယ္”ဟု ေျပာေသာအ
ခါ သတိရလာ၍ ဘုရားအာရုံျပဳလ်က္ ပန္းမ်ားကို
လွဴဒါန္းေနစဥ္ “ေနရာဖယ္ေပးလုိက္ပါ၊ ေနရာဖယ္
ေပးလုိက္ပါ၊ သားရဲ႕ မိေထြးေတြ လာေနတယ္”ဟု
ေယာင္ျပန္ရာ “အင္း နတ္ျပည္ ဂတိနိမိတ္ ထင္လာ
ေပါ့ကုိး”ဟု ေအာက္ေမ့တုန္းမွာပင္ ဦးပဥၥင္းၾကီး ဘ၀
ဆံုး၍ နတ္ျပည္သို႔ ေရာက္သြားေလသည္။

ဂတိနိမိတ္ထင္ပုံတစ္မ်ိဳး
တခ်ိဳ႕စုေတခါနီး လားရာဂတိ၌ ေတြ႕ၾကံဳရမည့္ အရာ
၀တၳဳကို တုိက္ရုိက္ပင္ မ်က္စိျဖင့္ ေတြ႕ရ၏။ “ေရ၀တီ”
မည္ေသာ မိန္းမသည္ ဘုရား ေက်ာင္း ဒါယကာ နႏၵိယ
သူၾကြယ္၏ ဇနီးတည္း။ နႏၵိယသူၾကြယ္က သဒၶါတရား
ရွိသေလာက္ ေရ၀တီမွာ သဒၶါတရား ကင္းမဲ့၏။ ဗုဒၶဘာ
သာဟူ၍ မဆုိထုိက္။ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ဆဲေရးတတ္၏။
နႏၵိယသူၾကြယ္က ေရွးဦးစြာ စုေတ၍ နတ္ျပည္၌ ျဖစ္ျပီး
ေနာက္ ေရ၀တီေသခ်ိန္ေရာက္ေသာ္ ငရဲမွ ငရဲထိန္း ၂-ဦး
လာေရာက္၍ အတင္းဆြဲယူကာ နတ္ျပည္သို႔ ေခၚသြား၍
နႏၵိယ၏ စည္းစိမ္ကို ျပျပီးမွ ငရဲသို႔ အတင္းဆြဲခ်သြားသတဲ့။

ဘုရားလက္ထက္ေတာ္တုန္းက “ဓမၼိက” ဥပါသကာသည္
ဥပါသကာေပါင္းမ်ားစြာကို ေခါင္းေဆာင္၍ သူေတာ္ေကာင္း
အျဖစ္ေနထုိင္၏။ စုေတခါနီးေသာ္ ရဟန္းေတာ္္မ်ား၏ တရား
ကို နာစဥ္ နတ္ျပည္ ၆-ထပ္မွ နတ္ရထား ၆-စင္းတုိ႔ ေကာင္း
ကင္၌ တည္လ်က္ “သူ႔ရထားတင္မည္၊ ငါ့ရထားတင္မည္”
ဟု ေျပာဆိုေနသံကို တရားနာေနရေသာ ဓမၼိက ဥပါသက
သည္ ျမင္လည္း ျမင္ရ၊ ၾကားလည္း ၾကားရ၏။ ထုိ႔ေနာက္
မၾကာမီပင္ စုေတ၍ တုသိတာ နတ္ရထား၌ နတ္သားအ
ျဖစ္ျဖင့္ ပါသြားေလသည္။

ေျမမ်ိဳသူတို႔ကား အ၀ီစိက မီးအရွိန္သည္ လူ႔ျပည္တုိင္
ေအာင္ ဟပ္သျဖင့္ မီးပူအေတြ႕ကို မေသခင္က ေတြ႕
ရေလသည္။ ဤသို႔လွ်င္ စုေတခါနီး ဂတိနိမိတ္ ထင္
လာပံု အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိ၏။ ယခုကာလ တခ်ိဳ႕စုေတခါနီး၌
ကား တီးသံ မူတ္သံႏွင့္ အေမႊးအၾကိဳင္မ်ားကို အနီး
အပါးမွ လူအမ်ားပင္ ၾကားရ ေမႊးရ၏။ ဤဂတိနိမိတ္ႏွင့္
တကြ ျပခဲ့ေသာ ကံ ကမၼ နိမိတ္တုိ႔သည္ မ်ာေသာအား
ျဖင့္ အက်ိဳးေပးခြင့္ရေသာ ကံအစြမ္းေၾကာင့္ ထင္လာ
သည္ဟု မွတ္ပါ။

စုေတခါနီးျပဳျပင္ေပးရပံု
မက်န္းမာျခင္း စသည္ေၾကာင့္ ျဖည္းျဖည္းသက္သာ
ေသရေသာ အခ်ိဳ႕လူတုိ႔ စုေတခါနီး ကာလ၌ ဆရာ
သမားေကာင္း၊ ေဆြေကာင္း မ်ိဳးေကာင္းမ်ားက အာ
ရုံေကာင္း ထင္လာဖုိ႔ရာ ျပဳျပင္ေပးၾကရမည္။ လူမမာ
သည္ ယခု ေရာဂါမွ လြတ္ႏုိင္ေတာ့မည္ မထင္လွ်င္
လူမမာ၏ အနီးအပါး၌ သန္႔ရွင္းႏုိင္သမွ် သန္႔ရွင္း
ေအာင္ ျပဳျပင္ရမည္။ ဘုရားကို ရည္စူး၍ ပန္းမ်ားကို
ေရေမႊး ေကာင္းေကာင္း ဆြတ္ဖ်န္းလ်က္ လွဴဒါန္းပူ
ေဇာ္ထားရမည္။ ညဥ္႔အခါျဖစ္လွ်င္ ဆီမီးေတြ ထိန္
လင္းေအာင္ ညွိထြန္းထားရမည္။

ဂိလာနကိုလည္း “ပန္းေတြ၊ ဆီမီးေတြ (အေမ့အတြက္၊
အေဖ့အတြက္) ပူေဇာ္ထားပါသည္။ ၾကည္ညို၀မ္းေျမာက္
ပါ”ဟု ေျပာရမည္။ အရြတ္အဖတ္ ေကာင္းေကာင္းႏွင့္
ဓမၼစၾကာစေသာ တရားစာကို ရြတ္ဖတ္ရမည္။ ထိုသို႔
ပူေဇာ္ရြတ္ဖတ္မူကို စုေတခါနီး မိနစ္အနည္းငယ္ အခ်ိန္
က်မွ မဟုတ္ဘဲ ရက္အေတာ္ၾကာကပင္ ၾကိဳတင္၍ ျပဳရ
မည္။ ဂိလာနကလည္း အားမငယ္ရ၊ ျပဳစုသူ ေဆြမ်ိဳးမ်ား
လည္း ၀မ္းမနည္းရ။ ထုိကဲ့သို႔ ျပဳျပင္ခံေနရသူမွာ ထုိ ပန္း၊
ဆီမီး၊ အေမႊးနံ႕၊ တရားသံကိုလည္းေကာင္း၊ ဘုရားသံကို
လည္းေကာင္း အာရုံျပဳကာ ရက္အေတာ္ၾကာေအာင္ ကု
သိုလ္ေတြ အထံုရေနပါလိမ့္မည္။

ထို႔ေနာက္ စုေတခ်ိန္ နီးကပ္လာေသာအခါ ပန္း၊ ဆီမီး၊
အေမႊး၊ တရားသံတုိ႔ကလည္း ရွိတုန္း၊ မ်က္စိ၊ နားတုိ႔
ကလည္း ျမင္တုန္း၊ ၾကားတုန္းျဖစ္လွ်င္ ထုိအာရုံ တစ္
ခုခု မေပ်ာက္ခင္မွာပင္ စုေတစိတ္ က်ေရာက္တတ္၏။
ထိုအခါ ထိုပန္း ဆီမီး စသည္တုိ႔ကို ပူေဇာ္ေသာ ကုသုိလ္
ကံက ဧကန္ အက်ိဳးေပးေတာ့မည္။ သုဂတိဘ၀သို႔ ဧကန္
မုခ် ေရာက္ရေတာ့မည္။ ဤသို႔ အာရုံတုိက္ရုိက္ရွိတုန္း
စုေတႏုိင္ေအာင္ ဆုိင္ရာေဆြမ်ိဳးမ်ားမွာ ျပဳျပင္ဖုိ႔ တာ၀န္ရွိ
သည္ကို လူတုိင္း သတိျပဳသင့္သည္။ အရွင္ေသာဏ၏
ဖခင္ရဟန္းၾကီးမွာ အရွင္ေသာဏတည္းဟူေသာ သား
ေကာင္းက ျပဳျပင္ေပးမူေၾကာင့္ ငရဲနိမိတ္မ်ား ကြယ္
ေပ်ာက္၍ နတ္ျပည္နိမိတ္မ်ား ထင္လာရသည္။

အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ ကိုယ္က်င့္အဘိဓမၼာစာအုပ္မွ
ထုတ္ႏူတ္ေဖာ္ျပေပးထားပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာေတြရဲ႕ အ႐ုိးစဲြေနတဲ့ အလဲြ

ဗုဒၶဘာသာေတြရဲ႕ အ႐ုိးစဲြေနတဲ့ အလဲြတကာ အလဲြေတြထဲမွာ ဒီေသသူကုိ သရဏဂုံ တင္ရမယ္ဆုိတဲ့ အလဲြကလည္း ေဖ်ာက္ဖုိ႔ခက္တဲ့ အလဲြတစ္ခု ျဖစ္ေနပါတယ္။ တကယ္ေတာ့
သရဏဂုံဆုိတာ တင္ေပးလုိ႔ရတဲ့အရာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေဆာက္တည္မွ ရတဲ့အရာျဖစ္ပါတယ္။ ေဆာက္တည္မွ ရတဲ့အရာဆုိရင္ အသက္ရွိမွ ေဆာက္တည္လုိ႔ ရမွာျဖစ္လုိ႔ သရဏဂုံတည္ေအာင္ လုပ္ႏုိင္တာလည္း အသက္ရွင္ေနတဲ့သူပဲ လုပ္ႏုိင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဆုိ ေသတဲ့သူအတြက္ သရဏဂုံဟာ တင္ေပးလုိ႔လည္း မရသလုိ တည္ေအာင္ေဆာက္လုိ႔လည္း မရဘူးဆုိတာ ရွင္းပါတယ္။ အဲဒါကုိပဲ ဗုဒၶဘာသာေတြက လူေသရင္ သရဏဂုံ တင္ရတယ္ဆုိတာႀကီးက စဲြေနၾကေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဗုဒၶဘာသာမွာ သရဏဂုံ ေဆာက္တည္ထားတဲ့ သူေတြအတြက္ သရဏဂုံ ပ်က္ျခင္းအေၾကာင္း ႏွစ္မ်ိဳးရွိပါတယ္။ တစ္မ်ိဳးက ေသသြားရင္ သရဏဂုံ ပ်က္သြားၿပီး ေနာက္တစ္မ်ိဳးကေတာ့ ရတနာသုံးပါးထက္ က်န္တဲ့အရာေတြကုိ ပုိၿပီးအားကုိးယုံၾကည္ ကုိးကြယ္ရင္ သရဏဂုံ ပ်က္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ရတနာသုံးပါးအေပၚ ယုံၾကည္ကုိးကြယ္မႈ မပ်က္ေပမယ့္ အေျခအေနအရ တစ္ျခားအယူ၀ါဒေတြကုိ ကုိးကြယ္ပူေဇာ္ ပသေနရတာေတြ ရွိပါတယ္။ ဥပမာ ေၾကာက္လုိ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ လာဘ္လာဘေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အစဥ္အလာ ကုိးကြယ္လာမႈမ်ားေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့။ ဒီလုိ ကုိးကြယ္ပူေဇာ္မႈမ်ိဳးမွာေတာ့ သရဏဂုံ မပ်က္ပါဘူး။ သရဏဂုံေတာ့ ညစ္ႏြမ္းပါတယ္။

ထားပါေတာ့။ ဒီေနရာမွာ ေျပာခ်င္တာက ေသသြားရင္ သရဏဂုံ တင္ေပးလုိ႔ မရေတာ့တဲ့အျပင္ အသက္ရွင္စဥ္က ေဆာက္တည္ခဲ့တဲ့ သရဏဂုံပါ ပ်က္သြားတာျဖစ္တဲ့ အတြက္ ေသသူကုိ သရဏဂုံ တင္တယ္ဆုိတာ မွားေနတဲ့ အယူအဆ ျဖစ္တယ္ဆုိတာ ေျပာခ်င္တာပါ။ တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္။ ေသသူကုိ သရဏဂုံတင္တာ မဟုတ္ဘဲ ေသတဲ့သူကုိ ရည္စူးၿပီး ကုသုိလ္လုပ္ အမွ်ေပးေ၀ေပးတာ၊ ေသသူကုိ အေၾကာင္းျပဳျပီး က်န္ခဲ့တဲ့သူေတြမွာ ေသာကပရိေဒ၀ ေတြေၾကာင့္ သရဏဂုံ ညႇိဳးႏြမ္းေနတဲ့အေပၚမွာ ျပန္လည္သတိတရ ျဖစ္လာေအာင္ ကုသုိလ္လုပ္ၾကတယ္ ဆုိရင္ေတာ့ ဒါဟာ အဓိပၸါယ္ျပည့္၀ၿပီး စာေပနဲ႔ညီကာ သဘာ၀လည္း က်ပါတယ္။ အဲဒီလုိပဲ ျဖစ္သင့္ပါတယ္။ ေသသူကုိ သရဏဂုံတင္တာ မဟုတ္ဘဲ ေသသူကုိ ရည္စူးၿပီး ကုသုိလ္လုပ္တာ ဆုိရင္ေတာ့ ေသတဲ့ေနကစၿပီး အခ်ိန္မေရြး၊ ေနရာမေရြး အကန္႔အသတ္မရွိ ကုသိုလ္လုပ္ အမွ်ေပးေ၀ႏုိင္ပါတယ္။ ေသသြားတဲ့သူက သာဓုေခၚႏုိင္လုိ႔ ေခၚသြားရင္ သူ႔အတြက္ ေကာင္းသြားၿပီး မေခၚႏုိင္လည္း က်န္တဲ့သူေတြအတြက္ ကုသုိလ္ရေစတဲ့ အလုပ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ အ႐ုိးစဲြေနတဲ့ အယူအဆ တစ္ခုျဖစ္တဲ့ ေသသူကုိ သရဏဂုံ တင္တယ္ဆုိတဲ့ အစဥ္အလာ အယူအဆဟာ ဗုဒၶဘာသာ အလုိအရ လဲြမွားေနၿပီး လုပ္ေပးလုိ႔ မရတဲ့ အယူအဆ ျဖစ္ေနတယ္ဆုိတာကုိ သေဘာေပါက္နားလည္ကာ ေနာက္ေနာင္ ဘယ္သူပဲေသေသ ေသသူကုိ သရဏဂုံတင္တာေတြ လုပ္စရာမလုိဘဲ ေသသူကုိ ရည္စူးၿပီး ကုသုိလ္လုပ္ အမွ်ေပးတာေတြပဲ လုပ္သင့္တယ္ဆုိတာ သတိျပဳႏုိင္ၾကေစဖုိ႔ လဲြေနတဲ့ အလဲြတစ္ခုအျဖစ္ သူေသေကာင္နဲ႔ သရဏဂုံအေၾကာင္း တစ္ေစ့တစ္ေစာင္း ေရးသားတင္ျပ လုိက္ရပါတယ္။

(ဓါတ္ပံုကို အင္တာနက္မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္)

စာေရးသူ = အရွင္၀ိစိတၱ (မနာပ ဒါယီ)

ခ်ဥ္ေပါင္ဖူး၏ က်န္းမာေရး အက်ဳိးေက်းဇူးမ်ား

ခ်ဥ္ေပါင္ဖူး၏ က်န္းမာေရး အက်ဳိးေက်းဇူးမ်ား
29.4.2013

ခ်ဥ္ေပါင္ဖူးကို ေထာင္းၿပီး စားတာ၊ ခ်က္ၿပီး စားတာ စသျဖင့္ အမ်ဳိးမ်ဳိး ဟင္းလ်ာျပင္ဆင္ကာ စားေလ့ ရွိၾကပါတယ္။ ခ်ဥ္ေပါင္ဖူးကို လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ စားတာက ေျခာက္ေအာင္ထားၿပီး စားတာထက္ အင္တီေအာက္ဆီးဒင့္ ပမာဏ ပိုမ်ားတာေၾကာင့္ က်န္းမာေရး အက်ဳိးေက်းဇူး ပိုမ်ားတယ္လို႔လည္း ေလ့လာမႈေတြက ဆိုထားပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ခ်ဥ္ေပါင္ဖူးမွာ ေအာက္ပါ က်န္းမာေရး အက်ဳိးေက်းဇူးေတြ ရွိတာကိုလည္း ေလ့လာမႈေတြအရ သိရပါတယ္။

ကိုယ္အေလးခ်ိန္ကို ထိန္းေပးျခင္း

ကီဘန္စန္း မေလးရွားတကၠသိုလ္မွ သိပၸံပညာရွင္ေတြက ခ်ဥ္ေပါင္ဖူးမွာ HCA (hydroxycitric acid) လို႔ ေခၚတဲ့ ၾသဂဲနစ္ အက္စစ္ပမာဏ မ်ားစြာ ပါဝင္တာေၾကာင့္ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ေလ်ာ့က်ေရး ျဖည့္စြက္ေဆးထဲမွာ လတ္တေလာ ထည့္သြင္းၿပီး သံုးေနေၾကာင္း ဆိုပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ခ်ဥ္ေပါင္ဖူးမွာ ဗီတာမင္စီနဲ႔ အစြမ္းထက္ အင္တီေအာက္ဆီးဒင့္ အန္သိုဆိုင္ယာနင္ ႏွစ္မ်ဳိးစလံုး မ်ားစြာ ပါဝင္ပါတယ္။

