စုေတခါနီးအေရးၾကီးပံု

စုေတခါနီးအေရးၾကီးပံု
ျပခဲ့ေသာ အေၾကာင္းမ်ားတြင္ တစ္ပါးပါးေၾကာင့္ လူတစ္ေယာက္စုေတဖုိ႔ရာ အခ်ိန္နီးကပ္လာလွ်င္မစုေတမီ နာရီ၀က္ေလာက္မွစ ၍ စိတ္ေကာင္းေဇာေကာင္းရဖို႔ အေရးၾကီး၏။ စုေတသည့္တုိင္ေအာင္ကုသိုလ္ေဇာမ်ား ေစာေနလွ်င္ ဧကန္မုခ် သုဂတိ ဘ၀
သို႔ ေရာက္ရမည္။ စုေတခါနီး၀ယ္ အကုသိုလ္ေဇာမ်ား ေစာေန
လွ်င္ ဧကန္အပါယ္ဘံုသို႔ ေရာက္ရေတာ့မည္။ သို႔ျဖစ္၍ ျမင္းအ
ေျပးျပိဳင္ရာတြင္ ပန္း၀င္ခါနီး အေရးၾကီးဆံုး ျဖစ္သကဲ့သို႔ ေနာက္
တစ္ဖန္ ဘ၀ေကာင္းရဖုိ႔ စုေတခါနီး၌ အေရးၾကီးလွေပသည္။
ထုိ စုေတခါနီး၌ စိတ္ေကာင္း မေကာင္းမွာလည္း ထုိအခါ ထင္
လာေသာ အာရုံႏွင့္သာ သက္ဆုိင္ၾကေလသည္။

ထင္လာတတ္ေသာအာရုံ ၃-မ်ိဳး
စုေတခါနီး၌ ကံ၊ ကမၼနိမိတ္၊ ဂတိနိမိတ္ ဟု အာရုံ ၃-မ်ိဳးတြင္
တစ္မ်ိဳးမ်ိဳး ထင္လာတတ္၏။ “ကံ”ဆိုသည္မွာလည္း ကုသိုလ္
အကုသိုလ္ ေစတနာေတြတည္း။ “ကမၼနိမိတ္” ဆုိသည္ကား
ထုိကုသိုလ္ အကုသိုလ္ျပဳစဥ္က ေတြ႕ၾကံဳ သံုးစြဲခဲ့ရေသာ အရာ
၀တၳဳမ်ားတည္း။ “ဂတိနိမိတ္” ဆုိသည္မွာ စုေတျပီး ေနာက္
ေရာက္ရမည့္ ဂတိ၌ (ဘ၀၌) ေတြ႕ၾကံဳရမည့္ အရာ၀တၳဳတည္း။

ကံအာရုံထင္လာပံု
ေသခ်ိန္မေရာက္ခင္ စကၠန္႔အနည္းငယ္က ျဖစ္ေစ၊ နာရီ၀က္
တစ္နာရီစသည္ ကြာျခားေသာအခါက ျဖစ္ေစ၊ ရက္ေပါင္းလ
ေပါင္းမ်ားစြာ ကြာျခားေသာအခါ ျဖစ္ေစ ျပဳခဲ့ေသာ ကံအမ်ိဳး
မ်ိဳးသည္ ေနာက္ဘ၀အသစ္တြင္ ပဋိသေႏၶ အက်ိဳးေပးခြင့္
ၾကံဳလာလွ်င္ ေသခါနီး ေလာေလာဆယ္ ထင္လာတတ္၏။
ထုိသို႔ ထင္လာရာ၀ယ္ ေရွးက ဒါန သီလ စေသာ ကုသိုလ္
ကံျဖစ္လွ်င္ ထိုကံက ျပန္၍ အမွတ္ရေသာ အားျဖင့္ ထင္
လာျခင္း၊ ယခုေလာေလာဆယ္ လွဴဒါန္းေနရသလို ဥပုသ္
ေစာင့္ေနရသလို အိပ္မက္မက္သလို အေနအားျဖင့္ ထင္
လာျခင္းဟု ၂-မ်ိဳးရွိသည္။ အကုသိုလ္ကံမ်ားတြင္လည္း
ပါဏာတိပါတမူ ျဖစ္လွ်င္ ထုိကံကို ျပန္၍ အမွတ္ရျခင္း
တစ္မ်ိဳး၊ ယခုပင္ သတ္ျဖတ္၍ ေနရသလုိ ထင္ျခင္းတစ္
မ်ိဳးဟု ၂-မ်ိဳးရွိသည္။ ဤနည္းအတုိင္းပင္ အျခားေသာ
အကုသိုလ္ကံ ထင္လာပံုကိုလည္း ခ်ဲ႕ထြင္ၾကည့္ပါေလ။