ေရာဂါေဝဒနာကို ခုခံႏိုင္စြမ္းရွိျခင္း

ခ်ဥ္ေပါင္ဖူးမွာ ဗီတာမင္စီနဲ႔ အင္သိုဆိုင္ယာနင္ဆိုတဲ့ အင္တီေအာက္ဆီးဒင့္ ပါဝင္မႈ ျမင့္မားတာေၾကာင့္ က်န္းမာေရးကို ေကာင္းမြန္ေစၿပီး ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ ေရာဂါေဝဒနာေတြကို တြန္းလွန္ႏိုင္တဲ့ အဆင့္ကို တိုးတက္ ေကာင္းမြန္ေစႏိုင္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ တိုင္းျပည္ေတြမွာ ခ်ဥ္ေပါင္ဖူးကို ေသြးတိုးတာကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ဖို႔လိုမ်ဳိး ေကာင္းက်ဳိးေတြ ရရွိဖို႔အတြက္ အသံုးျပဳလာၾကပါတယ္။

ဗီတာမင္ႏွင့္ သတၱဳဓာတ္မ်ားစြာ ပါဝင္ျခင္း

ခ်ဥ္ေပါင္ဖူးမွာ ဗီတာမင္ေအ၊ ဗီတာမင္ B2၊ ဗီတာမင္ B3၊ ဗီတာမင္စီ၊ ပ႐ိုတင္းဓာတ္၊ ကယ္လ္စီယမ္၊ သံဓာတ္၊ မဂၢနီဆီယမ္၊ ေဖာ့စ္ဖရပ္စ္၊ ပိုတက္စီယမ္၊ ဆိုဒီယမ္၊ သဘာဝအဆီ၊ ကာဗိုဟိုက္ဒရိတ္တို႔ ပါဝင္ပါတယ္။

ဗီတာမင္စီေၾကာင့္ ေကာင္းက်ဳိးမ်ားစြာ ရရွိျခင္း

ခ်ဥ္ေပါင္ဖူးမွာ ပါဝင္တဲ့ ဗီတာမင္စီေၾကာင့္ အနာက်က္ေစပါတယ္၊ ဆဲလ္ေတြ ထိခိုက္မႈ မျဖစ္ေအာင္ ကာကြယ္ေပးပါတယ္၊ သြားဖံုးကို က်န္းမာေစပါတယ္၊ သြားေတြကို က်န္းမာေစပါတယ္၊ ကိုယ္ခံစြမ္းအား စနစ္ကို တိုးတက္ေစပါတယ္၊ မေကာင္းတဲ့ ဖရီးရယ္ဒီကယ္ေတြကေန ကာကြယ္ေပးပါတယ္၊ အိုမင္းမႈျဖစ္ႏႈန္းကို ေလွ်ာ့ခ်ေပးပါတယ္၊ ကင္ဆာေရာဂါတခ်ဳိ႕ ျဖစ္ႏိုင္ေျခကို ေလ်ာ့က်ေစပါတယ္၊ သံဓာတ္စုပ္ယူမႈ အားေကာင္းေစပါတယ္၊ အဆုတ္ကို က်န္းမာေစပါတယ္၊ မၾကာခဏ အေအးမိေဝဒနာ မျဖစ္ေအာင္ ကာကြယ္ေပးပါတယ္၊ မၾကာခဏ ကူးစက္ပိုးဝင္မႈ မျဖစ္ေအာင္ ကာကြယ္ေပးပါတယ္.. အစရွိတဲ့ ေကာင္းက်ဳိးေတြကို ရရွိေစပါတယ္။

ကယ္လ္စီယမ္ေၾကာင့္ ေကာင္းက်ဳိးမ်ားစြာ ရရွိျခင္း

ခ်ဥ္ေပါင္ဖူးမွာ ပါဝင္တဲ့ ကယ္လ္စီယမ္ေၾကာင့္ အ႐ိုးေတြကို သန္စြမ္း က်န္းမာေစပါတယ္၊ နာ့ဗ္ေၾကာရဲ႕ လုပ္ငန္းေဆာင္တာေတြကို ေကာင္းမြန္ေစပါတယ္၊ ႂကြက္သား လုပ္ငန္းေဆာင္တာကို ေကာင္းမြန္ေစပါတယ္၊ ေသြးခဲေအာင္ လႈံ႕ေဆာ္ေပးပါတယ္၊ ေျခေထာက္နဲ႔ လက္ထံုက်ဥ္မႈ ေလ်ာ့ပါးေစပါတယ္၊ အ႐ိုးပံုပ်က္ႏိုင္ေျခ သက္သာေစပါတယ္၊ သြားေတြကို က်န္းမာေစပါတယ္.. အစရွိတဲ့ ေကာင္းက်ဳိးေတြကို ရရွိေစပါတယ္။

ကင္ဆာႏွင့္ ေသြးတိုးေရာဂါကို ဟန္႔တားႏိုင္ျခင္း

ေလ့လာမႈ တစ္ရပ္အရ ခ်ဥ္ေပါင္ဖူးဟာ ေသြးတိုးတာကို ေလ်ာ့က်ေစႏိုင္ေၾကာင္း သိရပါတယ္။ ခ်ဥ္ေပါင္ဖူးဟာ ေသြးေၾကာေတြကို က်ယ္ေစၿပီး ေသြးေစးပ်စ္မႈ ေလ်ာ့က်ေစကာ ဆီးသြားမ်ားေစတဲ့ အစြမ္းရွိလို႔ပါ။ တျခားေလ့လာမႈ တစ္ရပ္အရ ခ်ဥ္ေပါင္ဖူးမွာပါတဲ့ အန္သိုဆိုင္ယာနင္က ကင္ဆာဆဲလ္ေတြကို ေသေစႏိုင္တာေၾကာင့္ ကင္ဆာေရာဂါကို ကာကြယ္ ဟန္႔တားႏိုင္ေၾကာင္း သိရပါတယ္။

ၾကယ္စင္
BY GOOD HEALTH

Friday, April 26, 2013

ကန္စြန္းရြက္၏ က်န္းမာေရး အက်ဳိးေက်းဇူးမ်ား



ကန္စြန္းရြက္၏ က်န္းမာေရး အက်ဳိးေက်းဇူးမ်ား

သင့္ခ်စ္ဇနီးက ကန္စြန္းရြက္ေၾကာ္၊ ကန္စြန္းရြက္သုပ္၊ ကန္စြန္းရြက္ခ်ည္ရည္ဟင္း စသျဖင့္ ကန္စြန္းရြက္ကို ပင္တိုင္စံ ဟင္းတစ္ခြက္လို မပါမျဖစ္ ခ်က္ျပဳတ္ေကၽြးတဲ့အခါ “ဒီေန႔လည္း ကန္စြန္းရြက္ပဲလားကြာ” ဆိုၿပီး မညည္းတြားလိုက္ပါနဲ႔။ ကန္စြန္းရြက္မွာ ဗီတာမင္ေအ၊ ဗီတာမင္ B1၊ ဗီတာမင္စီ၊ ပ႐ိုတင္းဓာတ္၊ ကယ္လ္စီယမ္၊ ေဖာ့စ္ဖရပ္စ္၊ သံဓာတ္၊ ကာ႐ိုတင္း စတဲ့ အာဟာရဓာတ္ေတြ မ်ားစြာ ပါဝင္တာေၾကာင့္ သင့္က်န္းမာေရးအတြက္ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ့ အရြက္တစ္မ်ဳိးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။


(၁) အိပ္ေရးဝဝ အိပ္ေပ်ာ္ေစပါတယ္
ကန္စြန္းရြက္ဟာ အိပ္မေပ်ာ္တဲ့သူ ဒါမဟုတ္ အိပ္ေပ်ာ္ဖို႔ ခက္ခဲတဲ့သူေတြအတြက္ အိမ္သံုး သဘာဝ ေဆးတစ္လက္လိုမ်ဳိး အသံုးဝင္ပါတယ္။ ကန္စြန္းရြက္ဟာ အိပ္ေမာက်ေအာင္ လႈံ႕ေဆာ္ေပးႏိုင္စြမ္း ရွိလို႔ပါ။ ကန္စြန္းရြက္ကို စားရင္ အခ်ိန္ၾကာၾကာ အိပ္ေပ်ာ္ေစတာမ်ဳိး မဟုတ္ဘဲအိပ္စက္မႈအရည္အေသြးကို ျပည့္ဝေစတာေၾကာင့္ ႏိုးထလာတဲ့အခါ လန္းဆန္းေစႏိုင္ပါတယ္။

(၂) ဝမ္းမွန္မွန္သြားေစပါတယ္
ကန္စြန္းရြက္မွာ အေလးခ်ိန္တူ ခရမ္းခ်ဥ္သီးထက္ ပ႐ိုတင္းဓာတ္ ေလးဆ ပိုမိုပါဝင္ၿပီး ကယ္လ္စီယမ္ ပါဝင္မႈက ၁၂ ဆ ပိုမ်ားကာ ကာ႐ိုတင္းဓာတ္လည္း ပိုမို ပါဝင္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ကန္ဇြန္းရြက္မွာ အမွ်င္ဓာတ္မ်ားစြာ ပါဝင္တာေၾကာင့္ အစာအိမ္အူလမ္းေၾကာင္း လႈပ္ရွားမႈကို ေကာင္းမြန္ေစၿပီး ဝမ္းမွန္မွန္သြားေစပါတယ္။ ကန္ဇြန္းရြက္ကို စားၿပီးခ်ိန္မွာ အူထဲရွိ အက္စစ္ ဂုဏ္သတၱိကို ေလ်ာ့က်ေစတာေၾကာင့္ အူလမ္းေၾကာင္းရွိ Flora မမွ်တမႈမျဖစ္ေအာင္ ကာကြယ္ေပးႏိုင္တဲ့အတြက္ ကင္ဆာ တားဆီးေပးတဲ့ အာနိသင္ရွိပါတယ္။

(၃) ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ေလ်ာ့က်ေစပါတယ္
ကန္စြန္းရြက္ကို ဝမ္းႏုတ္ေဆး၊ သန္ခ်ေဆးအျဖစ္ က်န္းမာေရးဆိုင္ရာ ကၽြမ္းက်င္သူေတြက ယံုၾကည္ၾကသလို ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ေလွ်ာ့ခ်လုိသူေတြ အတြက္လည္း ေကာင္းပါတယ္။ ကန္စြန္းရြက္ဟာ ဝမ္းခ်ဳပ္တာ၊ လိပ္ေခါင္းျဖစ္တာေတြကို သက္သာေစသလို ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ေလ်ာ့က်လိုသူေတြ အတြက္လည္း တျခား အစားအေသာက္ေတြ ေနရာမွာ အစားထိုးစားသင့္တဲ့ အစာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

(၄) ေသြးဖိအားကို ထိန္းေပးပါတယ္ေသြးတိုးေနသူေတြမွာ ကန္စြန္းရြက္ကို စားေပးရင္ ေသြးဖိအား ေလ်ာ့က်ေစပါတယ္။ ကန္စြန္းရြက္ဟာ ေသြးေၾကာထဲရွိ အဆီေတြ ကင္းေဝးေစေရးအတြက္ အေရးပါပါတယ္။

(၅) သိုင္းရိြဳက္ဂလင္းရဲ႕ လုပ္ငန္းေဆာင္တာေတြကို ေကာင္းမြန္ေစပါတယ္
ကန္စြန္းရြက္မွာ ကယ္လိုရီ ပါဝင္မႈ နည္းၿပီး ဗီတာမင္ေအ၊ ဗီတာမင္စီ၊ ေဖာလစ္အက္စစ္၊ ဆလဖာ၊ သြပ္(ဇင့္)၊ ပိုတက္စီယမ္၊ ေဖာ့စ္ဖရပ္စ္၊ အိုင္အိုဒင္းနဲ႔ သံဓာတ္တို႔ ပါဝင္တာေၾကာင့္ သိုင္းရြိဳက္ဂလင္းရဲ႕ လုပ္ငန္းေဆာင္တာေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ေပးႏိုင္ပါတယ္။ အင္တီေအာက္ဆီးဒင့္ ပါဝင္မႈ ျမင့္မားတာေၾကာင့္ ကင္ဆာမျဖစ္ေအာင္ ကာကြယ္ေပးႏိုင္သလို ႏွလံုးေရာဂါကိုလည္း ကင္းေဝးေစပါတယ္။

(၆) ေရာင္ရမ္းမႈကို ေလ်ာ့က်ေစပါတယ္
ကန္စြန္းရြက္ကို သုပ္ၿပီး စားတာေၾကာင့္ ပန္းနာရပ္က်ပ္ေရာဂါ၊ အေအးမိတာ၊ ေခ်ာင္းဆိုးတာနဲ႔ ေလႁပြန္ ေရာင္ရမ္းတာေတြကို သက္သာေစပါတယ္။ ကန္စြန္းရြက္မွာ အမိုင္ႏိုအက္စစ္ အမ်ားအျပား ပါဝင္ကာ အဆိပ္တား အာနိသင္၊ ေရာင္ရမ္းမႈက်ေစတဲ့ အာနိသင္၊ ဆီးသြားေစတဲ့ အာနိသင္နဲ႔ အိပ္ေမာက်ေစတဲ့ အာနိသင္ေတြကို ရရွိေစပါတယ္။

(၇) ဆီးခ်ဳိေသြးခ်ဳိေရာဂါကို ကာကြယ္ေပးပါတယ္
ကန္စြန္းရြက္မွာ အမွ်င္ဓာတ္ အမ်ားအျပား ပါဝင္တဲ့အျပင္ အင္ဆူလင္လို အာနိသင္လည္း ရွိကာ ဆီးခ်ဳိေသြးခ်ဳိ ေရာဂါ ကာကြယ္ေရး အေနနဲ႔ ေသြးတြင္း သၾကားဓာတ္ကိုလည္း ထိန္းခ်ဳပ္ေပးႏိုင္စြမ္း ရွိပါတယ္။


(၈) အဆိပ္ေျပေစပါတယ္
ကန္စြန္းရြက္ကို အဆိပ္ေျပေစတဲ့ ေဆးတစ္လက္လို အသံုးျပဳၾကပါတယ္။ အစားမွားတာေၾကာင့္ ေအာ့အန္တဲ့ ေဝဒနာေတြကို သက္သာေစတယ္လို႔ ယံုၾကည္ၾကပါတယ္။ ကန္စြန္းရြက္မွာပါတဲ့ အင္တီေအာက္ဆီးဒင့္ဟာ ခႏၶာကိုယ္ထဲက မေကာင္းတဲ့ ဖရီးရယ္ဒီကယ္ေတြကို ကင္းစင္ေစတာေၾကာင့္ ေရာဂါမ်ားစြာ၊ အထူးသျဖင့္ ကင္ဆာေရာဂါ မျဖစ္ေအာင္ ကာကြယ္ေပးပါတယ္။ ကန္စြန္းရြက္ရဲ႕ တျခား က်န္းမာေရး အက်ဳိးေက်းဇူးေတြကေတာ့-

- ရာသီလာစဥ္ နာက်င္ကိုက္ခဲမႈကို ေလ်ာ့က်ေစပါတယ္။
- ေခါင္းကိုက္တာ၊ သြားကိုက္တာကို သက္သာေစပါတယ္။
- ေဗာက္ထတာနဲ႔ အေရျပား ျပႆနာေတြအတြက္ အသံုးဝင္ပါတယ္။
- အနာေတြကို သက္သာေစပါတယ္။
- နာ့ဗ္ေၾကာရဲ႕ လုပ္ငန္းေဆာင္တာေတြကို ေကာင္းမြန္ေစပါတယ္။

Credit - ၾကယ္စင္

Wednesday, April 24, 2013

Tourism Knowledge

Tourism Knowledge
First Myanmar Dynasty is 11 Century, Founder is King Anawrahtar.(Bagan)
Second Myanmar Dynasty is 15 Century, Founder is King Bayint Naung. (Taunguoo)
Third Myanmar Dynasty is 18 Century, Founder is King Alongpaya. (ShweBo)
(Bagan)
There are 2237 temples and Pagodas in Bagan.
Bagan (from 11th Century to 13th Century)     
Ananda temple is the masterpiece of Bagan.
Thabeynyu temple is the highest temple in Bagan (64 meter).
Damayangyi is the massive temple.
Gubyaukgyi temple (Myinkabar) is very famous of mural painting.
Shwesandaw Pagoda, Pyatthetgyi temple are famous for Sunset.
There are 4 first Pagodas in Bagan (Shwezigon/Lawkananda/Tantkyitaung/Tuywintaung)
Bu Paya is situated at the bank of Ayeyarwaddy River.
(Mandalay)
Mahamuni temple/Kuthodaw Pagoda/Kyauktawgyi temple( The Biggest Holy Book)/Atumashi monastery/ Golden Palace monastery/ ShweInnBin monastery/ Sandamuni Pagoda/
The founder of Mandalay was King Mindom.
Tha last Myanmar King was King Thibow (1885).
Myanansankyaw is the name of Golden Royal Palace, Mandalay (1860)
Mandalay moved from Amarapura in 1860.
It takes 1 hour by boat from Mandalay to Mingun.
Mingun (Pondawyar Pagoda/ Pahtodawgyi Pagoda/Mingun Bell (90 ton)/Myathaintan Pagoda)
Amarapura (Mahargandayon/Kyauktawgyi Pagoda/ U Bain Bridge)
Sagaing (U Min Thone See Cave/ U Min Koe See/ KaungMuDaw Pagoda/ SwamOoPoneNyaShin Pagoda)
There are more than 500 religious monuments in Sagaing Hill.
U Bain Bridge is 1.2 Km long, Teak wooden bridge. (Taung Ta Man Lake)
-Ayeyarwaddy River (1200 Km)/ Thanlyin (800Km)/ Chindwin (600 Km)/ Sittaung (400Km)
River Cruise (Road to Mandalay/ RV. Pandaw/ RV. Pauk Kan/ RV. Mahaythi)
Ayeyarwaddy River Cruise (Mandalay-Bagan) daily ( RV.Shwekainerry/ RV.
Destination
Yangon/Bagan/Mandalay/Inle/Mrauk U/Monywa/Pindaya/Kalaw/Bago/KyaikHtiYoo/Hpa An/Mawlamyaing/ Hsibaw/ PyinOoLwin/Kyaing Tone
Yangon
Shwedagon/ChatHtatKyi/Sule/Botahtaung/KabaAye/ National Museum/Gem Museum/Gogyoke Market/ China town/ Kandawgyi Lake/ Colonial Building Zone/
Bago
Shwemawdaw/Shwetharlyaing/KyaikPun/HninTharGone/ Kanbowzathardi Palace/ Kyakhetwine monastery/
Tracking
Kyaing Tone/ Kalaw/Yatsagyi (Pindaya)
Elephant camp
Phokyar/ NgweSaung/
Bird watching
U too/ Moo Inn Gyi
ITB Show2013 (Berlin 6 to 10 March)
3 types of Licenses (Hotel/ Transportation/ Tour Guide)
There are 11 brunches under the MTF (Myanmar Tourism Federation)
UMTA (Union of Myanmar Tourism Association)
UMHA (Union of Myanmar Hotelier Association)
MTGA (Myanmar Tour Guide Association)
Visa on arrival (Yangon and Mandalay International Airport, more than 40 countries)
All museums closing day (Monday).
Salay Yoke Sone Monastery (Maguay Division)
Phowin Taung/ Shwebataung (Sagaing Division)
Eco Tour Sites
-Along Daw KaTaPha/-Hlawgar Wild Park/ -Yangon Zoological Garden/ -Natma Taung
Border Entry (Myanmar-Thailand)
-Myawaddy-Me Sout/ -Kaw Thoung –Ranoung/ -Tarchilaik-Me Sai
Nonbearing Countries
-Thailand/Laos/China/India/Bangladesh
International Credit cards are VISA Card and Master Card from ATM (for exchange money)
Tourism is a smokeless industry. All tour guides are Ambassadors. 
Minister of Tourism is U Htay Aung/ Deputy Minister of Toursim is Dr. Tin Shwe
Entrance fee for tour sites
Shwedagon Pagoda   5 USD/ Sule Pagoda 2 USD/ Botahtaung Pagoda 3 USD/ National Museum 5 USD/ Bago Zone Fee 10 USD/ Kyaik-Hti-Yoo  6 USD/ Bagan Zone Fee 10 USD/ Salay Yoke Sone 5 USD/ Mandalay Zone Fee 10 USD/ Mingun and Sagaing 3 USD/ Pindaya 5 USD/ Inle Lake 5 USD/ Phowintaung 3 USD/
Yangon International Airport Tax is 10 USD
Myanmar Visa is 28 days. 
FIT (Foreign Independent Traveler)
Myanmar Visa is issued from Myanmar Embassy.
Beaches in Myanmar
Ngapali Beach/ Kantharyar Beach/ Ngwe Saung Beach/ Chaung Thar Beach/ Kyaik Khami Beach/Let Khout Kone Beach/

International Airlines
-MAI (Myanmar Airways International)/ Thai Airways (Yangon-Bangkok)/ (Mandalay-Bangkok)/ Singaporean Airline (Singapore)/ Silk Air (Singapore)/ Qatar Airways (Doha)/-Malaysia Airline.(Kualalampu) /Vietnam Airline (Hanoi/ Hochimin)/ Air Asia (Yangon-Bangkok)/ (Mandalay-Bangkok)/ (Yangon-Kualalampu)/ Bangkok Airways (Bangkok)/ Dragon Airways (Hongkong)/ China Airline/ China Southern Airlines/ EVA Airlines/ Air India / Korean Airline/ Southern China Airline/ Condo Air ( Charter ) from Germany
Domestic Airlines
-Myanma Airways (code no: UB)/ Air Mandalay (6T)/ Air Bagan (W9)/ Yangon Airways (HK)/ Asian Wings /Air KBZ (K7)/ Golden Myanmar Airline

First Myanmar Dynasty is 11 Century, Founder is King Anawrahtar.(Bagan)
Second Myanmar Dynasty is 15 Century, Founder is King Bayint Naung. (Taunguoo)
Third Myanmar Dynasty is 18 Century, Founder is King Alongpaya. (ShweBo)
(Bagan)
There are 2237 temples and Pagodas in Bagan.
Bagan (from 11th Century to 13th Century)     
Ananda temple is the masterpiece of Bagan.
Thabeynyu temple is the highest temple in Bagan (64 meter).
Damayangyi is the massive temple.
Gubyaukgyi temple (Myinkabar) is very famous of mural painting.
Shwesandaw Pagoda, Pyatthetgyi temple are famous for Sunset.
There are 4 first Pagodas in Bagan (Shwezigon/Lawkananda/Tantkyitaung/Tuywintaung)
Bu Paya is situated at the bank of Ayeyarwaddy River.
(Mandalay)
Mahamuni temple/Kuthodaw Pagoda/Kyauktawgyi temple( The Biggest Holy Book)/Atumashi monastery/ Golden Palace monastery/ ShweInnBin monastery/ Sandamuni Pagoda/
The founder of Mandalay was King Mindom.
Tha last Myanmar King was King Thibow (1885).
Myanansankyaw is the name of Golden Royal Palace, Mandalay (1860)
Mandalay moved from Amarapura in 1860.
It takes 1 hour by boat from Mandalay to Mingun.
Mingun (Pondawyar Pagoda/ Pahtodawgyi Pagoda/Mingun Bell (90 ton)/Myathaintan Pagoda)
Amarapura (Mahargandayon/Kyauktawgyi Pagoda/ U Bain Bridge)
Sagaing (U Min Thone See Cave/ U Min Koe See/ KaungMuDaw Pagoda/ SwamOoPoneNyaShin Pagoda)
There are more than 500 religious monuments in Sagaing Hill.
U Bain Bridge is 1.2 Km long, Teak wooden bridge. (Taung Ta Man Lake)
-Ayeyarwaddy River (1200 Km)/ Thanlyin (800Km)/ Chindwin (600 Km)/ Sittaung (400Km)
River Cruise (Road to Mandalay/ RV. Pandaw/ RV. Pauk Kan/ RV. Mahaythi)
Ayeyarwaddy River Cruise (Mandalay-Bagan) daily ( RV.Shwekainerry/ RV.
Destination
Yangon/Bagan/Mandalay/Inle/Mrauk U/Monywa/Pindaya/Kalaw/Bago/KyaikHtiYoo/Hpa An/Mawlamyaing/ Hsibaw/ PyinOoLwin/Kyaing Tone
Yangon
Shwedagon/ChatHtatKyi/Sule/Botahtaung/KabaAye/ National Museum/Gem Museum/Gogyoke Market/ China town/ Kandawgyi Lake/ Colonial Building Zone/
Bago
Shwemawdaw/Shwetharlyaing/KyaikPun/HninTharGone/ Kanbowzathardi Palace/ Kyakhetwine monastery/
Tracking
Kyaing Tone/ Kalaw/Yatsagyi (Pindaya)
Elephant camp
Phokyar/ NgweSaung/
Bird watching
U too/ Moo Inn Gyi
ITB Show2013 (Berlin 6 to 10 March)
3 types of Licenses (Hotel/ Transportation/ Tour Guide)
There are 11 brunches under the MTF (Myanmar Tourism Federation)
UMTA (Union of Myanmar Tourism Association)
UMHA (Union of Myanmar Hotelier Association)
MTGA (Myanmar Tour Guide Association)
Visa on arrival (Yangon and Mandalay International Airport, more than 40 countries)
All museums closing day (Monday).
Salay Yoke Sone Monastery (Maguay Division)
Phowin Taung/ Shwebataung (Sagaing Division)
Eco Tour Sites
-Along Daw KaTaPha/-Hlawgar Wild Park/ -Yangon Zoological Garden/ -Natma Taung
Border Entry (Myanmar-Thailand)
-Myawaddy-Me Sout/ -Kaw Thoung –Ranoung/ -Tarchilaik-Me Sai
Nonbearing Countries
-Thailand/Laos/China/India/Bangladesh
International Credit cards are VISA Card and Master Card from ATM (for exchange money)
Tourism is a smokeless industry. All tour guides are Ambassadors. 
Minister of Tourism is U Htay Aung/ Deputy Minister of Toursim is Dr. Tin Shwe
Entrance fee for tour sites
Shwedagon Pagoda   5 USD/ Sule Pagoda 2 USD/ Botahtaung Pagoda 3 USD/ National Museum 5 USD/ Bago Zone Fee 10 USD/ Kyaik-Hti-Yoo  6 USD/ Bagan Zone Fee 10 USD/ Salay Yoke Sone 5 USD/ Mandalay Zone Fee 10 USD/ Mingun and Sagaing 3 USD/ Pindaya 5 USD/ Inle Lake 5 USD/ Phowintaung 3 USD/
Yangon International Airport Tax is 10 USD
Myanmar Visa is 28 days. 
FIT (Foreign Independent Traveler)
Myanmar Visa is issued from Myanmar Embassy.
Beaches in Myanmar
Ngapali Beach/ Kantharyar Beach/ Ngwe Saung Beach/ Chaung Thar Beach/ Kyaik Khami Beach/Let Khout Kone Beach/

International Airlines
-MAI (Myanmar Airways International)/ Thai Airways (Yangon-Bangkok)/ (Mandalay-Bangkok)/ Singaporean Airline (Singapore)/ Silk Air (Singapore)/ Qatar Airways (Doha)/-Malaysia Airline.(Kualalampu) /Vietnam Airline (Hanoi/ Hochimin)/ Air Asia (Yangon-Bangkok)/ (Mandalay-Bangkok)/ (Yangon-Kualalampu)/ Bangkok Airways (Bangkok)/ Dragon Airways (Hongkong)/ China Airline/ China Southern Airlines/ EVA Airlines/ Air India / Korean Airline/ Southern China Airline/ Condo Air ( Charter ) from Germany
Domestic Airlines
-Myanma Airways (code no: UB)/ Air Mandalay (6T)/ Air Bagan (W9)/ Yangon Airways (HK)/ Asian Wings /Air KBZ (K7)/ Golden Myanmar Airline

Tuesday, April 23, 2013

ငရဲျပည္ အေတြ႕အၾကံဳ

ငရဲျပည္ အေတြ႕အၾကံဳ (တစ္ကယ့္ျဖစ္ရပ္မွန္)

မသိမျမင္သူတို႔ ထူး၍မေၾကာက္ၾကေသာ္လည္း၊ သိသူျမင္သူတို႔ကား ငရဲေဘးကို လြန္စြာေၾကာက္ရြံ႕တတ္ၾကသည္။ အေလာင္းေတာ္ ေတမိမင္းသားသည္ ငရဲေဘးကိုျမင္၍ (၁၇)ႏွစ္တိုင္တိုင္ ဆြံ႔ထိုင္းအေယာင္ ေဆာင္ခဲ့သည္။ သူ႕မယားလိုခ်င္၍ သူ႔လင္ကိုသတ္မည္ တကဲကဲျဖစ္ေနေသာ ပေသနဒီေကာသလမင္းႀကီးသည္ ဒုသနေသာ အသံမ်ားၾကားရသည္မွစ၍ ဗုဒၶ၏အက်ယ္တဝင့္ေဟာျပမႈေၾကာင့္ ယုတ္မာေသာအႀကံဆိုးကို စြန္႔လႊတ္ခဲ့ဖူးသည္။ ယခုလည္း သက္ရွိဆိုလွ်င္ ျခင္၊ ပုရြက္ဆိတ္မွအစ ဘာေကာင္ကိုမွ် မသတ္ရဲေတာ့သူ၊ ငရဲေဘးကို ကိုယ္ေတြ႔ႀကံဳခဲ့ရဖူးသူတစ္ဦးႏွင့္ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ဆံုေတြ႔ခဲ့ရသည္။

က်ေနာ့္နာမည္ ေအာင္ႏိုင္ဦးပါ။ က်ေနာ္ (၇)ရက္တိုင္တိုင္ သတိလစ္ၿပီး ငရဲျပည္ကို ေရာက္သြားခဲ့တဲ့အေၾကာင္း တစ္ေန႔ကပဲ ဆရာေတာ္ကို ေလွ်ာက္ထားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ခု ဆရာေတာ္နဲ႔ အမႈေဆာင္မ်ားရဲ႕ တိုက္တြန္းမႈေၾကာင့္ ေယာဂီမ်ား အားလံုးရဲ႕ေရွ႕မွာ က်ေနာ့္ကိုယ္ေတြ႔ ငရဲျပည္အေၾကာင္း ျပန္ေျပာျပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ့္အျဖစ္အပ်က္ေတြကို နားေထာင္ၿပီး ငရဲေဘးကလြတ္ေအာင္ မေကာင္းမႈေတြကိုေရွာင္၊ ေကာင္းမႈေတြကို ေဆာင္ႏိုင္ၾကေစဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

၂၀၀၂ ခုႏွစ္၊ ဂ်ဴလိုင္လ (၃)ရက္ေန႕၊ (၁၃၆၄ -ခု၊ နယုန္လျပည့္ေက်ာ္ (၈)ရက္) ေန႔က၊ က်ေနာ္ဟာ ဟုမၼလင္းၿမိဳ႕နယ္၊ မန္ေမာ္ရြာမွာ ေရာက္ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ေရခ်ိဳးမွားၿပီး (၇) ရက္တိုင္တိုင္ သတိလစ္သြားခဲ့ပါတယ္။ သတိလစ္သြားတယ္ဆိုေပမယ့္ က်ေနာ္ကေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတိလစ္တယ္လို႔ မထင္မိပါဘူး။ ဧရာမ လူသန္ႀကီးႏွစ္ေယာက္က က်ေန႔လက္ေမာင္းကို ကိုင္မၿပီး က်ေနာ့္ကို ေခၚသြားခဲ့တာပါ။ က်ေနာ္ဟာ သူတို႔ေနာက္က ပါသြားခ်ိန္မွာ ငိုေနတဲ့ က်ေနာ့္မိဘႏွစ္ပါးနဲ႔ သတိလစ္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ကိုယ္ခႏၶာကိုယ္ကို က်ေနာ္ အတိုင္းသား ျပန္ျမင္ေနခဲ့ရပါတယ္။


က်ေနာ့္ကို ေကာင္းကင္ကေန ဆြဲေခၚသြားခ်ိန္မွာ ေအာက္မွာ ေရျပင္ႀကီးကို ဦးစြာ ျမင္ေတြ႔ရပါတယ္။ ခ်င္းတြင္းျမစ္ေရျပင္ပါ။ ခဏၾကာေတာ့ ဘာကိုမွ မျမင္ရေတာ့ပဲ ဟင္းလင္းျပင္ႀကီးကိုသာ ေတြ႔ျမင္ရပါေတာ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူတို႔က က်ေနာ့္ကို တြန္းခ်လိုက္ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္ျပဳတ္က်သြားခ်ိန္မွာပဲ ဧရာမေခြးႀကီးႏွစ္ေကာင္က က်ေနာ့္ေနာက္ကို ေျပးလိုက္လာၾကပါေတာ့တယ္။ က်ေနာ္ေျပးရင္ သူတို႔လိုက္တယ္၊ က်ေနာ္ရပ္ရင္ သူတို႔ရပ္ေနတယ္။ ေခြးႀကီးေတြရဲ႕ မ်က္လံုးေတြဟာ အနီေရာင္ တလက္လက္ေတာက္ေနပါတယ္။ က်ေနာ္လည္း ေၾကာက္အားလန္႔အားနဲ႔ ေျပးရင္း ဗိမာန္တစ္ခုကို သြားေတြ႔ပါတယ္။ အရမ္းလွတဲ့ဗိမာန္ႀကီးတစ္ခုပါ။ ဗိမာန္ႀကီးထဲကို ဝင္ေျပးမယ္လုပ္ေတာ့ အေစာင့္က ေပးမဝင္ပါဘူး။ ဗိမာန္ပိုင္ရွင္ဟာလည္း လူ႔ျပည္မွာပဲ ရွိေနေသးတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ေျပးရင္းလႊားရင္းကေန ငရဲမင္းလို႔ ေျပာရမလားမသိပါဘူး။ အဝတ္အစားၿပိဳးၿပိဳးေျပာင္ေျပာင္ဝတ္ထားတဲ့ ခန္႔ခန္႔ျငားျငား လူႀကီးတစ္ေယာက္ေရွ႕ကို ေရာက္သြားပါတယ္။ သူ႕လက္ထဲမွာ ေရႊေရာင္စာအုပ္ႀကီးတစ္အုပ္ကိုင္ထားၿပီး နာမည္ဘယ္လိုေခၚသလဲလို႔ က်ေနာ့္ကို လွမ္းေမးပါတယ္။ ေအာင္ႏိုင္ဦးပါဆိုေတာ့ က်ေနာ့္ကိုေခၚလာတဲ့သူေတြကို “မင္းတို႔လူမွားေခၚလာတယ္၊ သူ႕ကို ျပန္ပို႔ေပးလိုက္ပါ၊ ငရဲခန္းေတြကိုလည္း လိုက္ျပေပးလိုက္ဦး” ဆိုၿပီး ေျပာပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ “ မင္းသူငယ္ခ်င္း ေအာင္ေက်ာ္ဦးကို ေျပာလိုက္ပါ၊ လကြယ္ေန႔၊ ေန႔လည္ မြန္းတည့္ခ်ိန္မွာ သူ႔ကို လာေခၚမယ္ လို႔ ေျပာလိုက္ပါ” ဆိုၿပီးမွာပါတယ္။

အဲဒီမွာ က်ေနာ္ကို ပထမဆံုးလိုက္ျပၾကတာက သန္းတုပ္ခဲ့တဲ့သူေတြ ခံစားေနရတဲ့ေနရာပါ။ ငရဲခံရသူေတြကို ဧရာမ ေက်ာက္ျပင္ႀကီးေပၚကို ပစ္တင္လိုက္ၾကၿပီးေတာ့ ဧရာမေက်ာက္လံုးႀကီးေတြနဲ႔ လွိမ့္ၿပီး ႀကိတ္ေနၾကတာပါ။ အရမ္းေၾကာက္စရာ ေကာင္းပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေနရာကေတာ့ ဒယ္အိုးလို႔ ေျပာရမလားမသိပါဘူး။ ဒယ္အိုးလို႔သာ ေျပာရတာပါ၊ က်ေနာ္ျမင္ခဲ့ရတာကေတာ့ ျမစ္ႀကီးတစ္ျမစ္လိုပါပဲ၊ အခိုးတေထာင္းေထာင္းထေနတဲ့ သံရည္ပူေတြၾကားထဲမွာ လူေတြ အျပည့္ပါပဲ၊ ေအာ္ဟစ္ညည္းတြားၿပီး ကူးခပ္ေနၾကရပါတယ္။ ကမ္းေပၚတက္လာသူေတြကို ကမ္းထိပ္က ေစာင့္ေနတဲ့ ငရဲထိန္းေတြက လွံနဲ႔ထိုးခ်၊ တင္းပုတ္ေတြနဲ႔ရိုက္ခ်ၾကေတာ့ ျပန္ၿပီးဆင္းေျပးၾက၊ ျပန္ၿပီးကူးခပ္ၾကနဲ႔ တကယ္ကို ေၾကာက္စရာႀကီးပါ။