ကမၼနိမိတ္အာရုံထင္လာပံု
အကုသိုလ္ကံ ျပဳခဲ့ၾကသူတို႔မွာ ပါဏာတိပါတမူျဖစ္လွ်င္
သတ္ျဖတ္စဥ္အခါက အသံုးျပဳခဲ့ေသာ ဓား၊ တုတ္၊ ေသနတ္၊
ပိုက္ကြန္၊ ေလး၊ ျမား၊ လွံ စေသာ လက္နက္မ်ား ထင္လာ
တတ္၏။ ႏြားသတ္သမား တစ္ေယာက္၌ကား ႏြားမ်ားကို
သတ္ျပီးေနာက္ အသားကိုခြာ၍ စုပံုထားေသာ အရုိးပံုၾကီး
ထင္လာသတဲ့။ အဒိႏၷဒါနမူ၊ ကာမူ စသည္မ်ားကို ျပဳခဲ့ၾက
သူမွာလည္း ထုိမေကာင္းမူႏွင့္ ဆုိင္ရာ အာရုံမ်ား ထင္လာ
ပံုကို ခ်ဲ႕ထြင္း ၾကည့္ၾကပါေလ။

ကုသိုလ္ကံ့ ျပဳခဲ့ၾကသူတို႔တြင္လည္း ဒါနျပဳရာ၌ ေက်ာင္း၊
ဘုရား တည္ေဆာက္ ကိုးကြယ္သူျဖစ္လွ်င္ ေက်ာင္းအာရုံ၊
ဘုရားအာရုံ၊ ေက်ာင္းႏွင့္စပ္၍ လွဴခဲ့ေသာ သကၤန္း၊ ဆြမ္း၊
ေဆး အာရုံ၊ ဘုရားႏွင့္စပ္၍ လွဴခဲ့ေသာ ပန္း၊ ဆီမီး၊ အေမႊး
တုိင္ စေသာ အာရုံမ်ား ထင္လာတတ္၏။ ဥပုသ္ေစာင့္သံုး
ခဲ့သူ၊ ကမၼ႒ာန္းထုိင္ခဲ့သူ ျဖစ္လွ်င္ ဥပုသ္ႏွင့္ စပ္ဆုိင္ေသာ
စိပ္ပုတီး၊ စင္ၾကယ္ေသာ အ၀တ္အစား၊ ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္း၊
စိပ္ပုတီးစိပ္ရာ သစ္ပင္ရိပ္ စေသာ ေနရာမ်ား ထင္လာတ
တ္၏။ အပစာယန၊ ေ၀ယ်ာ၀စၥ စေသာ ကုသိုလ္မ်ား၏
အာရုံလည္း ထုိက္သလုိ ထင္လာတတ္ၾကသည္။

ဂတိနိမိတ္ထင္လာပံု
စုေတခါနီး၌ ဘ၀အသစ္၀ယ္ ေတြ႕ၾကံဳရမည့္ အာရုံမ်ား
လည္း တင္ၾကိဳ၍ ထင္လာတတ္၏။ နတ္ျပည္ေရာက္မည့္
သူျဖစ္လွ်င္ နတ္သမီးေတြ၊ ဘံုဗိမာန္၊ ဥယ်ာဥ္ စသည္ထင္
လာတတ္၏။ လူ႔ျပည္ေရာက္မည့္သူျဖစ္လွ်င္ အမိ၀မ္းရည္
၏ နီနီရဲရဲအဆင္း ထင္လာတတ္၏။ ျပိတၱာျဖစ္မည့္သူျဖစ္
လွ်င္ ေတာၾကီး၊ ေတာင္ၾကီး၊ ျမစ္ေရ၊ သမုဒၵရာကမ္း စ
သည္ျဖင့္ မိမိေနထုိင္ရမည့္ အရပ္ေဒသအလုိက္ ထင္လာ
တတ္၏။