ေနာက္တစ္ေနရာကေတာ့ လူေတြရဲ႕ ေျခေတြလက္ေတြ ေခါင္းေတြကို ျဖတ္လိုျဖတ္၊ ရင္ကိုခြဲၿပီး အူေတြကို ထုတ္လိုထုတ္၊ နားနဲ႔မနာ ဖဝါးနဲ႔နာပါ၊ အဂၤါဇာတ္ေတြကို ျဖတ္လိုျဖတ္နဲ႔ ပိုၿပီးေတာ့ ေၾကာက္စရာ ေကာင္းပါတယ္၊ သူတို႔ဟာ လူ႕ဘဝတုန္းက ကာေမသုမိစၦာစာရကံကို က်ဴးလြန္ခဲ့သူေတြလို႔ သိရပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေနရာမွာေတာ့ ဧရာမေျမျပင္က်ယ္ႀကီးမွာ လူေတြဟာ အတုန္းအရုန္းလူးလဲေအာ္ဟစ္ ေနၾကတာကို ေတြ႔ရပါတယ္၊ ငရဲထိန္းေတြက ဆူးခၽြန္ေတြတပ္ထားတဲ့ ဧရာမဒလိမ့္တုန္းႀကီးေတြနဲ႔ သူတို႔ကို ႀကိတ္ေခ်ေနၾကပါတယ္၊ ေသသြားလိုက္၊ ျပန္ရွင္လာလိုက္၊ ျပန္ခံရလိုက္နဲ႔ တကယ္ကို ေၾကာက္စရာႀကီးပါ။

ေနာက္ေတာ့ က်ေနာ့ကို ျပန္ေခၚလာၾကၿပီး တြန္းခ်လိုက္ၾကပါတယ္၊ က်ေနာ္လည္း သတိရလာၿပီး အေဖတို႔ဆီက ေရေတာင္းေသာက္ရပါတယ္။ အဲဒီေန႔မွာမွ သတိမရရင္ က်ေတာ့္ကို သၿဂၤိဳလ္ၾကေတာ့မယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ေအာ္.. ေမ့လို႔၊ ငရဲထိန္းႀကီးႏွစ္ေယာက္က က်ေနာ့္ကို လာေခၚၾကတုန္းမွာ အဝတ္ျဖဴဝတ္ သူေတာ္စင္ႀကီးတစ္ေယာက္ကို ေတြ႔ခဲ့ရပါေသးတယ္။ သူက “ေကာင္းေကာင္းလိုက္သြားပါ၊ မင့္လက္ေတြကို ငါလႈပ္ေပးထားမယ္” လို႔ ေျပာပါတယ္။ က်ေနာ္ သတိလစ္ေနစဥ္ ခုနစ္ရက္အတြင္း အသက္လည္းမရွဴ၊ ႏွလံုးလည္း မခုန္ေပမဲ့ က်ေနာ့္လက္ေခ်ာင္းေလးေတြကေတာ့ ခုနစ္ရက္လံုးလံုး ေကြးလိုက္ျဖန္႔လိုက္ ျဖစ္ေနခဲ့တယ္လို႔ ဝိုင္းေျပာၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ေသၿပီလို႔ မဆံုးျဖတ္ရဲတာနဲ႔ ခုလို (၇) ရက္တိုင္တိုင္ ေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့ၾကေၾကာင္း ေျပာျပၾကပါတယ္။ က်ေနာ့္အေမကဆို “လက္ေတြမေညာင္းဘူးလား သားရယ္” လို႔ေတာင္ ေမးပါေသးတယ္။

က်ေနာ္လည္း ခုနစ္ရက္တိုင္တိုင္ သတိလစ္ေမ့ေမ်ာေနခဲ့ေတာ့ ေလသံသဲ့သဲ့ေလးနဲ႔ပဲ ေျပာႏိုင္ပါေတာ့တယ္။ ေအာင္ေက်ာ္ဦးနဲ႔ လူမွားေခၚခံရတာျဖစ္ေၾကာင္း၊ လကြယ္ေန႔ မြန္းတည့္ခ်ိန္မွာ သူ႔ကိုလာေခၚမယ္လို႔ မွာလိုက္တဲ့အေၾကာင္း အေမတို႔ကို ေျပာျပေတာ့ အေမတို႔က ျပန္မေျပာဖို႔ ေျပာပါတယ္။ မေတာ္ရင္ တရားစြဲခံရႏိုင္တယ္လို႔လည္း ေျပာၾကတဲ့အတြက္ေရာ၊ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း အားမရွိလို႔ ပင္ပန္းေနတဲ့အတြက္ေရာ၊ ေအာင္ေက်ာ္ဦးအေၾကာင္းကို ေနာက္ထပ္ မေျပာျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပဲ သူတို႔ေျပာလိုက္တဲ့အတိုင္း လကြယ္ေန႔၊ မြန္းတည့္ခ်ိန္မွာ ေအာင္ေက်ာ္ဦးတစ္ေယာက္ ထမင္းစားေနရင္းကေန ေနာက္ျပန္လန္က်ၿပီး ဆံုးပါးသြားခဲ့ရွာပါတယ္။ က်ေနာ့္အျဖစ္အပ်က္ကေတာ့ ဒါပါပဲခင္ဗ်ာ။ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ငရဲဆိုတာ တကယ္ရွိပါတယ္။ ငရဲေဘးကလြတ္ေအာင္ ႀကိဳးစားႏိုင္ၾကပါေစ ခင္ဗ်ာ..။
------------------------------------------------------------------------

ေယာဂီတစ္ဦး။ ။ ေနပါဦးညီေလး၊ ညီေလးကို လာေခၚတဲ့သူေတြက ဘယ္လိုပံုစံေတြလဲ။
ေအာင္ႏိုင္ဦး။ ။ အဝတ္အစားေတြ ဝင္းဝင္းဝါဝါနဲ႔ ေျပာင္ေျပာင္လဲ့လဲ့ေတြပါ။ လူေကာင္ကေတာ့ အႀကီးႀကီးေတြပါ။
ေယာဂီတစ္ဦး။ ။ ငရဲမွာ ဗိမာန္လွလွႀကီး တစ္ခု ေတြခဲ့တယ္ဆိုတာကေရာ ဘယ္လိုျဖစ္မလဲ။
စာေရးသူ။ ။ ေထာင္မွဴး ေထာင္ပိုင္ေတြလို၊ ငရဲျပည္မွာ အုပ္ခ်ဳပ္ႀကီးၾကပ္သူတစ္ဦးဦးရဲ႕ ေနရာဗိမာန္ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

ေအာင္ႏိုင္ဦး။ ။ အရွင္ဘုရား၊ ငရဲျပည္ကိုေရာက္သြားတာက တပည့္ေတာ္ရဲ႕ဝိဉာဏ္ကေရာက္သြားတာလား၊ စိတ္ကထင္ျမင္ေနတာမ်ားလား ဘုရား။
စာေရးသူ။ ။ ဂတိနိမိတ္ထင္တာလို႔ ေျပာရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဂတိနိမိတ္ထင္ၿပီးမွ ကံအဟုန္ မကုန္ေသးတဲ့ အတြက္ ျပန္ရွင္လာတယ္လို႔ ေျပာရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ျပန္ရွင္လာသူေတြမွာလည္း အခ်ိဳ႕က နာရီပိုင္းေလာက္၊ အခ်ိဳ႕က ႏွစ္နဲ႔ခ်ီၿပီး ျပန္ရွင္လာသူေတြရယ္ဆိုၿပီး အစားစားရွိႏိုင္ပါတယ္။ ဝိဉာဏ္ေကာင္၊ အသက္ေကာင္၊ လိပ္ျပာေကာင္မ်ိဳးရွိၿပီး အဲဒီဝိဉာဏ္၊ အသက္၊ လိပ္ျပာက ငရဲကို ေရာက္ခဲ့တယ္လို႔ မယူရပါဘူး။ ဗုဒၶအဘိဓမၼာအလိုအရ စိတ္ဟာ သိပ္ကိုဆန္းၾကယ္ၿပီး အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အာရံုကိုယူႏိုင္စြမ္း၊ ထင္ျမင္ႏိုင္စြမ္းရွိတယ္လို႔ မွတ္ရပါမယ္။

ေအာင္ႏိုင္ဦး။ ။ တပည့္ေတာ္လက္ေတြကို လွဳပ္ေပးေနမယ္လို႔ ေျပာခဲ့တဲ့သူေတာ္စင္ႀကီးကေရာ ဘယ္လိုပုဂၢိဳလ္မ်ိဳး ျဖစ္ႏိုင္ပါမလဲဘုရား။
စာေရးသူ ။ ။ ဒကာေလးရဲ႕ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

(မွတ္ခ်က္။ ။ မေလးရွားႏိုင္ငံ၊ ဂ်ိဳဟိုးဘာရုၿမိဳ႕၌ ၂၃-၁-၂၀၁၂ ေန႔တြင္ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ေသာ မိုးကုတ္ဝိပႆနာ တရားစခန္းဝင္၊ ေယာဂီ ကိုေအာင္ႏိုင္ဦး၏ ေျပာျပခ်က္မ်ားႏွင့္ အေမးအေျဖအခ်ိဳ႔ကို အစီအစဥ္က်အာင္ ျပန္လည္ေရးသားမွ်ေဝျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ငရဲခန္းပန္းခ်ီမ်ားမွာ မံုရြာၿမိဳ႕၊ ရပ္ေတာ္မူဘုရားႀကီး၏ အတြင္းနံရံမ်ား၌ေရးဆြဲထားေသာ ပန္းခ်ီကားမ်ားျဖစ္ပါသည္။)

ေမတၱာျဖင့္
အရွင္ဝိသာရဒ (ရမၼာဝတီ)

(ဗုဒၶဘာသာတရားကို မယံုၾကည္လို႔ေမးေသာေမးခြန္းမ်ား ကို တိက်ေသာေျဖရွင္းခ်က္)

(ဗုဒၶဘာသာတရားကို မယံုၾကည္လို႔ေမးေသာေမးခြန္းမ်ား
ကို တိက်ေသာေျဖရွင္းခ်က္)

(၁) - ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ဘာလဲ။
(၂) - ဒီလိုဆိုရင္ ဗုဒၶဘာသာဟာ ဒႆနပညာရပ္ တစ္ခုဘဲေပါ့။
(၃) - ဗုဒၶဆိုတာ ဘယ္သူပါလဲ။
(၄) - ဗုဒၶဟာ သူ႕ရဲ႕ၾကင္ယာေတာ္နဲ႕ သားေတာ္ကို ပစ္ထားခဲ့တဲ့အတြက္
တာ၀န္မဲ့ရာ မေရာက္ဘူးလား။
(၅) - ဗုဒၶက ပရိနိဗၺာန္ စံသြားၿပီဆိုေတာ့ သူက ကြၽႏု္ပ္တို႕ကို ဘယ္လို ကူညီႏိုင္ပါသလဲ။
(၆) - ဗုဒၶဟာ ထာ၀ရဘုရား (God) လား။
(၇) - ဗုဒၶဟာ ထာ၀ရဘုရား မဟုတ္ရင္ ဘာေၾကာင့္ သူ႕ကို လူေတြက ရွိခိုးကိုးကြယ္ေနၾကသလဲ။
(၈) - ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားဟာ ႐ုပ္တုကို ကိုးကြယ္ၾကတယ္လို႕ တခ်ိဳ႕လူမ်ားက ေျပာတာ ၾကားဘူးပါတယ္။ ဟုတ္ပါသလား။
(၉) - တ႐ုတ္ ဗုဒၶဘာသာ ဘုရားေက်ာင္းေတြ ထဲမွာ စကၠဴပိုက္ဆံေတြကို မီး႐ႈိ႕တာေတြ၊ ၿပီးေတာ့ တျခား ထူးထူးဆန္းဆန္း လုပ္ၾကတာ ေတြ႕ၾကရပါတယ္။ အဲဒါေတြကို ဘာေၾကာင့္ လုပ္ၾကပါသလဲ။
(၁၀) - ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ကုသိုလ္ျဖစ္ လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ၾကတာ သိပ္မၾကားမိပါဘူး။ အဲဒါ ဘာေၾကာင့္လဲ။
(၁၁) - ဘာေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ကြဲျပားေနပါသလဲ။
(၁၂) - သင္က ဗုဒၶဘာသာကိုအလြန္အထင္ႀကီးတာပဲ။သင္ဟာသင့္ဘာသာတရားကိုမွန္တယ္လို႕ ယူဆၿပီး တျခားဘာသာ အားလံုးကို မွားတယ္လို႕ ယူဆပံုရတယ္။
(၁၃) - ဗုဒၶဘာသာဟာ သိပၸံနည္း က်ပါသလား။

(၁) ေမး - ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ဘာလဲ။
ေျဖ - “ဗုဒၶဘာသာ“ ဆိုတဲ့ စကားလံုးဟာ “ဗုဒၶိ“ ဆိုတဲ့ စကားလံုးမွ လာတာပါ။ “ဗုဒၶ“ ဆိုတာ (ကိေလသာ တည္းဟူေသာ အိပ္ေပ်ာ္ျခင္းမွ) “ႏိုးလာသူ“ လို႕ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ႏိုးၾကားေရး အေတြးအျမင္ (ဒႆန) ပညာပါပဲ။ ဒီဒႆနပညာကို ေဂါတမႏြယ္ဖြား သိဒၶတၳ မင္းသားကေန ဘုရား ျဖစ္လာတဲ့ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားက စတင္ေဟာေျပာခဲ့ပါတယ္။ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားဟာသက္ေတာ္၃၅ႏွစ္မွာ(ကိေလသာတည္းဟူေသာ အိပ္ေပ်ာ္ျခင္းမွ) ႏိုးလာၿပီးလွ်င္ ဘုရားအျဖစ္သို႕ ေရာက္ေတာ္မူပါသည္။ ဗုဒၶဘာသာဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀ ေက်ာ္ ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္လို႕ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေပါင္းသန္းသံုးရာေက်ာ္ ရွိေနပါၿပီ။လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းတစ္ရာေလာက္အထိေတာ့ဗုဒၶဘာသာဟာအေရွ႕တိုင္းဒႆနပညာရပ္တစ္ခုအျဖစ္သာတည္ရွိခဲ့ပါတယ္။သို႕ေသာ္လဲယခုအခ်ိန္မွာဥေရာပႏွင့္အေမရိကတိုက္ရွိ ႏိုင္ငံေပါင္း မ်ားစြာမွာလဲ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ဦးေရတျဖည္းျဖည္း တိုးပြါးေနပါတယ္။

(၂) ေမး - ဒီလိုဆိုရင္ ဗုဒၶဘာသာဟာ ဒႆနပညာရပ္ တစ္ခုဘဲေပါ့။
ေျဖ - ဒႆနပညာဆိုတာ အဂၤလိပ္စကား Philosophy ကို ဘာသာျပန္ထားတာပါ။ အဘိဓာန္မ်ား ဖြင့္ျပခ်က္အရ ဆိုရင္ "philo"ဆိုတာ “ခ်စ္ခင္ျခင္း ေမတၲာ“ လို႕ ဆိုလိုပါတယ္။ "sophy" ဆိုတာ “ပညာ“ လို႕ အဓိပၸါယ္ ရပါတယ္။ ဒီေတာ့ "Philosophy" ဆိုတာ “ပညာကို ခ်စ္ခင္ျခင္း“၊သို႕မဟုတ္ “ေမတၲာႏွင့္ ပညာ“ လို႕ အဓိပၸါယ္ ရပါတယ္။ ဒီစကား ႏွစ္လံုးဟာ ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကို အျပည့္အ၀ ေဖၚျပႏိုင္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ တရားက သဘာ၀တရားကို ၾကည္လင္ျပတ္သားစြာ ကြၽႏု္ပ္တို႕ နားလည္ ႏိုင္ေရးအတြက္ အျပည့္စံုဆံုး ဥာဏ္ပညာအရည္အေသြး တိုးတက္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖို႕သင္ေပးပါတယ္။ၿပီးေတာ့ကြၽႏု္ပ္တို႕ဟာသတၱ၀ါအားလံုးရဲ႕မိတ္ေဆြသဖြယ္ ျဖစ္ႏိုင္ေစရန္ ေမတၱာ က႐ုဏာတရား တိုးပြါးေအာင္ ႀကိဳးစားဖို႕ကိုလဲ သင္ေပးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာကို အေတြးအျမင္ ပညာတစ္ရပ္လို႕ ဆိုႏိုင္ေသာ္လဲ သာမာန္ အေတြးအျမင္ပညာ မဟုတ္ပါဘူး။ ျမင့္ျမတ္ေသာ အေတြးအျမင္ပညာ (Supreme Philosophy) သာ ျဖစ္ပါတယ္။

(၃) ေမး - ဗုဒၶဆိုတာ ဘယ္သူပါလဲ။
ေျဖ - ခရစ္မေပၚမီ ၅၆၃ ခုႏွစ္မွာ အိႏၵိယျပည္ ေျမာက္ပိုင္း (ကပိလ၀တ္ျပည္) ဘုရင္ သုေဒၶါဓနႏွင့္ မိဖုရား မယ္ေတာ္မာယာတို႕မွ သားကေလးတစ္ေယာက္ ဖြားျမင္ပါတယ္။ ဒီမင္းသားကေလးဟာ စည္းစိမ္ဥစၥာ ျပည့္ျပည့္စံုစံုႏွင့္ ႀကီးျပင္းလာရေသာ္လဲ ေနာက္ဆံုးမွာ ေလာကီစည္းစိမ္ဥစၥာေတြဟာ ခ်မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္မႈကို မေပးႏိုင္ဘူးဆိုတာ ေတြ႕လာရတယ္။ ဒီမင္းသားဟာ သူ႕ပတ္၀န္းက်င္မွာ သူေတြ႕ျမင္ရတဲ့ ဆင္းရဲဒုကၡေတြေၾကာင့္ အႀကီးအက်ယ္ စိတ္မခ်မ္းမသာျဖစ္ၿပီး လူသားတို႕ ခ်မ္းသာေရးအတြက္ ေသာ့ခ်က္ကိုရွာဖို႕ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။အသက္၂၉ႏွစ္ရွိတဲ့အခါဒီမင္းသားဟာ သူ႕ရဲ႕ၾကင္ယာေတာ္ (ယေသာဓရာ)ႏွင့္ သားေတာ္(ရာဟုလာ)ကို ထားခဲ့ၿပီးေတာ့ အဲဒီေခတ္က ဘာသာေရး ဆရာႀကီးမ်ားရဲ႕ အထံမွာ အသိပညာ ဆည္းပူးဖို႕ ထြက္လာခဲ့တယ္။ သူတို႕ဟာ ဒီမင္းသားကို ေျမာက္ျမားစြာ သင္ၾကား ေပးၾကေသာ္လဲ သူတို႕ကိုယ္တိုင္ ဆင္းရဲဒုကၡရဲ႕ အေၾကာင္းရင္း ဇာစ္ျမစ္ကို မသိၾကတဲ့အတြက္ ဒီဆင္းရဲဒုကၡကို ဘယ္လို ေက်ာ္လြန္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္တယ္ဆိုတာကိုလဲ မသိၾကဘူး။ သိဒၡတၳမင္းသားဟာ (ဥ႐ုေ၀လေတာ) မွာ ေျခာက္ႏွစ္ ၾကာေအာင္ ေလ့လာ ပြါးမ်ား အားထုတ္ၿပီးတဲ့ အခါမယ္ အ၀ိဇၨာကို ပယ္ခြါႏိုင္တဲ့အတြက္ (အမွန္တရားကို) ထိုးထြင္းသိျမင္သြားပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး သူ႕ကို “ဗုဒၶ“ (ကိေလသာတည္းဟူေသာ အိပ္ေပ်ာ္ျခင္းမွ) “ႏိုးလာသူ“လို႕ ေခၚေ၀ၚ သမုတ္ၾကပါတယ္။ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ ျမတ္ဘုရားဟာ အဲဒီအခ်ိန္မွစၿပီး ၄၅ႏွစ္ပတ္လံုး အိႏၵိယျပည္ ေျမာက္ပိုင္းမွာ သူေတြ႕သိထားတဲ့ တရားေတာ္မ်ားကို လွည့္လည္ေဟာေျပာ ခဲ့ပါတယ္။

(မွတ္ခ်က္ ။ ။ ဥ႐ုေ၀လေတာ၌ ဒုကၠရစရိယာ ေျခာက္ႏွစ္ၾကာ က်င့္စဥ္က ဘုရား မျဖစ္ေသးပါ။ ထိုအက်င့္မွားကိုစြန္႕၍အာနာပါနစ်ာန္အေျခခံလ်က္မဂၢင္ရွစ္တန္ပြါးမွသာဘုရားအျဖစ္သို႕ ေရာက္ပါသည္။) ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားရဲ႕ ႀကီးမားလွတဲ့မဟာက႐ုဏာေတာ္ႏွင့္ခႏၲီတရားေၾကာင့္မ်ားစြာေသာ လူတို႕ဟာ တပည့္သာ၀ကအျဖစ္ ခံယူၾကပါတယ္။ သက္ေတာ္ ရွစ္ဆယ္ ျပည့္ေတာ္မူတဲ့အခါ သဘာ၀အေလ်ာက္အိုျခင္းတရား၊နာျခင္းတရားမ်ားဖိစီးႏွိပ္စက္ခံရေသာ္လဲခ်မ္းေျမ႕ေအးၿငိမ္းလ်က္ပင္ ေနာက္ဆံုးမွာ ပရိနိဗၺာန္၀င္စံေတာ္ မူပါတယ္။

(၄) ေမး - ဗုဒၶဟာ သူ႕ရဲ႕ၾကင္ယာေတာ္နဲ႕ သားေတာ္ကို ပစ္ထားခဲ့တဲ့အတြက္ တာ၀န္မဲ့ရာ မေရာက္ဘူးလား။
ေျဖ - ဗုဒၶျမတ္စြာဟာ သူ႕ရဲ႕ ၾကင္ယာေတာ္နဲ႕ သားေတာ္ကို လြယ္လြယ္နဲ႕ ပစ္ထားႏိုင္ခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။သူအခ်ိန္အၾကာႀကီးစဥ္းစားၿပီးတြန္႕ဆုတ္တြန္႕ဆုတ္ ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးက်မွ သူ႕မိသားစုကို ေကြၽးေမြးေစာင့္ေရွာက္ တာထက္ တေလာကလံုးရဲ႕အက်ိဳးကို ေဆာင္ရြက္တာက ပိုၿပီး အက်ိဳး ႀကီးမားတယ္လို႕ ဆံုးျဖတ္ၿပီး ဒီလမ္းကို ေရြးခ်ယ္လိုက္တာပါပဲ။ ႀကီးမားတဲ့ မဟာ က႐ုဏာေတာ္က ဗုဒၶျမတ္စြာကို တေလာကလံုးရဲ႕ အက်ိဳးကို ေဆာင္ေစတာပါပဲ။ ဗုဒၶျမတ္စြာရဲ႕ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႕ၿပီး အဆင္းရဲအပင္ပန္း ခံမႈေၾကာင့္ တေလာကလံုး ႀကီးမားတဲ့ အက်ိဳးကို အခုတိုင္ ခံစားေနၾကရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကိုၾကည့္ရင္ ဗုဒၶျမတ္စြာဟာ တာ၀န္မမဲ့ေၾကာင္း ထင္ရွားပါတယ္။ ဒါဟာ အႀကီးမားဆံုးေသာ စြန္႕လႊတ္မႈ ႀကီးပါပဲ။

(၅) ေမး - ဗုဒၶက ပရိနိဗၺာန္ စံသြားၿပီဆိုေတာ့ သူက ကြၽႏု္ပ္တို႕ကို ဘယ္လို ကူညီႏိုင္ပါသလဲ။
ေျဖ - လွ်ပ္စစ္ဓါတ္ကိုေတြ႕ရွိတဲ့ မုိက္ကယ္ ဖာရာေဒး ဟာ ကြယ္လြန္သြားပါၿပီ။ သို႕ေသာ္လဲ သူ႕ရဲ႕ ေတြ႕ရွိခ်က္က ကြၽႏု္ပ္တို႕ကို အခုတိုင္ ကူညီေနပါတယ္။ ေရာဂါေပါင္း မ်ားစြာကို ကုသတဲ့ ကုထံုးေတြကို ေတြ႕ရွိတဲ့ လူး၀စ္ပါးစ္ခ်ား ဟာလဲ ကြယ္လြန္သြားပါၿပီ။ သို႕ေသာ္လဲ သူေတြ႕ရွိတဲ့ ကုထံုးေတြက အခုတိုင္ အသက္ေပါင္း မ်ားစြာကို ကယ္ေနဆဲပါပဲ။ ေက်ာ္ၾကားတဲ့ အႏုပညာ မ်ားစြာကို တီထြင္ ဖန္တီးခဲ့တဲ့ လီယိုနာဒိုဒါဗင္ခ်ီ ဟာလဲ ေသသြားပါၿပီ။ သို႕ေသာ္လဲ သူဖန္တီးခဲ့တဲ့ အႏုပညာေတြက လူေတြကို အခုတိုင္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ေပးေနဆဲပါပဲ။ ျမင့္ျမတ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးမ်ားနဲ႕ အာဇာနည္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးမ်ား ကြယ္လြန္သြားၾကတာ ရာစုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာေသာ္လဲ သူတို႕အေၾကာင္းကို ကြၽႏု္ပ္တို႕ ဖတ္႐ႈရတဲ့အခါမွာ သူတို႕လို ေနထိုင္ ျပဳမူလိုစိတ္မ်ား ကြၽႏု္ပ္တို႕ သႏၲာန္မွာ တဖြားဖြား ေပၚလာပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ ဗုဒၶျမတ္စြာ ပရိနိဗၺာန္ စံတာဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀ ေက်ာ္ ၾကာသြားပါၿပီ။ သို႕ေသာ္လဲ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားရဲ႕ တရားေတာ္မ်ားဟာ အခုတိုင္ ကူညီေနဆဲပါပဲ။ ဗုဒၶျမတ္စြာရဲ႕ နမူနာေကာင္းေတြက လူေတြကို အခုတိုင္ အားတက္ေစတုန္းပါပဲ။ သူ႕စကားေတာ္ေတြက အခုတိုင္ လူေတြရဲ႕ ဘ၀ေတြကို ေျပာင္းလဲေစတုန္းပါပဲ။ ဗုဒၶျမတ္စြာမွာသာလွ်င္ ပရိနိဗၺာန္စံၿပီးေနာက္ ရာစုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာသည့္တိုင္ေအာင္ ဒီလိုစြမ္းအားမ်ား ရွိေနႏိုင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

(၆) ေမး - ဗုဒၶဟာ ထာ၀ရဘုရား (God) လား။
ေျဖ - ဗုဒၶျမတ္စြာဟာ ထာ၀ရဘုရား မဟုတ္ပါဘူး။ ဗုဒၶျမတ္စြာက သူဟာ ထာ၀ရဘုရားလို႕ျဖစ္ေစ၊ ထာ၀ရဘုရားရဲ႕ သားေတာ္လို႕ျဖစ္ေစ၊ ထာ၀ရဘုရားက လႊတ္လိုက္တဲ့ တမန္ေတာ္လို႕ျဖစ္ေစ မမိန္႕ၾကားပါဘူး။ ဗုဒၶျမတ္စြာဟာ အလံုးစံု ျပည့္စံုတဲ့ လူသား တစ္ဦးပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ သူ႕လို ကြၽႏု္ပ္တို႕ ႀကိဳးစားလွ်င္ ကြၽႏု္ပ္တို႕လဲ သူ႕လိုပဲ အလံုးစံု ျပည့္စံုသူမ်ား ျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း မိန္႕ၾကားေတာ္ မူပါတယ္။

(၇) ေမး - ဗုဒၶဟာ ထာ၀ရဘုရား မဟုတ္ရင္ ဘာေၾကာင့္ သူ႕ကို လူေတြက ရွိခိုးကိုးကြယ္ေနၾကသလဲ။
ေျဖ - ကိုးကြယ္နည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က တစ္စံုတစ္ခုေသာ တန္ခိုးရွင္ဘုရား (God) ကို ကိုးကြယ္တဲ့အခါ အဲဒီဘုရားကို ခ်ီးက်ဴးေထာပနာ ျပဳၾကတယ္။ ဂုဏ္ျပဳၾကတယ္။ တစ္စံုတစ္ရာ ပူေဇာ္ပသ ၾကတယ္။ ကိုယ္လိုတာကို ဘုရားဆီမွာ ေတာင္းၾကတယ္။ အဲဒီလို လုပ္ၾကတာကေတာ့ မိမိတို႕ရဲ႕ ခ်ီးက်ဴးေထာပနာသံကို အဲဒီဘုရားက ၾကားလိမ့္မယ္လို႕ ယံုၾကည္လို႕၊ ပူေဇာ္ပသ တာကို လက္ခံလိမ့္မယ္လို႕ ယံုၾကည္လို႕၊ ဆုေတာင္းတာကို ျဖည့္ဆည္းေပးလိမ့္မယ္လို႕ ယံုၾကည္လို႕ပါပဲ။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ကေတာ့ ဒီလို ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္မႈ မ်ိဳးကို မလုပ္ၾကပါဘူး။ တျခား ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္မႈတစ္မ်ိဳးကေတာ့ မိမိတို႕ ေလးျမတ္ၾကည္ညိဳတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ တစ္ဦးဦး သို႕မဟုတ္ တစ္စံုတစ္ရာကို ႐ိုေသသမႈ ဂါရ၀ ျပဳၾကတယ္။ ဆရာအခန္းထဲ ၀င္လာရင္ ေနရာက ထ ေပးၾကတယ္။ ဂုဏ္သေရရွိတဲ့ လူနဲ႕ေတြ႕ရင္လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ၾကတယ္။ အမ်ိဳးသားသီခ်င္း တီးရင္ မတ္တပ္ရပ္ အေလးျပဳၾကတယ္။ ဒါေတြအားလံုးဟာ ႐ိုေသေလးစားမႈကို ျပတဲ့ အမူအရာေတြ ပါပဲ။ ေလးျမတ္ၾကည္ညိဳမႈကို ေဖၚျပၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို အ႐ိုအေသ ဂါရ၀ျပဳၿပီး ရွိခိုး ကိုးကြယ္မႈဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား ျပဳလုပ္ၾကတဲ့ ရွိခိုး ကိုးကြယ္မႈမ်ိဳးပါပဲ။ တင္ပလႅင္ေခြ ထိုင္ၿပီး ရင္ခြင္ထက္မွာ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ရြရြကေလးခ်ထားတဲ့ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြါးေတာ္ရဲ႕ မဟာက႐ုဏာေတာ္ျဖင့္ ၾကည္လင္ လန္းဆန္းေနတဲ့ မ်က္ႏွာေတာ္ဟာ ကြၽႏု္ပ္တို႕ရဲ႕ သႏၲာန္မွာ ၿငိမ္းေအးမႈနဲ႕ ေမတၱာတရား တိုးပြါးေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖို႕ ကြၽႏု္ပ္တို႕ကို သတိေပး ေနပါတယ္။ အေမႊးတိုင္ရဲ႕ အေမႊးနံ႕က ကြၽႏု္ပ္တို႕ သႏၲာန္မွာ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ေတြ ပ်ံ႕ႏွံ႕ေနေစဖို႕ သတိေပးေနပါတယ္။ ဆီမီးကေတာ့ ပညာဆီမီး တန္ေဆာင္ ထြန္းေျပာင္ေစဖို႕ သတိေပးေနပါတယ္။ ကပ္လွဴထားတဲ့ ပန္းမ်ားရဲ႕ ၫႈိးႏြမ္းေၾကြက်သြားတဲ့ သေဘာက ကြၽႏု္ပ္တို႕အား အနိစၥတရားကို သတိရေစပါတယ္။ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြါးေတာ္ေရွ႕မွာ ဦးၫႊတ္ရွိခိုးျခင္းက ကြၽႏု္ပ္တို႕ကို တရားဓမၼ ေဟာေျပာၫႊန္ျပ ဆံုးမေတာ္မူတဲ့အတြက္ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ ျမတ္ဘုရားရဲ႕ ဂုဏ္ေက်းဇူးေတာ္ကို ေလးျမတ္ေကာ္ေရာ္ ပူေဇာ္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားရဲ႕ ရွိခိုးကိုးကြယ္မႈပါပဲ။

(၈) ေမး - ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားဟာ ႐ုပ္တုကို ကိုးကြယ္ၾကတယ္လို႕ တခ်ိဳ႕လူမ်ားက ေျပာတာ ၾကားဘူးပါတယ္။ ဟုတ္ပါသလား။
ေျဖ - ဒီလို အေျပာမ်ိဳးဟာ ဗုဒၶဘာသာကို နားလည္မွားေနတဲ့ လူေတြ ေျပာၾကတဲ့ စကားေတြပါ။ အဘိဓာန္မ်ားကေတာ့ ႐ုပ္တုကို ထာ၀ရဘုရား(God) အျဖစ္နဲ႕ ရွိခုိးကိုးကြယ္ၾကတာကို ႐ုပ္တု ကိုးကြယ္မႈ လို႕ ဖြင့္ျပၾကပါတယ္။ သိၾကတဲ့အတိုင္းပဲ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားဟာ ဗုဒၶျမတ္စြာကို ထာ၀ရဘုရားတစ္ပါး(God) အေနနဲ႕ ယံုၾကည္ သိမွတ္ၾကတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီေတာ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားဟာ သစ္သား႐ုပ္တု၊ သံ႐ုပ္တု၊ ေၾကး႐ုပ္တု စသည္ကို ဘယ္မွာ ကိုးကြယ္ၾကပါမလဲ။ သို႕ေသာ္လဲ တစ္ခုေတာ့ ရွိပါတယ္။ ဘာသာတရားတိုင္းမွာ ဘာသာ၀င္တိုင္းဟာ အယူအဆ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ေဖၚျပဖို႕ အမွတ္လကၡဏာ(Symbol) အမ်ိဳးမ်ိဳးကို အသံုးျပဳၾကပါတယ္။ ဥပမာ - တာအိုဘာသာမွာဆိုရင္ ဆန္႕က်င္ဘက္ ႏွစ္ခုတို႕ရဲ႕ ညီၫႊတ္ ေပါင္းစည္းမႈကို ေဖၚျပဖို႕ရာ ယင္နဲ႕ယန္(Ying -Yang) ကို အမွတ္လကၡဏာအျဖစ္ အသံုးျပဳပါတယ္။ ဆစ္ဘာသာမွာ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ ႐ုန္းကန္လႈပ္ရွားမႈကို ေဖၚျပဖို႕ရာ ဓားကို အမွတ္လကၡဏာအျဖစ္ အသံုးျပဳပါတယ္။ ခရစ္ယာန္ဘာသာမွာ ခရစ္ေတာ္ တည္ရွိျခင္းကို ေဖၚျပဖို႕ရာ ငါးကို အမွတ္လကၡဏာအျဖစ္ အသံုးျပဳၾကတယ္။ ခရစ္ေတာ္ရဲ႕ လူသားအတြက္ အသက္စြန္႕လႊတ္မႈကို ေဖာ္ျပဖို႕ရာ လက္၀ါးကပ္တိုင္ကို အမွတ္လကၡဏာအျဖစ္ အသံုးျပဳပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာမွာ လူသားတစ္ဦးရဲ႕ အလံုးစံုၿပီးျပည့္စံုမႈကို
ေဖၚျပဖို႕ရာ ဘုရား႐ုပ္တုေတာ္ကို အမွတ္လကၶဏာအျဖစ္ အသံုးျပဳၾကပါတယ္။ ဗုဒၶ႐ုပ္တုေတာ္က ဗုဒၶရဲ႕ တရားေတာ္မ်ားမွာ ပါ၀င္တဲ့ လူသားနဲ႕ သက္ဆိုင္တဲ့ သဘာ၀မ်ားကို ကြၽႏ္ုပ္တို႕အား သတိရေစပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာဟာ လူသားကို ဗဟိုျပဳပါတယ္ ထာ၀ရဘုရား သိ ကို ဗဟိုမျပဳဘူး ဆိုတဲ့ အခ်က္နဲ႕ အလံုးစံု ၿပီးျပည့္စံုေရးနဲ႕ အသိမွန္ အျမင္မွန္ ရေရးအတြက္ ဗဟိဒၶသႏၲာန္ကို မၾကည့္ရဘူး၊အဇၩတၱသႏၲာန္ကိုသာ ၾကည့္ရမယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ကိုလဲ ကြၽႏ္ုပ္တို႕အား သတိရေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြဟာ ႐ုပ္တုကို ရွိခိုးကိုးကြယ္တယ္ဆိုတဲ့ စြပ္စြဲေျပာဆိုခ်က္ ေတြဟာ မမွန္ပါဘူး။