မ်က္ႏွာအေနအထားႏွင့္ ဂတိမွန္းဆဖြယ္
စုေနခါနီး၌ မ်က္ႏွာအေနအထား ၾကည့္ပါ။ ၾကည္ၾကည္
လင္လင္ ရွိလွ်င္ အာရုံေကာင္း ထင္ေနျပီျဖစ္၍ သုဂတိ
သြားရလိမ့္မည္ဟု မွန္းဆႏုိင္သည္။ မ်က္ႏွာအေန ညိူး
ငယ္လွ်င္ သို႔မဟုတ္ ၾကမ္းတမ္းေသာ အမူအရာ ျဖစ္ေန
လွ်င္ မေကာင္းေသာ အာရုံထင္ေနျပီျဖစ္၍ ဧကန္မုခ်
ဒုဂၢတိသုိ႔ သြားရေတာ့မည္ဟု မွန္းဆႏုိင္ေပသည္။
(တခ်ိဳ႕ကား ေရွးက ခံစားခဲ့ရေသာ ကာမဂုဏ္ေၾကာင့္
ျပံဳးေနေပလိမ့္မည္။ ထိုအျပံဳးကား ေကာင္းေသာ
ျပံဳးျခင္း မဟုတ္ပါ။)

ေယာင္ယမ္းပံုျဖင့္ မွန္းဆဖြယ္
တခ်ိဳ႕စုေတခါနီး၌ ညင္ညင္သာသာ မရွိဘဲ ေျပာလား၊
ဆုိလား၊ ေယာင္လား၊ ယမ္းလား လုပ္၏။ ေရွးတုန္းက
ရဟႏၱာရွင္ေသာဏ၏ ခမည္းေတာ္ ငယ္ရြယ္စဥ္က
မုဆုိးၾကီးျဖစ္၍ ၾကီးမွ ရဟန္းျပဳ၏။ စုေတခါနီးေသာ္
(မိနစ္အေတာ္ေ၀းေ၀းကပင္) ေခြးၾကီးေတြက သူ႔ကို
ကိုက္ေတာ့မည္ဟန္ ထင္ေနသျဖင့္ “သားရဲ႕၊ ေျခာက္
ပါဟဲ့ ေျခာက္ပါဟဲ့”ဟု ေအာ္သတဲ့။

အရွင္ေသာဏက “ဦးပဥၥင္းၾကီးမွာ ငရဲနိမိတ္ ထင္ေန
ပါသေကာ”ဟု ေတြးေတာ၍ ခ်က္ခ်င္း ပန္းေတြကို
ရွာျပီးလွ်င္ ဘုရား ရင္ျပင္ေတာ္မွာ ပန္းေမြ႕ရာခင္း၍
ဦးပဥၥင္းၾကီးကို ခုတင္ႏွင့္တကြ ယူသြားျပီး “ဦးပဥၥင္း
ၾကီး၊ ၾကည္ညိဳလုိက္၊ ၾကည္ညိဳလုိက္၊ ဦးပဥၥင္းၾကီး
အတြက္ ပန္းေတြ လွဴထားတယ္”ဟု ေျပာေသာအ
ခါ သတိရလာ၍ ဘုရားအာရုံျပဳလ်က္ ပန္းမ်ားကို
လွဴဒါန္းေနစဥ္ “ေနရာဖယ္ေပးလုိက္ပါ၊ ေနရာဖယ္
ေပးလုိက္ပါ၊ သားရဲ႕ မိေထြးေတြ လာေနတယ္”ဟု
ေယာင္ျပန္ရာ “အင္း နတ္ျပည္ ဂတိနိမိတ္ ထင္လာ
ေပါ့ကုိး”ဟု ေအာက္ေမ့တုန္းမွာပင္ ဦးပဥၥင္းၾကီး ဘ၀
ဆံုး၍ နတ္ျပည္သို႔ ေရာက္သြားေလသည္။