(၉) ေမး - တ႐ုတ္ ဗုဒၶဘာသာ ဘုရားေက်ာင္းေတြ ထဲမွာ စကၠဴပိုက္ဆံေတြကို မီး႐ႈိ႕တာေတြ၊ ၿပီးေတာ့ တျခား ထူးထူးဆန္းဆန္း လုပ္ၾကတာ ေတြ႕ၾကရပါတယ္။ အဲဒါေတြကို ဘာေၾကာင့္ လုပ္ၾကပါသလဲ။
ေျဖ - ကြၽႏု္ပ္တို႕ဟာ ကြၽႏု္ပ္တို႕ နားမလည္တဲ့ အရာမ်ားကို ေတြ႕ရတဲ့အခါ အဲဒါေတြကို ကြၽႏု္ပ္တို႕အတြက္ ထူးဆန္းေနတတ္ပါတယ္။ အဲဒီလိုဟာေတြကို အထူးအဆန္း ေတြပဲလို႕ အမွတ္တမဲ့ ဘာသိဘာသာ မေနပဲ အဲဒါေတြရဲ႕ အဓိပၸါယ္ေတြကို ရွာေဖြဖို႕ ႀကိဳးစားသင့္ၾကပါတယ္။ မွန္ပါတယ္၊ တစ္ခါတစ္ရံမွာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ လိုက္နာ လုပ္ေဆာင္ေနၾကတာေတြဟာ ဗုဒၶတရားေတာ္မွာ အေျခမခံပဲ နားလည္မွားမႈနဲ႕ အမ်ားယံုၾကည္ လက္ခံထားတဲ့ အစြဲအလမ္းေပၚမွာ အေျခခံထားတာ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ ဒီလိုကိစၥေတြဟာ ဗုဒၶဘာသာ တစ္ခုတည္းမွာသာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာသာတိုင္းမွာပဲ ရံဖန္ရံခါ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ ဗုဒၶျမတ္စြာ တရားေတာ္မ်ားကို ရွင္းလင္းျပတ္သားစြာ အေသးစိတ္ ေဟာျပေတာ္မူပါတယ္။ အဲဒါကိုမွ ျပည့္ျပည့္စံုစံု နားမလည္ရင္ေတာ့ ဗုဒၶျမတ္စြာကို အျပစ္ဆိုလို႕ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါနဲ႕ပတ္သက္လို႕ မွတ္သားဖြယ္ အဆံုးအမ တစ္ခုကေတာ့ “ေရာဂါေ၀ဒနာ ခံစားေနရေသာ လူတစ္ေယာက္သည္ ေဆးဆရာအထံမွ ေဆးကုသမႈ ခံယူဖို႕ လြယ္ကူပါလ်က္နဲ႕ ကုသမႈ မခံယူလွ်င္ ေဆးဆရာ၏ အျပစ္မဟုတ္ေပ။ ထို႕အတူပင္ ကိေလသာေရာဂါ အဖိစီး အႏွိပ္စက္ခံေနရသူသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ တရားေတာ္မ်ား ရွိေနပါလ်က္နဲ႕ တရားေဆးျဖင့္ မကုစားလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရား၏ အျပစ္မဟုတ္ေပ။” ဗုဒၶဘာသာကိုပဲျဖစ္ေစ၊ တျခား ဘာသာတရားကိုပဲျဖစ္ေစ အဲဒီဘာသာတရားအေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္း နားမလည္သူမ်ားက အမွား၊ အမွန္၊ အဆိုး၊ အေကာင္းကို မဆံုးျဖတ္သင့္ပါဘူး။

(၁၀) ေမး - ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ကုသိုလ္ျဖစ္ လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ၾကတာ သိပ္မၾကားမိပါဘူး။ အဲဒါ ဘာေၾကာင့္လဲ။
ေျဖ - ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြလဲ ကုသိုလ္ျဖစ္ လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ၾကပါတယ္။ သင္မၾကားမိတာကေတာ့ ဗုဒၶ ဘာသာ၀င္မ်ားဟာ သူတို႕လုပ္တဲ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြ အေၾကာင္းကို ၀ါၾကြားေျပာဆိုဖို႕ မလိုဘူးလို႕ ယူဆထားၾကလို႕ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ႏွစ္ေပါင္းေတာ္ေတာ္ၾကာဆီက ဂ်ပန္ ဗုဒၶဘာသာ ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ နစ္ခိုနိရ၀ါႏို ဟာ ဘာသာတရားအားလံုး ေပါင္စည္းညီၫြတ္မႈ တိုးတက္ေရးကို လုပ္ေဆာင္တဲ့အတြက္ (Templeton Prize) တင္ပယ္လ္တန္ဆုကုိ ရရွိပါတယ္။ အလားတူပဲ ထိုင္းဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး တစ္ပါးဟာ မူးယစ္ေဆး စြဲသူမ်ားကို ကုသရာမွာ ထူးခြၽန္တဲ့အတြက္ မက္ေဆးေဆး ဆုကို ရရွိခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္တုန္းကလဲ အရွင္ ကႏၲယပိ၀တ္ ဆိုတဲ့ ထိုင္းဘုန္းႀကီးတစ္ပါးဟာ ေက်းလက္ ေတာရြာမ်ားမွာရွိတဲ့ အေျခအေနမဲ့ ကေလးမ်ားကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာေအာင္ ျပဳစု ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တဲ့ အတြက္ ]ေနာ္ေ၀ ကေလးမ်ား၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆု} ကို ရရွိခဲ့ပါတယ္။ အေနာက္တိုင္း ဗုဒၶဘာသာအဖြဲ႕ (Western Buddhist Order) ဟာ အိႏၵိယျပည္မွာ ဆင္းရဲသားမ်ား အတြက္ ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႕တဲ့ လူမႈေရး လုပ္ငန္းေတြကို လုပ္ေဆာင္ေနပါတယ္။ စာသင္ေက်ာင္းေတြ၊ ကေလးျပဳစု ေစာင့္ေရွာက္ေရး ဌာနေတြ၊ ေဆးေပးခန္းေတြ၊ တႏိုင္ စက္မႈလုပ္ငန္း အေသးစားေတြ တည္ေထာင္ၿပီး ျပဳစု ပ်ိဳးေထာင္ေပးေနပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားဟာ တျခား ဘာသာ၀င္မ်ားလိုပဲ သူတစ္ပါးကို အကူအညီ ေပးရတာဟာ သူတို႕ရဲ႕ ဘာသာတရား လိုက္နာက်င့္ၾကံမႈကို ေဖၚျပတာပဲလို႕ သိျမင္မွတ္ယူၾကပါတယ္။ သို႕ေသာ္လဲ ဒါေတြကို ကိုယ့္ကိုယ္ကို မထင္ေပၚေစပဲ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ပဲ လုပ္သင့္တယ္လို႕ ယံုၾကည္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႕ရဲ႕ ကုသိုလ္ျဖစ္လုပ္ငန္းေတြ အေၾကာင္းကို သင္ သိပ္မၾကားရတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

(၁၁) ေမး - ဘာေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ကြဲျပားေနပါသလဲ။
ေျဖ - လူေတြ စားသံုးၾကတဲ့ သၾကားေတြလဲ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိၾကတာ မဟုတ္လား။ သၾကားျဖဴ၊ သၾကားညိဳ၊ ေက်ာက္သၾကား၊ သၾကားရည္၊ ေရခဲသၾကား စသည္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိၾကတာပဲ။ သို႕ေသာ္လဲ အားလံုးဟာ သၾကားခ်ည္းပဲ ၿပီးေတာ့ သၾကားတိုင္းဟာ ခ်ိဳၾကတာခ်ည္းပဲ။ မခ်ိဳတဲ့ သၾကားရယ္လို႕ မရွိဘူး။ ဒီလို သၾကားအမ်ိဳးမ်ိဳးအစားစား ထုတ္ၾကတာက သူတို႕ကို သံုးစြဲပံု သံုးစြဲနည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိၾကလို႕ပါပဲ။
ဗုဒၶဘာသာလဲ ထို႕အတူပါပဲ။ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ၊ စ်င္ ဗုဒၶဘာသာ၊ အမိတာဘာ ဗုဒၶဘာသာ၊ ေယာဂါစာရ ဗုဒၶဘာသာ၊ ၀ဇီရယာန ဗုဒၶဘာသာ စသည္ျဖင့္ ကြဲျပားေနၾကေသာ္လဲ အႏွစ္သာရအားျဖင့္ အတူတူပါပဲ။ အဲဒီ အႏွစ္သာရက
ဘာလဲဆိုေတာ့ ကိေလသာမွ လြတ္ေျမာက္ျခင္း၊ ဆင္းရဲမွ လြတ္ေျမာက္ျခင္းဆိုတဲ့ အႏွစ္သာရပါပဲ။ ဗုဒၶဘာသာဟာ သူျဖစ္ေပၚရာ ယဥ္ေက်းမႈ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ ဟပ္မိေအာင္ အသြင္ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္လာခဲ့ပါတယ္။ အသစ္ျဖစ္တဲ့ မ်ိဳးဆက္ အသီးသီးနဲ႕ ကိုက္ညီေအာင္ ရာစုႏွစ္မ်ား တေလ်ာက္မွာ ဗုဒၶဘာသာကို ျပန္ၿပီး အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆိုၾကပါတယ္။ ျပင္ပ ပံုပန္းသဏၭာန္ အေနနဲ႕ အမ်ိဳးမ်ိဳး ကြဲျပားေနတယ္လို႕ ထင္ရေသာ္လဲ အားလံုးရဲ႕ ဗဟိုခ်က္မ အႏွစ္သာရကေတာ့ သစၥာေလးပါး မဂၢင္ရွစ္ပါးပါပဲ။ ဗုဒၶဘာသာ အပါအ၀င္ ဘာသာႀကီးမ်ား အားလံုးဟာ ဂိုဏ္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ကြဲခဲ့ၾကပါတယ္။ သို႕ေသာ္လဲ ဗုဒၶဘာသာ ဂိုဏ္းအမ်ိဳးမ်ိဳးဟာ အခ်င္းခ်င္း ဘယ္ေတာ့မွ စစ္ပြဲေတြ မဆင္ႏႊဲခဲ့ၾကပါဘူး။ သူတို႕ဟာ အခ်င္းခ်င္း ဘယ္ေတာ့မွ ရန္မပြါး ခဲ့ၾကပါဘူး။ ခုေခတ္မွာဆိုရင္ ဂိုဏ္းတစ္ဂိုဏ္းရဲ႕ ေက်ာင္းကန္ဘုရားကို တစ္ျခား ဂိုဏ္းတစ္ခုက သြားေရာက္ၿပီး အတူတကြ ဘုရား၀တ္ျပဳၾကပါတယ္။ တျခားဘာသာေရး ေလာကမွာ တကယ္ေတာ့ အလြန္ရွားပါတယ္။

(၁၂) ေမး - သင္က ဗုဒၶဘာသာကို အလြန္ အထင္ႀကီးတာပဲ။ သင္ဟာ သင့္ဘာသာတရားကို မွန္တယ္လို႕ ယူဆၿပီး တျခားဘာသာ အားလံုးကို မွားတယ္လို႕ ယူဆပံုရတယ္။
ေျဖ - ဗုဒၶျမတ္စြာရဲ႕ တရားေတာ္မ်ားကို နားလည္ သေဘာေပါက္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မည္သူမဆို တျခား ဘာသာတရား မွားတယ္လို႕ မထင္ၾကပါဘူး။ တျခားဘာသာတရားမ်ားကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေ၀ဖန္စစ္ေဆးဖို႕ရာ စစ္မွန္တဲ့ လံု႕လ၀ီရိယကို ျပဳသူမွန္သမွ် ဘယ္သူမွ အဲဒီလို မထင္ၾကပါဘူး။ ဘာသာတရား အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ေလ့လာတဲ့ အခါမွာ ပထမဆံုး သတိျပဳမိတာကေတာ့ ဒီဘာသာတရား ေတြဟာ အခ်င္းခ်င္း ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား တူညီၾကတယ္ ဆိုတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။ အားလံုးေသာ ဘာသာတရားမ်ားက လူသားရဲ႕ လက္ရွိ အေျခအေနဟာ ေက်နပ္ဖြယ္ မရွိဘူးလို႕ ၀န္ခံၾကတာပါပဲ။ လူသားရဲ႕ အေျခအေန တိုးတက္လိုရင္ စိတ္ေနစိတ္ထား အျပဳအမူ ေျပာင္းလဲဖို႕ လိုအပ္တယ္လို႕ အားလံုးယံုၾကည္ၾကပါတယ္။ ဘာသာတရား အားလံုးဟာ ေမတၱာ၊ က႐ုဏာ၊ ေပးကမ္းလွဴဒါန္းျခင္း၊ လူမႈေရး၊ တာ၀န္၀တ္တရားမ်ား ေဆာင္ရြက္ျခင္း စတဲ့ က်င့္၀တ္မ်ားကို သင္ၾကားေပးၾကပါတယ္။ ဒီဘာသာတရား အားလံုးက အဆံုးစြန္ ျပည့္စံုတဲ့ သေဘာတစ္ခုဟာ ပံုသဏၭာန္ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ ရွိတယ္ဆိုတာ လက္ခံၾကပါတယ္။ ဘာသာတရားမ်ားက ဒီ လံုး၀အုပ္စံု ျပည့္စံုတဲ့ သဘာ၀ကို ဘာသာစကား အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ နာမည္အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အမွတ္အသား အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ ရွင္းလင္း ေဖၚျပၾကပါတယ္။ အရာရာကို တစ္ဘက္သက္ ႐ႈျမင္သံုးသပ္တဲ့နည္းကို အျမင္က်ဥ္းစြာ တြယ္ကပ္ထားၾကတဲ့ အခါမွာသာ သည္းမခံႏိုင္မႈ၊ မာနတရားနဲ႕ ကိုယ္သာမွန္ စိတ္ထားေတြ ျဖစ္ပြါးေပၚေပါက္ လာတတ္ပါတယ္။ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ အဂၤလိပ္၊ ျပင္သစ္၊ တ႐ုတ္၊ အင္ဒိုနီးရွား၊ လူ ၄ ဦး ေကာ္ဖီပန္းကန္ တစ္လံုးကို ၾကည့္ၾကတယ္ ဆိုပါစို႕။ အဲဒီပန္းကန္ကို အဂၤလိပ္က Cup လို႕ေခၚတယ္။
ျပင္သစ္က Tasse လို႕ေခၚတယ္။ တ႐ုတ္က Pei ၊ အင္ဒိုနီးရွားက cawan လို႕ေခၚတယ္။ အဲဒါ သူ႕အေခၚမွန္တယ္၊ တစ္ျခားလူ႕အေခၚ မွားတယ္လို႕ ကိုယ့္အဘိဓာန္ ကိုယ္ ကိုးကားၿပီး အေၾကာက္အကန္
ျငင္းခံုးေနၾကပါေရာ။ အဲဒီအခိုက္မွာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ဦး ေရာက္လာၿပီး ဘာမွေျပာမေနဘဲ ေကာ္ဖီပန္းကန္ကို ေကာက္ယူၿပီး ေမာ့ေသာက္ျပစ္လိုက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ သူက ဟိုလူေလးေယာက္ကို ေျပာလိုက္တယ္။ ဒီပန္းကန္ကို ဘယ္လိုပဲ မိတ္ေဆြတို႕ေခၚေခၚ လိုရင္းက ဒါကို ေကာ္ဖီေသာက္ဖို႕ အသံုးျပဳတာပါပဲ၊
ျငင္းခံုေနလို႕ ဘာအက်ိဳးရွိမလဲ၊ ေသာက္ဖို႕ပန္းကန္ကို ေသာက္လိုက္မွ
အေမာေျပၿပီး လန္းဆန္းလာမွာေပါ့၊ အဲဒါ လိုရင္းပဲ။ ဒါဟာ ဘာသာတရားမ်ားအပၚ ဗုဒၶဘာသာက ျမင္တဲ့ အျမင္၊ ထားတဲ့ စိတ္ထားပါပဲ။

(၁၃) ေမး - ဗုဒၶဘာသာဟာ သိပၸံနည္း က်ပါသလား။
ေျဖ - ဒီအေမးကို မေျဖမီ သိပၸံ ဆိုတဲ့ စကားလံုးရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကို ရွာၾကည့္တာ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အဘိဓာန္မ်ားက ဒီလိုဖြင့္ျပၾကပါတယ္။ "သိပၸံ" ဆိုတာ တကယ္ျဖစ္ေနတဲ့ သဘာ၀တစ္ခုကို လက္ေတြ႕မ်က္ျမင္ ၾကည့္႐ႈျခင္းႏွင့္ စမ္းသပ္ျခင္းတို႕အေပၚ အေျခခံၿပီး စနစ္တစ္ခု ေဖာ္ထုတ္တဲ့ပညာ၊ တိတိက်က် ေလ့လာစမ္းသပ္ သိရွိထားတဲ့ အရာတစ္ခုနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ သဘာ၀က်တဲ့ နည္းလမ္း ဥပေဒသမ်ား သတ္မွတ္ေဖၚျပတဲ့ ပညာပါပဲ။ အဲဒီပညာရဲ႕ အစိတ္အပိုင္း တစ္ခုခုလဲ သိပၸံပါပဲ။ ဗုဒၶဘာသာမွာ ဒီဖြင့္ဆိုခ်က္နဲ႕ မကိုက္ညီတဲ့ အခ်က္အလက္မ်ား ရွိေကာင္း ရွိႏိုင္ပါတယ္။ သို႕ေသာ္လဲ ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ လိုရင္း တရားျဖစ္တဲ့ သစၥာေလးပါးကေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ ကိုက္ညီပါတယ္။
ပထမဆံုး အမွန္တရားက ဒုကၡသစၥာပါ။ ဒီမွာ ဆင္းရဲျခင္းဆိုတာ ကိုယ္တိုင္ေတြ႕သိ ခံစားရတဲ့ အရာပါ။ သူ႕ကို အဓိပၸါယ္ သတ္မွတ္လို႕လဲ ရပါတယ္။ လက္ေတြ႕ ခံစားသိျမင္လို႕လဲ ရပါတယ္။
ဒုတိယ အမွန္တရားက သမုဒယသစၥာပါ။ လိုခ်င္တပ္မက္မႈ တဏွာကို ဆိုလိုပါတယ္။ ဆင္းရဲဒုကၡကို ျဖစ္ေပၚေစတဲ့ အေၾကာင္းျဖစ္တဲ့ ဒီတဏွာဟာလဲ ကိုယ္တိုင္ ေတြ႕သိ ခံစားရတဲ့ အရာပါ။ အဓိပၸါယ္ သတ္မွတ္လို႕လဲ ရတယ္။ လက္ေတြ႕ ခံစား သိျမင္လို႕လဲ ရပါတယ္။ ဒီဒုကၡနဲ႕ ဒုကၡရဲ႕ အေၾကာင္းတရား အမွန္ကို ဒႆနပညာဆိုင္ရာ စကားလံုးေတြနဲ႕ ရွင္းျပဖို႕ မလိုပါဘူး။ ကိုယ္ေတြ႕ ခံစားသိျမင္ရတဲ့ အရာေတြပါ။
တတိယ အမွန္တရားကေတာ့ နိေရာဓသစၥာပါ။ ဆင္းရဲကုန္ဆံုးတဲ့သေဘာ၊ ဆင္းရဲၿငိမ္းတဲ့သေဘာပါ။ ဒီသေဘာကို အနႏၲ တန္ခိုးရွင္ဆိုသူ တစ္ဦးဦးကို အားကိုးလို႕ မရပါဘူး။ ယံုၾကည္႐ံုမွ် ဆုေတာင္႐ံုမွ်နဲ႕လဲ မရႏိုင္ပါဘူး။ ဆင္းရဲဒုကၡရဲ႕ အေၾကာင္းတရားကို ပယ္သတ္ႏိုင္မွပဲ ရပါတယ္။
စတုတၳ အမွန္တရားကေတာ့ ဆင္းရဲၿငိမ္းေစတဲ့ နည္းလမ္းျဖစ္တဲ့ မဂၢသစၥာပါ။
ဒီဆင္းရဲၿငိမ္းေရး နည္းလမ္းကလဲ ဒႆနပညာ သေဘာတရားေတြနဲ႕ လံုး၀ မသက္ဆိုင္ ပါဘူး။ သတ္မွတ္ေပးထားတဲ့ နည္းလမ္းအတိုင္း လက္ေတြ႕ က်င့္မွပဲ ရပါတယ္။ ဒီနည္းလမ္းကလဲ အစမ္းသပ္ခံ နည္းလမ္းပါ။ သိပၸံပညာမွာလိုပဲ ဗုဒၶဘာသာကို ရွင္းျပဖို႕လဲ အနႏၲ တန္ခိုးရွင္ အယူအဆကို လက္ခံဖို႕ မလိုပါဘူး။ ဗုဒၶဘာသာ ကိုယ္တိုင္က စၾကာ၀ဠာ ကမၻာေလာႀကီးရဲ႕ အလုပ္လုပ္ပံုကို သဘာ၀ နိယာမေတြနဲ႕ ရွင္းျပထားပါတယ္။ ဒီအခ်က္ အားလံုးက ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ သိပၸံနည္းက် အႏွစ္သာရကို ေသခ်ာစြာ ေဖၚေဆာင္ ေနပါတယ္။ ဒီမွာလဲ ကြၽႏု္ပ္တို႕ ဗုဒၶျမတ္စြာ အၿမဲတေစ ဆံုးမခဲ့တဲ့ အဆံုးအမက ကြၽႏု္ပ္တို႕ဟာ ဘယ္အရာကိုမဆို အကန္းယံု အရမ္းယံု မယံုမိၾကဖို႕၊ ေမးျမန္း၊ စံုစမ္း၊ စစ္ေဆး၊ စမ္းသပ္ၿပီးမွ ကိုယ္တိုင္ ေတြ႕သိခံစားရတဲ့ အရာေပၚမွာ အေျခခံၿပီး ယံုသင့္မွ ယံုဖို႕ပါပဲ။ ဒီအဆံုးအမမွာ တိက်တဲ့ သိပၸံနည္းက် အျမင္ ပါ၀င္ေနပါတယ္။
ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား ဆံုးမပံုက -
ဗ်ာဒိတ္စကား ဆို႐ံုနဲ႕ မယံုၾကည္ပါႏွင့္ အစဥ္အဆက္ ယံုၾကည္လက္ခံလာတာ
ျဖစ္႐ံုႏွင့္ မယံုၾကည္ပါႏွင့္။ သတင္းၾကားနဲ႕လဲ မယံုၾကည္ပါႏွင့္
ျမင့္ျမတ္တဲ့ က်မ္းစာမ်ားမွာ ပါ႐ံုနဲ႕လဲ မယံုၾကည္ပါႏွင့္
တဆင့္ စကားမွ်ႏွင့္လဲ မယံုၾကည္ပါႏွင့္ စဥ္းစားေတြးေခၚေရး တကၠေဗဒ၊
ဒႆနိကေဗဒေတြနဲ႕ ကိုက္ညီ႐ံုမွ်ႏွင့္လဲ မယံုၾကည္ပါႏွင့္
ေျပာတဲ့လူက ယံုၾကည္ထိုက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္႐ံုမွ်ႏွင့္လဲ မယံုၾကည္ပါႏွင့္
မိမိဆရာ ျဖစ္႐ံုမွ်ႏွင့္လဲ မယံုၾကည္ပါႏွင့္
သင္ကိုယ္တိုင္ ေကာင္းတဲ့အရာပဲ၊ အျပစ္ကင္းတဲ့ အရာပဲ၊ ပညာရွိတို႕ ခ်ီးမြမ္းအပ္တဲ့ အရာပဲ၊ လက္ေတြ႕ က်င့္ၾကည့္တဲ့ အခါမွာလဲ မုခ် ခ်မ္းသာေစႏိုင္တဲ့ အရာပဲလို႕ ကိုယ္ေတြ႕ သိျမင္ရတဲ့ အခါက်မွပဲ အဲဒါကို ယံုၾကည္ လက္ခံ လိုက္နာ က်င့္ၾကံပါ။
ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာဟာ ျပည့္ျပည့္၀၀ သိပၸံ နည္းက်တယ္လို႕ မဆိုႏိုင္ေသာ္လဲ အေတာ္ ခိုင္မာတဲ့ သိပၸံနည္းက် သေဘာသဘာ၀ေတြေတာ့ ပါ၀င္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ တျခား ဘာသာတရားေတြထက္ ပိုၿပီးသိပၸံ နည္းက်တယ္လို႕ေတာ့ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။
ႏွစ္ဆယ္ရာစုႏွစ္မွာ အႀကီးျမတ္ဆံုး သိပၸံပညာရွင္ ျဖစ္တဲ့ အဲလ္ဘတ္အိုင္းစတိုင္း က ဗုဒၶဘာသာနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ဒီလိုေျပာပါတယ္။
ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ စၾက၀ဠာ တစ္ခုလံုး ကိုးကြယ္ၾကတဲ့ ဘာသာတရားတစ္ခု ျဖစ္ေပၚလာလိမ့္မယ္။ အဲဒီဘာသာတရားဟာ ထာ၀ရဘုရား အယူအဆကို လႊမ္းမိုးသြားလိမ့္မယ္။ တယ္ တရားေသ ၀ါဒကိုလဲေရွာင္လႊဲႏိုင္ လိမ့္မယ္။ သဘာ၀တရားႏွင့္ ဘာသာတရား ႏွစ္ခုလံုးကို လႊမ္းျခံဳမိတဲ့ ဒီဘာသာတရားဟာ ႐ုပ္နာမ္ႏွစ္ပါးလံုး ကိုယ္ေတြ႕ ခံစား သိျမင္မႈနဲ႕ အဓိပၸါယ္ ျပည့္၀တဲ့ ေပါင္းစည္း ညီၫြတ္မႈေပၚမွာ အေျခခံလိမ့္မယ္။ ဒီအခ်က္ေတြကို ဗုဒၶဘာသာက အေျဖေပးလိမ့္မယ္။ တကယ္လို႕သာ ေခတ္သစ္ သိပၸံနည္းက် လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္တဲ့ ဘာသာတရားတစ္ခု ရွိတယ္ဆိုရင္ အဲဒီ ဘာသာတရားဟာ ဗုဒၶဘာသာပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္။အရွင္မုနိႏၵ(ပန္းေထာ္) ၿပန္လည္မွ်ေ၀ပါသည္
(by Ven S Dhammika)

Monday, April 22, 2013

သင္ သည္ မည္သို႔ေသာ မ်ိဳးခ်စ္ ပုဂိုလ္နည္း

သင္ တုိင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိးကို ခ်စ္တယ္ဆိုလ်ွင္ နည္းနည္းေလး အခ်ိန္ေပးျပီး ဖတ္ၾကည့္ပါ။

ဤရွင္းလင္း ပြဲ၏ ရလဒ္ အား ျမန္မာ တစ္ ႏိုင္ငံလံုးမွ အတည္ျပဳ လက္ခံ ရန္ အလြန္အေရးၾကီးသည္။ လက္ခံေသာ သူမည္ မွ် ရွိသည္ ကို Like & Share ျဖင့္ ဆံုးျဖတ္ မည္ ဆို လွ်င္ ရခိုင္လူမ်ိဳးမ်ား ႏွင့္ ျမန္မာ တႏိုင္ငံလံုးရွိ တိုင္းရင္းသာမ်ား မည္သို႔ လုပ္ေဆာင္ၾကမည္နည္း။ ဤကဲ့သို႔ Like & Share ကို ေသာ္မွ လုပ္ရန္၀န္ေလး ၾကလွ်င္ သင္ သည္ မည္သို႔ေသာ မ်ိဳးခ်စ္ ပုဂၢနည္း ဆိုသည္ကို အေျဖ ထုတ္ႏိုင္ေပျပီ ..


ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ Kanda University ၏ သမိုင္းပါေမာကၡ ေဒါက္တာေအးခ်မ္းႏွင့္ ရခိုင္ျပည္နယ္ကိုယ္စားျပဳ ရခိုင္လူမႈေရး အသင္းအဖြဲ႕မ်ားသည္ မတ္လ ၁၄ ရက္ေန႔က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ MICT Park (လႈိင္တကၠသိုလ္၀င္း) ၌ ေတြ႕ဆံုခဲ့ၾကသည္။

အဆိုပါ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးပြဲတြင္ သမိုင္းပါေမာကၡ ေဒါက္တာေအးခ်မ္းက ရခိုင္သမိုင္းေၾကာင္းမ်ား၊ ဘဂၤါလီ၊ ႐ုိဟင္ဂ်ာ အစရွိသည္တို႔ႏွင့္ စပ္လ်ဥ္းေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ေဟာေျပာေဆြးေႏြးခဲ့သည္။

႐ုိဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးဆိုသည္မွာ သမိုင္းတြင္ မရွိေၾကာင္း၊ သမိုင္းဆရာဆိုသည္မွာ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္အစြဲျဖင့္ မွတ္ယူ၍ မရသလို မဟုတ္တာကိုလည္း ေျပာလို႔မရေၾကာင္း၊ အေထာက္အထားမရွိဘဲ မည္သည့္အရာကိုမွ ေျပာလို႔မရေၾကာင္း၊ ယခုသမိုင္းမ်ားကို ေရးသည့္အခါတြင္ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ကို ဖယ္ထားကာ အမွန္တရားကို တင္ျပႏုိင္ရန္ ႀကိဳးစားပါေၾကာင္း၊ လူမ်ဳိးဖက္ကို လုိက္ၿပီး ေျပာျခင္းကို ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္ေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ ေဒါက္တာေအးခ်မ္းက ေျပာသည္။

ေဒါက္တာေအးခ်မ္းက "႐ုိဟင္ဂ်ာလူမ်ဳိးဆိုတာ ျမန္မာႏုိင္ငံသမိုင္းမွာ ဘယ္တုန္းကမွ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ဒီအတိုင္း ကြၽန္ေတာ္အျမဲေၾကညာခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္ လူ႔အခြင့္အေရးကို မေလးစားတဲ့သူ မဟုတ္ပါဘူး။ လူ႔အခြင့္အေရးကို မေလးစားတဲ့ စကားလည္း တစ္ခြန္းမွ မေျပာပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ့္မွာ အေထာက္အထား ခိုင္လံုစြာ ရွိပါတယ္" ဟု ေျပာသည္။

ယခု အျဖစ္အပ်က္မ်ားသည္ ၿဗိတိသွ် ကိုလိုနီဘ၀တြင္ အႏွစ္တစ္ရာေက်ာ္ ေနခဲ့ရသည့္စနစ္၏ ဆိုးေမြတစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း၊ ၿဗိတိသွ်လက္ထက္တြင္ ေခ်ာင္ဒရီစနစ္ဟုေခၚသည့္ လယ္ယာေျမကို ေတာမ်ားကို ခုတ္ထြင္ရွင္းလင္းၿပီး လယ္ယာေျမလုပ္ခြင့္ေပးကာ ၁၀ ႏွစ္တိတိ အခြန္မေဆာင္ရသည့္ စနစ္ကို က်င့္သံုးခဲ့ေၾကာင္း၊ ယင္းအတြက္ေၾကာင့္ ကိုလုိနီလက္ေအာက္ခံ ဆန္စပါးကုမၸဏီမ်ားသည္ စစ္တေကာင္းသားမ်ားကို ရခုိင္ကို သြားခိုင္းေၾကာင္း၊ အက်ိဳးအျမတ္မ်ားစြာ ရရွိသည့္အတြက္ စစ္တေကာင္းသားမ်ားစြာ ရခုိင္ျပည္နယ္သို႔ ေရာက္ရွိလာေၾကာင္း စသည္ျဖင့္လည္း ၎က ေျပာသည္။

"ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ ႐ုတ္တရက္ထၿပီး ေပါက္ကြဲခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။ တစ္ေငြ႕ေငြ႕ေလာင္ေနတဲ့ မီးပါ။ ဒီလို တစ္ေငြ႕ေငြ႕ေလာင္တဲ့ မီးဟာ အႏွစ္ ၇၀ ေက်ာ္လာပါၿပီ။ ဒါကို ကြၽန္ေတာ္တို႔က သတိမရဘဲ ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေနခဲ့ၾကတယ္။ တစ္ခ်ိန္မွာ ျဖစ္လာမယ္ဆိုတာကို မေတြးမိခဲ့ၾကဘူး။ အခု ထေပါက္ကြဲလာေတာ့မွ အလြန္ စိတ္မခ်မ္းသာစရာ အျဖစ္မ်ဳိးလို႔ ဆိုရမယ္။ ဒီကာလမွာ ဒီလိုခ်ိန္ကိုက္ဗံုးမ်ဳိး ေပါက္ကြဲလာမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္မထားခဲ့ပါဘူး" ဟုလည္း ၎က ဆိုသည္။

ရခိုင္ျပည္နယ္အတြင္း ဌာေနရခိုင္လူမ်ဳိးမ်ားႏွင့္ ဘဂၤါလီမ်ား အတူယွဥ္တြဲ ေနထုိင္ရန္ ေျပာဆိုမႈမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ "ဘာသာေရးစစ္ပြဲ (ဂ်ီဟတ္စ္) ဆင္ႏႊဲဖို႔ ပိုက္ဆံေတြ လွဴၾကပါ။ ဘာသာေရး စစ္ပြဲအတြက္ဆိုၿပီး ဒီလက္ကမ္းစာေစာင္ေတြကို အစၥလာမ္မစ္ႏုိင္ငံေတြမွာ ေ၀ပါတယ္။ ပိုက္ဆံထည့္ဖို႔အတြက္ ဘဏ္အေကာင့္ေတြ ေပးထားတယ္။ စစ္တေကာင္းနဲ႔ ဒါရ္ကာမွာရွိတဲ့ ဘဏ္ေတြက ဘဏ္အေကာင့္ေတြပါ။ အဲဒီေတာ့ ဒီလိုအၾကံအစည္မ်ဳိးရွိတဲ့ လူေတြက ကြၽန္ေတာ္တို႔ ရခိုင္လူမ်ဳိးေတြနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူေနထိုင္ခ်င္ပါတယ္၊ ညီအစ္ကိုလို ေနခ်င္ပါတယ္လို႔ဆိုရင္ ဒီမွာ ယံုတဲ့သူ ပါသလား" ဟု ေတြ႕ဆုံပြဲသုိ႔ တက္ေရာက္လာသူမ်ားအား ေမးခြန္းထုတ္ခဲ့သည္။

Politic-10-march14

တက္ေရာက္လာေသာ ပရိသတ္မ်ားအား ျမင္ေတြ႕ရစဥ္

႐ိုဟင္ဂ်ာ စကားလံုးႏွင့္ ပတ္သက္၍လည္း ေဒါက္တာေအးခ်မ္းက ႐ုိဟင္ဂ်ာဆိုသည့္ စကားသည္ ၁၉၅၁ ခုႏွစ္တြင္ ဘူးသီးေတာင္ၿမိဳ႕နယ္ လူမ်ဳိးစု လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ မစၥတာ အဘူဂဖားက ဂါးဒီးယန္းသတင္းစာ၌ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ေရးရာတြင္ ဘူးသီးေတာင္၊ ေမာင္းေတာတြင္ရွိေသာ မြတ္စလင္မ်ားသည္ တစ္ဖက္ႏုိင္ငံမွ ခိုး၀င္လာေသာ သူမ်ားမဟုတ္ဘဲ ဟိုးေရွးပေ၀သဏီ ေရွးရာစုကတည္းက အာရပ္လူမ်ဳိးမ်ား သေဘၤာပ်က္ကာ ရခိုင္ကမ္းေျခတြင္ တင္က်န္ၿပီး အေျခစိုက္ ဆင္းသက္လာသည္ဟု ေရးခဲ့ေၾကာင္း၊ ပိုနာသည့္ ေနာက္တစ္ခ်က္မွာ ၎တို႔သည္ ေဒသခံ ရခိုင္အမ်ဳိးသမီးမ်ားႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်ၿပီးမွ ႐ုိဟင္ဂ်ာဆိုၿပီး ဆင္းသက္လာျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ ျဖစ္ႏုိင္ပါ့မလားဆိုသည္ကုိ စဥ္းစားၾကေစခ်င္ေၾကာင္းလည္း ေဒါက္တာေအးခ်မ္းက ဆက္ေျပာပါသည္။