ဂတိနိမိတ္ထင္ပုံတစ္မ်ိဳး
တခ်ိဳ႕စုေတခါနီး လားရာဂတိ၌ ေတြ႕ၾကံဳရမည့္ အရာ
၀တၳဳကို တုိက္ရုိက္ပင္ မ်က္စိျဖင့္ ေတြ႕ရ၏။ “ေရ၀တီ”
မည္ေသာ မိန္းမသည္ ဘုရား ေက်ာင္း ဒါယကာ နႏၵိယ
သူၾကြယ္၏ ဇနီးတည္း။ နႏၵိယသူၾကြယ္က သဒၶါတရား
ရွိသေလာက္ ေရ၀တီမွာ သဒၶါတရား ကင္းမဲ့၏။ ဗုဒၶဘာ
သာဟူ၍ မဆုိထုိက္။ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ဆဲေရးတတ္၏။
နႏၵိယသူၾကြယ္က ေရွးဦးစြာ စုေတ၍ နတ္ျပည္၌ ျဖစ္ျပီး
ေနာက္ ေရ၀တီေသခ်ိန္ေရာက္ေသာ္ ငရဲမွ ငရဲထိန္း ၂-ဦး
လာေရာက္၍ အတင္းဆြဲယူကာ နတ္ျပည္သို႔ ေခၚသြား၍
နႏၵိယ၏ စည္းစိမ္ကို ျပျပီးမွ ငရဲသို႔ အတင္းဆြဲခ်သြားသတဲ့။

ဘုရားလက္ထက္ေတာ္တုန္းက “ဓမၼိက” ဥပါသကာသည္
ဥပါသကာေပါင္းမ်ားစြာကို ေခါင္းေဆာင္၍ သူေတာ္ေကာင္း
အျဖစ္ေနထုိင္၏။ စုေတခါနီးေသာ္ ရဟန္းေတာ္္မ်ား၏ တရား
ကို နာစဥ္ နတ္ျပည္ ၆-ထပ္မွ နတ္ရထား ၆-စင္းတုိ႔ ေကာင္း
ကင္၌ တည္လ်က္ “သူ႔ရထားတင္မည္၊ ငါ့ရထားတင္မည္”
ဟု ေျပာဆိုေနသံကို တရားနာေနရေသာ ဓမၼိက ဥပါသက
သည္ ျမင္လည္း ျမင္ရ၊ ၾကားလည္း ၾကားရ၏။ ထုိ႔ေနာက္
မၾကာမီပင္ စုေတ၍ တုသိတာ နတ္ရထား၌ နတ္သားအ
ျဖစ္ျဖင့္ ပါသြားေလသည္။

ေျမမ်ိဳသူတို႔ကား အ၀ီစိက မီးအရွိန္သည္ လူ႔ျပည္တုိင္
ေအာင္ ဟပ္သျဖင့္ မီးပူအေတြ႕ကို မေသခင္က ေတြ႕
ရေလသည္။ ဤသို႔လွ်င္ စုေတခါနီး ဂတိနိမိတ္ ထင္
လာပံု အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိ၏။ ယခုကာလ တခ်ိဳ႕စုေတခါနီး၌
ကား တီးသံ မူတ္သံႏွင့္ အေမႊးအၾကိဳင္မ်ားကို အနီး
အပါးမွ လူအမ်ားပင္ ၾကားရ ေမႊးရ၏။ ဤဂတိနိမိတ္ႏွင့္
တကြ ျပခဲ့ေသာ ကံ ကမၼ နိမိတ္တုိ႔သည္ မ်ာေသာအား
ျဖင့္ အက်ိဳးေပးခြင့္ရေသာ ကံအစြမ္းေၾကာင့္ ထင္လာ
သည္ဟု မွတ္ပါ။