"ဒါကို ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ျပင္သစ္သမိုင္းပညာရွင္ ဂ်က္လိုင္ဒါတို႔က ျပန္လည္ေခ်ပဖူးပါတယ္။ အာရပ္သေဘၤာ ပ်က္တယ္ဆိုတာဟာ ခိုင္မာတဲ့ အေထာက္အထား မဟုတ္ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ သမိုင္းပညာရွင္ေတြဆိုတာ Primary Sources လို႔ေခၚတဲ့ မူရင္းအေထာက္အထားကိုပဲ ကိုင္ၿပီးေျပာပါတယ္။ Secondary Sources ဆိုတာ အလြန္သံသယျဖစ္ဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။ ေနာက္ထပ္က လုပ္ၾကံတာလဲ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္" ဟု ၎က ဆက္ရွင္းျပခဲ့သည္။

ပြဲအၿပီးတြင္ ေဒါက္တာေအးခ်မ္းက ေမးခြန္းမ်ားကို ျပန္လည္ေျဖၾကားခဲ့ၿပီး ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီး အစုိးရအဖြဲ႕ ရခိုင္တိုင္းရင္းသားေရးရာ၀န္ႀကီး ဦးေဇာ္ေအးေမာင္က နိဂံုးခ်ဳပ္ အမွာစကား ေျပာၾကားခဲ့ရာတြင္ "ဒီလိုမ်ိဳးပြဲမ်ိဳး မ်ားမ်ားလုပ္ေပးမွ သမိုင္းအမွန္ကို ကိုယ့္ရခိုင္လူမ်ိဳးေတြလည္း သိမယ္။ က်န္တဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြလည္း သိမယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ကို ေမးပါတယ္။ ဒီလုိပြဲမ်ိဳး လုပ္တာဟာ ရခုိင္ပဋိပကၡကို ပိုႀကီးေစခ်င္လို႔လားတဲ့။ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီလုိပြဲမ်ိဳး လုပ္တဲ့အတြက္ ပဋိပကၡေတြက ပိုၿပီးေတာ့ေတာင္ ၿငိမ္သြားပါဦးမယ္။ ကြၽန္ေတာ္ မြတ္စလင္ လူငယ္တစ္ေယာက္နဲ႔ ေတြ႕ပါတယ္။ ရခုိင္ျပည္ကပါပဲ။ သူက ရခိုင္ျပည္ဟာ သူ႕ေျမ၊ သူ႕ေဒသလို႔ ထင္ေနတယ္။ သူတို႔ေတြဟာ ရခိုင္ျပည္ရဲ႕ ေျမရွင္ေတြလို႔ ထင္ေနတယ္။ သူ႕အသက္က ၂၀ ေက်ာ္ေလာက္ပဲ ရွိမယ္။ တကယ္ကို ထင္ေနတာ။ အဲဒီမွာ ကြၽန္ေတာ္က ကြၽန္ေတာ့္မွာရွိတဲ့ သမိုင္းအေထာက္အထားေတြ ျပလိုက္တယ္။ မင္းတို႔က ဧည့္သည္ေတြ၊ ငါတို႔က အိမ္ရွင္ေတြ။ မင္းတို႔က ဧည့္သည္လိုေနရင္ ငါတို႔က အိမ္ရွင္လို မေနႏိုင္စရာ အေၾကာင္းမရွိဘူး။ မင္းတို႔က မွားေနတာ။ အဲေတာ့ ဒီလိုနားလည္မႈကို သူတို႔ကိုလည္း ေပးရမယ္။ အဲဒါမွ သူတို႔က အမွန္တရားကိုသိၿပီး ပိုၿပီးေတာ့ ၿငိမ္သြားမယ္လို႔ ယူဆပါတယ္" ဟု ထည့္သြင္း ေျပာၾကားသြားသည္။



ပြဲအၿပီး ေမးျမန္းခဲ့ေသာ ေမးခြန္းႏွင့္ အေျဖအခ်ိဳ႕

ေမး - ေက်ာက္စာဟာ Primary Source လား။ Secondary Source လား။
ေျဖ - Primary Source ပါ။

ေမး - အာနႏၵာ့ဆႏၵ ေက်ာက္စာပါ စကားမ်ားသည္ ရခိုင္စကားလား၊ ဗမာစကားလား။
ေျဖ - ရခုိင္စကားလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဗမာစကားလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ သကၠတ ဘာသာစကား ျဖစ္ပါတယ္။

ေမး - အာနႏၵာ့ဆႏၵ ေက်ာက္စာပါ စကားမ်ားသည္ ယေန႔ ႐ိုဟင္ဂ်ာမ်ား ေျပာဆိုေနေသာ စကားႏွင့္ အမ်ားဆံုး တူညီေနသည္ကို သိပါသလား။
ေျဖ - အာနႏၵာ့ဆႏၵ ေက်ာက္စာကို သကၠတ ဘာသာစကားနဲ႔ ေရးထိုးထားပါတယ္။ ဘဂၤါလီ စကားဟာလည္း ဘာသာစကား ပညာရွင္ေတြ ဘာသာစကားေတြကို အုပ္စုခြဲလိုက္တဲ့အခါမွာ သကၠတဘာသာစကား၊ ပါဠိဘာသာစကား၊ ဟိႏၵဴ၊ ဘဂၤါလီအားလံုးဟာ အင္ဒုိအာရိယ ဘာသာစကား အုပ္စုထဲမွာ ပါပါတယ္။ အဲေတာ့ သကၠတဘာသာစကားနဲ႔ ဘဂၤါလီစကား ေ၀ါဟာရေတြ တူတယ္ဆိုတာ ဘာမွ မထူးဆန္းပါဘူး။

ေမး - ျမန္မာဘုရင္ ဘိုးေတာ္ဘုရားလက္ထက္တြင္ ျပဳစုထားသည့္ စကားစု ပုရပိုဒ္သည္ ေ၀သာလီေခတ္သံုး စကားသည္ ယေန႔ ႐ိုဟင္ဂ်ာမ်ား ေျပာေသာစကားႏွင့္ အမ်ားဆံုး တူညီေနတာ သိပါသလား။
ေျဖ - ကြၽန္ေတာ္တို႔ ပုရပိုဒ္နဲ႔ ေပစာဆိုတာ ဟုိအရင္တုန္းက ေျပာေနတဲ့ ပုရပိုဒ္ဆိုတာ အႏွစ္ငါးဆယ္ထက္ ပိုမခံဘူး။ ေပစာဆိုတာ အႏွစ္တစ္ရာထက္ ပိုမခံဘူး။ အဲဒါေတာင္ ေရနံသုတ္ထားမွ။ အဲဒါဟာ ေ၀သာလီေခတ္ကဟာကို ပုရပိုဒ္ေပၚမွာ တင္ထားတာကို ယံုၾကည္လို႔ရလား။ မရဘူးလား။ (မရဘူးတဲ့)။ ကြၽန္ေတာ့္ဆရာ ေဒါက္တာမ်ိဳးျမင့္က ေျဖပါတယ္။

ေမး - ၁၇၉၉ ခုႏွစ္တြင္ အင္း၀ေနျပည္ေတာ္ေရာက္ ၿဗိတိသွ်သံမွဴး ဖရန္စစ္ဘူခ်နန္၏ စာတမ္းတြင္ ႐ိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးႏြယ္စုရွိၿပီး ၎တို႔မွာ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္မ်ားျဖစ္၍ အာရကန္ရခိုင္ေဒသ...။
ေျဖ - အဲဒီေမးခြန္းဟာ နိမိတ္ျပေမးခြန္းလို႔ ေခၚတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေမးပံုက မွားေနတယ္။ တင္ျပပံုက မွားတယ္။ ဒီေမးခြန္းကို ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္လိုေျဖမလဲ။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္ေျဖပါမယ္။ ဖရန္စစ္ဘူခ်နန္ေရးတဲ့ စာအုပ္က ကြၽန္ေတာ့္မွာ ေကာ္ပီဆြဲထားတာခ်ည္း ေလးအုပ္ေလာက္ရွိတယ္။ ခုနက ကြၽန္ေတာ္ေျပာတဲ့ထဲမွာလည္း ပါတယ္။ ရခုိင္ျပည္က ေျပးလာတဲ့သူေတြကို ရခိုင္ဂ်ာ၊ ရခိုင္ဆိုတာကို ဘဂၤါလီေတြက ႐ုိရွန္၊ ႐ုိဟန္လို႔ေခၚတဲ့အတြက္ အဲဒီက ေျပးလာတဲ့ရခိုင္ေတြကို ႐ုိရွန္ဂ်ာ၊ ႐ိုဟန္ဂ်ာလို႔ ေခၚတယ္လို႔ဆိုတာ ဘူခ်နန္ေရးထားတယ္။ ဒီလူေတြ မြတ္စလင္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ဘယ္စာမ်က္ႏွာမွာ ပါလဲ။ ေျပာႏိုင္တဲ့သူ အခုထေျပာပါ။ ျပႏိုင္တဲ့သူရွိရင္လည္း လာခဲ့ပါ။

ေမး - ဖရန္စစ္ဘူခ်နန္သည္ ႐ိုဟင္ဂ်ာဘာသာစကား သီးျခားရွိၿပီး ဘဂၤါလီ ဘာသာစကားႏွင့္ မတူေၾကာင္း စစ္တမ္းျပဳစု မွတ္တမ္းတင္ထားသည္ကို သိပါသလား။
ေျဖ - ႐ုိဟင္ဂ်ာဆိုတဲ့ စကားဟာ ရခိုင္ဂ်ာ၊ ရဟန္ဂါ။ ရခုိင္စကားနဲ႔ ဘဂၤါလီစကား ဘယ္လိုလုပ္ တူမွာလဲ။ ဒါမွန္တယ္။ ဒီေန႔ သူတို႔ကုိယ္သူတို႔ ႐ိုဟင္ဂ်ာဆိုၿပီး ေခၚတဲ့သူေတြဟာ ဘဂၤါလီေတြ။ ဘဂၤါလီစကားမွာ ဒီေန႔ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္မွာ ေနဖူးတဲ့သူေတြ ပါေကာင္းပါမယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ႏွစ္ႀကိမ္တုိင္တုိင္ ကြင္းဆင္း ေလ့လာ ထားတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ဘူးသီးေတာင္ ေမာင္းေတာမွာ ေျပာတဲ့စကားကို အခု ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ လာေျပာပါ။ အဲဒီစကားကို ကြၽန္ေတာ္ ေျပာတတ္တယ္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ကို ေရာက္တဲ့အခါမွာ အာလဗန္ဆိုတဲ့ ေဒသကို ကြၽန္ေတာ္ေရာက္တယ္။ ေရာက္တဲ့အခါမွာ ကြၽန္ေတာ္ ဆိတ္သားစားခ်င္ေတာ့ စစ္တေကာင္းစကားနဲ႔ ေျပာတယ္။ သူတို႔ နားမလည္ဘူး။ အဲေတာ့ ဒီလုိ ေဒသစကား မတူတာေတာ့ ရွိတာေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္ ရခုိင္လိုေျပာရင္ တခ်ိဳ႕ဗမာေတြ နားလည္ခ်င္မွ နားလည္မွာေပါ့။ အဲလို ကြဲျပားတာေတာ့ ရွိတာေပါ့။ ဒါကို သီးျခား ႐ိုဟင္ဂ်ာ ဘာသာစကားရယ္လို႔ ဘယ္အမွတ္အသားမွာမွ မရွိဘူး။ လာၿပီး မလိမ္ၾကပါနဲ႔။ ကြၽန္ေတာ္ လူေရွ႕မွာ မလိမ္ဘူး။ အမွန္တရား အေပၚမွာပဲ သစၥာရွိတယ္။

ေမး - ၁၉၂၆ ခုႏွစ္တြင္ အဂၤလိပ္လူမ်ိဳး အာရကန္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးက အာရကန္မြတ္စလင္ သံုးေသာင္း၊ ဗမာလူမ်ိဳး တစ္ေသာင္းဟု ေဖာ္ျပထားသည္ကို သိပါသလား။
ေျဖ - သိတာေပါ့။ ဟုတ္ပါတယ္။ အဲဒါ မွန္တယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီဟာက ႐ိုဟင္ဂ်ာလို႔ မေရးပါဘူး။ ဂ်က္လိုင္ဒါက ဒါကို ယူတယ္။ ရခုိင္လူမ်ိဳး တစ္သိန္းေက်ာ္ ဆိုတာကို ယူတယ္။ ဒါက ႐ိုဟင္ဂ်ာ ရွိတယ္၊ မရွိဘူး ဆိုတာနဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး။

ေမး - ႏိုင္ငံတကာမွာ Over Stay ရွိပါတယ္။ သူတို႔ကေရာ Over Stay ေတြလား။
ေျဖ - သူတုိ႔က တရားမဝင္ ဝင္ေရာက္လာျခင္း ျဖစ္တယ္။ Over Stay မဟုတ္ဘူး။

ေမး - ႏုိင္ငံတကာတြင္ ႏိုင္ငံသား၊ ဧည့္ႏိုင္ငံသား၊ ႏုိင္ငံသား ျပဳခြင့္မရသူဆုိတာ ရွိပါသလား။ ရွိလွ်င္ ယင္းႏိုင္ငံသား အမ်ိဳးမ်ိဳး၏ အခြင့္အေရးကို ဘယ္လုိ ပိုင္းျခားထားပါသလဲ။
ေျဖ - ဧည့္ႏုိင္ငံသား ဆိုတာကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကလြဲၿပီး တျခားႏိုင္ငံေတြမွာ ရွိတယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္မၾကားဖူးဘူး။ အေမရိကမွာ ကြၽန္ေတာ္ အလုပ္လုပ္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ တကၠသိုလ္ ဆရာအျဖစ္နဲ႔ ေလးႏွစ္ ေနထိုင္ၿပီးတဲ့အခါမွာ အၿမဲတမ္းေနထိုင္ခြင့္ Green Card ရတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ဇနီးေကာ၊ ကြၽန္ေတာ့္ သမီးေကာရတယ္။ ဒါက ဘယ္လုိလဲဆိုရင္ အၿမဲတမ္းေနထိုင္ခြင့္ Permanent Residence သာျဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ သမၼတေရြးေကာက္ပြဲမွာ ကြၽန္ေတာ့္မွာ မဲေပးပိုင္ခြင့္မရွိဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ ႏိုင္ငံသားမွ မဟုတ္တဲ့ဟာ။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔ တရား၀င္ခြင့္ျပဳထားတဲ့ အၿမဲေနထိုင္ခြင့္ ရရွိထားတဲ့ ေအးခ်မ္းသည္ မဲေပးပိုင္ခြင့္ မရဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ဦးလား၊ ဘာလားမသိဘူး။ သူထုတ္ေပးထားတဲ့ အျဖဴေရာက္ကဒ္ ကိုင္ထားတဲ့သူေတြက မဲေပးပိုင္ခြင့္ရတယ္။ အဲဒီ အျဖဴေရာင္ကဒ္ ဆိုတာကဘာလဲ။ အၿမဲေနထိုင္ခြင့္လား။ ေရးထားတာက ယာယီ မွတ္ပံုတင္ကတ္ျပား။ အၿမဲ ေနထိုင္ခြင့္ရတဲ့ သူေတာင္ မဟုတ္ဘူး။ ဘာလို႔ မဲေပးခြင့္ရလဲ။ တစ္ခ်ိန္က ဂ်ပန္ေတြက ကိုရီးယားကို ကိုလိုနီလုပ္ၿပီး ကိုရီးယားလူမ်ိဳးေတြကို ကြၽန္ျပဳဖို႔ ေခၚထားတယ္။ ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြ မလုပ္ခ်င္တဲ့ အလုပ္ေတြကို ခိုင္းတယ္။ အဲဒီလူေတြက အခု တတိယမ်ိဳးဆက္ကို ေရာက္လာၿပီ။ အၿမဲတမ္း ေနထိုင္ခြင့္ပဲ ရွိတယ္။ မဲေပးလို႔မရဘူး။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အဲဒီ အျဖဴေရာင္ကဒ္ ကိုင္ထားတဲ့သူေတြ အကုန္လံုး မဲေပးခြင့္ရတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ တုိင္းျပည္ေလာက္ လူ႕အခြင့္အေရးကို ေလးစားတဲ့ ႏိုင္ငံ ရွိဦးမလား။

ေမး - အခုလို ရန္ကုန္ကို လာေဟာေျပာတာဟာ ဘာသာေရးစစ္ပြဲ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ လံႈ႕ေဆာ္ေနတာလား။
ေျဖ - ကြၽန္ေတာ္ ေၾကာက္တတ္ပါတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ကြၽန္ေတာ္ စစ္ကိုေရွာင္ခ်င္တယ္။ ဒီေမးခြန္း ေမးတဲ့သူကို ကြၽန္ေတာ္ ေမးခ်င္တယ္။ ခင္ဗ်ားအိမ္မွာ ကြၽန္ေတာ္ တစ္ရက္ေနမယ္။ ေနာက္တစ္ခါ ေနာက္တစ္ရက္ ေနပါရေစဆိုၿပီး ေျပာမယ္။ ေနာက္ထပ္ တစ္ပတ္ေလာက္ တိုးေနပါရေစဆိုၿပီး ေျပာမယ္။ ေနာက္ထပ္ တစ္ႏွစ္၊ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ တိုးေနပါရေစဆိုၿပီး ေျပာမယ္။ ေနာက္ ကြၽန္ေတာ္က ခင္ဗ်ားကို ကန္ထုတ္ပစ္မယ္ဆိုရင္ ခင္ဗ်ားလက္ခံႏိုင္ပါ့မလား။ အဲဒါကိုပဲ ေျဖၾကည့္လိုက္ပါ