စုေတခါနီးျပဳျပင္ေပးရပံု
မက်န္းမာျခင္း စသည္ေၾကာင့္ ျဖည္းျဖည္းသက္သာ
ေသရေသာ အခ်ိဳ႕လူတုိ႔ စုေတခါနီး ကာလ၌ ဆရာ
သမားေကာင္း၊ ေဆြေကာင္း မ်ိဳးေကာင္းမ်ားက အာ
ရုံေကာင္း ထင္လာဖုိ႔ရာ ျပဳျပင္ေပးၾကရမည္။ လူမမာ
သည္ ယခု ေရာဂါမွ လြတ္ႏုိင္ေတာ့မည္ မထင္လွ်င္
လူမမာ၏ အနီးအပါး၌ သန္႔ရွင္းႏုိင္သမွ် သန္႔ရွင္း
ေအာင္ ျပဳျပင္ရမည္။ ဘုရားကို ရည္စူး၍ ပန္းမ်ားကို
ေရေမႊး ေကာင္းေကာင္း ဆြတ္ဖ်န္းလ်က္ လွဴဒါန္းပူ
ေဇာ္ထားရမည္။ ညဥ္႔အခါျဖစ္လွ်င္ ဆီမီးေတြ ထိန္
လင္းေအာင္ ညွိထြန္းထားရမည္။

ဂိလာနကိုလည္း “ပန္းေတြ၊ ဆီမီးေတြ (အေမ့အတြက္၊
အေဖ့အတြက္) ပူေဇာ္ထားပါသည္။ ၾကည္ညို၀မ္းေျမာက္
ပါ”ဟု ေျပာရမည္။ အရြတ္အဖတ္ ေကာင္းေကာင္းႏွင့္
ဓမၼစၾကာစေသာ တရားစာကို ရြတ္ဖတ္ရမည္။ ထိုသို႔
ပူေဇာ္ရြတ္ဖတ္မူကို စုေတခါနီး မိနစ္အနည္းငယ္ အခ်ိန္
က်မွ မဟုတ္ဘဲ ရက္အေတာ္ၾကာကပင္ ၾကိဳတင္၍ ျပဳရ
မည္။ ဂိလာနကလည္း အားမငယ္ရ၊ ျပဳစုသူ ေဆြမ်ိဳးမ်ား
လည္း ၀မ္းမနည္းရ။ ထုိကဲ့သို႔ ျပဳျပင္ခံေနရသူမွာ ထုိ ပန္း၊
ဆီမီး၊ အေမႊးနံ႕၊ တရားသံကိုလည္းေကာင္း၊ ဘုရားသံကို
လည္းေကာင္း အာရုံျပဳကာ ရက္အေတာ္ၾကာေအာင္ ကု
သိုလ္ေတြ အထံုရေနပါလိမ့္မည္။

ထို႔ေနာက္ စုေတခ်ိန္ နီးကပ္လာေသာအခါ ပန္း၊ ဆီမီး၊
အေမႊး၊ တရားသံတုိ႔ကလည္း ရွိတုန္း၊ မ်က္စိ၊ နားတုိ႔
ကလည္း ျမင္တုန္း၊ ၾကားတုန္းျဖစ္လွ်င္ ထုိအာရုံ တစ္
ခုခု မေပ်ာက္ခင္မွာပင္ စုေတစိတ္ က်ေရာက္တတ္၏။
ထိုအခါ ထိုပန္း ဆီမီး စသည္တုိ႔ကို ပူေဇာ္ေသာ ကုသုိလ္
ကံက ဧကန္ အက်ိဳးေပးေတာ့မည္။ သုဂတိဘ၀သို႔ ဧကန္
မုခ် ေရာက္ရေတာ့မည္။ ဤသို႔ အာရုံတုိက္ရုိက္ရွိတုန္း
စုေတႏုိင္ေအာင္ ဆုိင္ရာေဆြမ်ိဳးမ်ားမွာ ျပဳျပင္ဖုိ႔ တာ၀န္ရွိ
သည္ကို လူတုိင္း သတိျပဳသင့္သည္။ အရွင္ေသာဏ၏
ဖခင္ရဟန္းၾကီးမွာ အရွင္ေသာဏတည္းဟူေသာ သား
ေကာင္းက ျပဳျပင္ေပးမူေၾကာင့္ ငရဲနိမိတ္မ်ား ကြယ္
ေပ်ာက္၍ နတ္ျပည္နိမိတ္မ်ား ထင္လာရသည္။

အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ ကိုယ္က်င့္အဘိဓမၼာစာအုပ္မွ
ထုတ္ႏူတ္ေဖာ္ျပေပးထားပါသည္။